பாயிரம்

பாயிரம் என்பது ஆயிரம் என்பது போல் ‘இரம்’ என்னும் இடைச்சொல்லைக் கொண்டு முடியும் சொல். 

நூலின் தொடக்கத்தில் நூலைப் பற்றிக் கூறும் செய்தியைப் ‘பாயிரம்’ என்கிறோம்.

ஆயிர முகத்தா னகன்ற தாயினும் 

பாயிர மில்லது பனுவ லன்றே . (நன்னூல்)

ஒரு கோணத்தில் சொல்லாமல் ஆயிரக் கணக்கான கோணங்களில் விரித்துச் சொல்லும் நூலாக இருந்ததாலும் பாயிரம் இல்லாவிட்டால் அதனைப் பனுவல் (கருத்துப் பஞ்சால் நூற்று நெய்யப்பட்ட ஆடை) என்று கொள்ள முடியாது - என்பது இந்த நன்னூல் நூற்பா சொல்லும் கருத்து. 

இதற்கு விருத்தியுரை எழுதும் சங்கர நமச்சிவாயர் பாயிரம் இல்லாமல் நூல் நிரம்பாது என்னும்போது வெண்பா ஒன்றால் தெளிவுபடுத்துகிறார். 

மாடக்குச் சித்திரமும் மாநகர்க்குக் கோபுரமும் 

ஆடமைத்தோள் நல்லார்க்கு அணியும் போல் - நாடிமுன் 

ஐதுரையா நின்ற அணிந்துரையை எந்நூற்கும் 

பெய்துரையா வைத்தார் பெரிது 

• மாடங்களில் தீட்டப்படும் சித்திரங்கள் போலவும்
• கோயிலுக்குக் கட்டப்படும் கோபுரங்கள் போலவும்
• அழகியர் மேனிக்கு அணிகலன்கள் போலவும்

அணிந்துரை என்னும் பாயிரம் நூலுக்குச் சேர்க்கப்படுகிறது 

என்று இந்த வெண்பா தெரிவிக்கிறது.