மூதுரை Mudurai

மூதுரை

12 ஆம் நூற்றாண்டு ஔவையார் பாடியது

பாடல்

விளக்கம் தொடுப்பு

ஔவையார்

 

வாக்குண்டாம் நல்ல மனமுண்டாம் மாமலராள்

நோக்குண்டாம் மேனி நுடங்காது-பூக்கொண்டு

துப்பார் திருமேனித் தும்பிக்கை யான்பாதம்

தப்பாமற் சார்வார் தமக்கு. (கடவுள் வாழ்த்து)

நன்றி ஒருவற்குச் செய்தக்காலந்நன்றி

என்று தருங்கொ லெனவேண்டா-நின்று

தளரா வளர்தெங்கு தாளுண்டநீரைத்

தலையாலே தான்தருத லால். (1)

நல்லா ரொருவர்க்குச் செய்தஉபகாரம்

கல்மே லெழுத்துப்போற் காணுமே-அல்லாத

ஈரமிலா நெஞ்சத்தார்க் கீந்தஉபகாரம்

நீர்மே லெழுத்திற்கு நேர். (2)

இன்னா இளமை வறுமைவந்தெய்தியக்கால்

இன்னா அளவி லினியவும்-இன்னாத

நாளல்லா நாட்பூத்த நன்மலரும்போலுமே

ஆளில்லா மங்கைக் கழகு. (3)

அட்டாலும் பால்சுவையிற் குன்றா தளவளாய்

நட்டாலும் நண்பல்லார் நண்பல்லர்

கெட்டாலும் மேன்மக்கள் மேன்மக்க ளேசங்கு

சுட்டாலும் வெண்மை தரும். (4)

அடுத்து முயன்றாலு மாகுநாளன்றி

எடுத்த கருமங்க ளாகா-தொடுத்த

உருவத்தால் நீண்ட உயர்மரங்க ளெல்லாம்

பருவத்தா லன்றிப் பழா. (5)

உற்ற இடத்தில் உயிர்வழங்குந்தன்மையோர்

பற்றலரைக் கண்டாற் பணிவரோ-கற்றூண்

பிளந்திறுவ தல்லால் பெரும்பாரந் தாங்கின்

தளர்ந்து வளையுமோ தான். (6)

நீரளவே யாகுமாம் நீராம்பல்தான்கற்ற

நூலளவே யாகுமாம் நுண்ணறிவு-மேலைத்

தவத்தளவே யாகுமாந் தான்பெற்ற செல்வம்

குலத்தளவே யாகுங் குணம். (7)

நல்லாரைக் காண்பதுவும் நன்றே நலமிக்க

நல்லார்சொற் கேட்பதுவும் நன்றேஎ-நல்லார்

குணங்க ளுரைப்பதுவும் நன்றேஅவரோ

டிணங்கி யிருப்பதுவும் நன்று. (8)

தீயாரைக் காண்பதுவுந் தீதே திருவற்ற

தீயார்சொற் கேட்பதுவுந் தீதேஎ-தீயார்

குணங்க ளுரைப்பதுவுந் தீதேஅவரோ

டிணங்கி யிருப்பதுவுந் தீது. (9)

நெல்லுக் கிறைத்தநீர் வாய்க்கால் வழியோடிப்

புல்லுக்கு மாங்கே பொசியுமாம்-தொல்லுலகில்

நல்லா ரொருவர் உளரேல்அவர்பொருட்

டெல்லார்க்கும் பெய்யு மழை. (10)

                               

பண்டு முளைப்ப தரிசியேயானாலும்

விண்டுமி போனால் முளையாதாம்-கொண்டபேர்

ஆற்ற லுடையார்க்கும் ஆகாதளவின்றி

ஏற்ற கருமஞ் செயல். (11)

மடல்பெரிது தாழை மகிழினிது கந்தம்

உடல்சிறிய ரென்றிருக்க வேண்டா-கடல்பெரிது

மண்ணீரு மாகா ததனருகேசிற்றூறல்

உண்ணீரு மாகி விடும். (12)

கவையாகிக் கொம்பாகிக் காட்டகத்தே நிற்கும்

அவையல்ல நல்ல மரங்கள்-சவைநடுவே

நீட்டோலை வாசியா நின்றான் குறிப்பறிய

மாட்டா தவன்நல் மரம். (13)

கான மயிலாடக் கண்டிருந்தவான்கோழி

தானு மதுவாகப் பாவித்துத்-தானுந்தன்

பொல்லாச் சிறகைவிரித் தாடினாற் போலுமே

கல்லாதான் கற்ற கவி. (14)

வேங்கை வரிப்புலிநோய் தீர்த்தவிடகாரி

ஆங்கதனுக் காகார மானாற்போல்-பாங்கறியாப்

புல்லறி வாளர்க்குச் செய்தஉபகாரங்

கல்லின்மே லிட்ட கலம்.  (15)

அடக்க முடையா ரறிவிலரென்றெண்ணிக்

கடக்கக் கருதவும் வேண்டா-மடைத்தலையில்

ஓடுமீ னோட உறுமீன்வருமளவும்

வாடி யிருக்குமாங் கொக்கு. (16)

அற்ற குளத்தின் அறுநீர்ப்பறவைபோல்

உற்றுழித் தீர்வார் உறவல்லர்-அக்குளத்திற்

கொட்டியும் ஆம்பலும் நெய்தலும் போலவே

ஒட்டி யுறுவார் உறவு. (17)

சீரியர் கெட்டாலும் சீரியரேசீரியர்மற்

றல்லாதார் கெட்டாலங் கென்னாகும்-சீரிய

பொன்னின் குடமுடைந்தாற் பொன்னாகு மென்னா

மண்ணின் குடமுடைந்தக் கால் (18)

ஆழ அமுக்கி முகக்கினும்ஆழ்கடல்நீர்

நாழி முகவாது நால்நாழி-தோழி

நிதியுங் கணவனும் நேர்படினும் தந்தம்

விதியின் பயனே பயன். (19)

உடன்பிறந்தார் சுற்றத்தார் என்றிருக்க வேண்டா

உடன்பிறந்தே கொல்லும் வியாதி - உடன்பிறவா

மாமலையி லுள்ள மருந்தேபிணிதீர்க்கும்

அம்மருந்து போல்வாரு முண்டு. (20)

                               

இல்லா ளகத்திருக்க இல்லாததொன்றில்லை

இல்லாளும் இல்லாளே யாமாயின்-இல்லாள்

வலிகிடந்த மாற்ற முரைக்குமேல் அவ்வில்

புலிகிடந்த தூறாய் விடும். (21)

எழுதியவா றேகாண் இரங்குமட நெஞ்சே

கருதியவா றாமோ கருமம்-கருதிப்போய்க்

கற்பகத்தைச் சேர்ந்தோர்க்குக் காஞ்சிரங்காயீந்ததேல்

முற்பவத்திற் செய்த வினை. (22)

கற்பிளவோ டொப்பர் கயவர் கடுஞ்சினத்துப்

பொற்பிளவோ டொப்பாரும் போல்வாரே-விற்பிடித்து

நீர்கிழிய எய்த வடுப்போல மாறுமே[பிடித்து

சீரொழுகு சான்றோர் சினம். (23)

நற்றா மரைக்கயத்தில் நல்லன்னஞ்சேர்ந்தாற்போல்

கற்றாரைக் கற்றாரே காமுறுவர்-கற்பிலா[போல்

மூர்க்கரை மூர்க்கர் முகப்பர் முதுகாட்டிற்

காக்கை உகக்கும் பிணம். (24)

நஞ்சுடைமை தானறிந்து நாகங் கரந்துறையும்

அஞ்சாப் புறங்கிடக்கும் நீர்ப்பாம்பு-நெஞ்சிற்

கரவுடையார் தம்மைக் கரப்பர் கரவார்

கரவிலா நெஞ்சத் தவர். (25)

மன்னனு மாசறக் கற்றோனுஞ்சீர்தூக்கின்

மன்னனிற் கற்றோன் சிறப்புடையன்-மன்னற்குத்

தன்தேச மல்லாற் சிறப்பில்லைகற்றோற்குச்

சென்றஇட மெல்லாம் சிறப்பு. (26)

கல்லாத மாந்தர்க்குக் கற்றுணர்ந்தார்சொற்கூற்றம்

அல்லாத மாந்தர்க் கறங்கூற்றம்-மெல்லிய

வாழைக்குத் தானீன்ற காய்கூற்றங் கூற்றமே

இல்லிற் கிசைந்தொழுகாப் பெண். (27)

சந்தன மென்குறடு தான்தேய்ந்தகாலத்துங்

கந்தங் குறைபடா தாதலால்-தந்தந்

தனஞ்சிறிய ராயினுந் தார்வேந்தர் கேட்டால்

மனஞ்சிறிய ராவரோ மற்று.   (28)

மருவினிய சுற்றமும் வான்பொருளும் நல்ல

உருவும் உயர்குலமு மெல்லாம்-திருமடந்தை

ஆம்போ தவளோடு மாகும்அவள்பிரிந்து

போம்போ தவளொடு போம். (29)

சாந்தனையும் தீயனவே செய்திடினும் தாமவரை

ஆந்தனையும் காப்பர் அறிவுடையோர்-மாந்தர்

குறைக்குந் தனையுங் குளிர்நிழலைத் தந்து

மறைக்குமாங் கண்டீர் மரம். (30)

மூதுரை மூலமும் உரையும்முற்றிற்று.