Showing posts with label திருக்குறள் பார்வை. Show all posts
Showing posts with label திருக்குறள் பார்வை. Show all posts

Tuesday, 19 May 2020

மனமும் அறிவும் mind and knowledge

பூவைப் பார்க்கிறான்.
உருவம் பதிவாகிறது.
மணம் பதிவாகிறது.
மீண்டும் பார்க்கும்போது பழையது நினைவுக்கு வருகிறது.

தாயைப் பார்க்கும்போது அவளைப் பற்றியவை நினைவுக்கு வருகின்றன.
தன் உணர்வின் தாக்கத்தால் பதிவானவை மட்டும் நினைவுக்கு வருகின்றன.

உணர்வு என்பது மரபணுவின் தாக்கம்.
அறிவு என்பது சூழலின் தாக்கம்.
மனம் என்பது அறிவின் பதிவு. இது உணர்வைப் பதிந்துகொள்ளாது.

தன்னறிவு 
தாக்கறிவு

சிலப்பதிகாரம் படிக்கிறான்.
ஒருவன் வரிப்பாடல்களில் காணும் தமிழைச் சுவைக்கிறான்.
ஒருவன் தமிழ்ப் பண்புகளைச் சுவைக்கிறான்.
ஒருவன் தமிழகத்தில் நிகழ்ந்த வரலாறு என்கிறான்.
ஒருவன், மதுரையை எரித்தாள் என்பது போன்ற செய்திகளால் கதை என்கிறான்.
இவை தன்னறிவின் தாக்கம்.
தன்னறிவு என்பது உண்மை அறிவு.

நூல்களைப் படிக்கிறான். இது தாக்கறிவு. இதில் விஞ்சி நிற்பது அவன் தன்னறிவே.

நுண்ணிய நூல்பல கற்பினும் மற்றுந்தன்
உண்மை அறிவே மிகும் (திருக்குறள்)


Saturday, 9 May 2020

சொல்லடுக்குத் துலக்கம் beauty in word structure

வள்ளுவர் வாக்குத் திறன்
ஐம்புலன் அடுக்கு \ பொருள்நோக்கு

ஒப்புநோக்குக - தொல்காப்பியம்

1

அவள் அழகைக் கண்ணால் பார்த்தேன்
பேச்சுக் கொடுத்து அவள் இனியாகப் பேசுவதைக் காதால் கேட்டேன்
பேசிய வாய்ச்சுவையை வாயால் உண்டேன்
அவள் மேனி மணத்தை மூக்கால் உயிர்த்தேன்
அவள் உடலூற்றை என் உடலூற்றால் உற்றுணர்ந்தேன்
இப்படி எனக்கு வேண்டிய ஐம்புல இன்பமும் அவளிடமே \  அவளாகவே இருப்பதைத் தெரிந்துகொண்டேன்

இதனைச் சொல்லும் இன்ப அடுக்கு 

கண்டுகேட் டுண்டுயிர்த் துற்றறியும் ஐம்புலனும்
ஒண்டொடி கண்ணே உள ↣ திருக்குறள்

2

முதலில் நாக்குச் சுவையைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்
அடுத்து ஆசையுடன் பார்க்கும் கண்ணின்பத்தைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்
பின்னர் உடற்சுவை தேடும் ஊற்றின்பத்தைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்
மேலும் இன்சொல்தான் வேண்டும் செவியின்பத்தைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்
கடைசியாக மூக்கு விரும்பும் நறுமண நாற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்

இதனைச் சொல்லும் துறவு அடுக்கு

சுவையொளி ஊறோசை நாற்றமென் றைந்தின்
வகைதெரிவான் கட்டே உலகு ↣ திருக்குறள்

3

அகன்ற வானுலகில் உள்ளவர்களின் அரசன் இந்திரன் இந்த ஐந்தையும் அடக்கினானா
இல்லை
விளைவு
அவன் உடலில் 1000 கண்
அவன் விரும்பிய அவள் மறையுறுப்பே அவனுக்கு மேனியெல்லாம்  கண்

அவனால் அவளுக்கும் தண்டனை
ஐந்தவித்த முனிவன் கோதமனின் ஆற்றல் தந்த தண்டனை

ஐந்தவித்தான் ஆற்றல் அகல்விசும்பு ளார்கோமான்
இந்திரனே சாலும் கரி ↣ திருக்குறள்


ஒண்டொடி


Thursday, 5 March 2020

வாலறிவு Knowledge

நம் அறிவு வால்பிடிக்கும் அறிவாக உள்ளது
நம் முன்னோர் சொன்னதையோ
நம் முன் உள்ளவர் சொல்வதையோ
வால் பிடுத்துக்கொண்டு செல்லும் அறிவாக உள்ளது

அரசியல்
ஆன்மீகம்
ஆக்கச் செயல்
எல்லாவற்றிலும் இது வால் பிடிக்கும் அறிவாக உள்ளது

இது பகுத்தறிவாக மாற வேண்டும்
முன்னேறும் அறிவாக நடைபோட வேண்டும்

இறைவனின் வாலறிவை எண்ணுவோம்

Thursday, 27 February 2020

திருக்குறளில் ஞாலம் Word ‘world’ in Tirukkural

ஞாலம் = உலகம் = உலகத்து மக்கள்


ஞாலத்தைக் காட்டிலும் பெரியது எது?
தேவைப்படும் காலத்தில் செய்யும் உதவி 102

ஞாலத்துக்கு அறமும் பொருளும் உண்டு.
ஞாலத்துக்குப் பொருள் புகழ்.
ஒருவனுக்குப் பொருள் அவன் மனைவி.
அவளை விரும்பாதவரை ஞாலம் புகழும்.  141

ஞாலம் காற்றை வழங்குகிறது.
அதனால் அதற்கு அல்லல் உண்டா? இல்லையே.
அதுபோல அருளை வழங்குபவர்களுக்கு அல்லல் இல்லை. 245

ஞாலம் முழுவதையும் பெறக் கருதினாலும் அது கைகூடும்.
செய்ய வேண்டிய காலம், இடம் இரண்டையும் எண்ணிப்பார்த்துச் செய்தால் கைகூடும். 484

ஞாலத்தை ஆள விரும்புபவர் காலம் கருதிக் காத்திருப்பர்.   485

ஞாலத்துக்கு வளம் மழை.
அது இல்லாவிட்டால் ஞாலம் எப்படி இருக்கும்?
வேந்தன் கொடை இல்லாவிட்டால் ஞாலமும் அப்படித்தான் இருக்கும். 557

ஞாலம் அரசன் சொன்னதையெல்லாம் கேட்கும். எப்போது?
எல்லாரையும் நிரந்து பார்த்து அரசன் இனிமையாகச் சொல்லும்போது. 648

ஞாலம் பகலிலும் இருண்டு கிடக்கும். யாருக்கு?
சிரிக்கத் தெரியாதவர்க்கு. 999

ஞாலம் விரிந்தது.
அதற்கு வேலி வேண்டும்.
நாணந்தான் அந்த வேலி.
செய்யத் தகாதன செய்யக் கூசுவதுதான் நாணம்.
இந்த நாண வேலியால் ஞாலம் பாதுகாக்கப்படுகிறது. 1016

ஞாலத்து மக்களின் இயக்கம் பொம்மலாட்டப் பொம்மை போல் உணர்ச்சியற்றதாக ஆகிவிடும். எப்போது? உதவி கேட்பவர் யாரும் இல்லாதபோது. இருப்பவர் கொடை வழங்க, ஏற்பவர் வேண்டுமல்லவா? 1085 

பாடல்

காலத்தினால் செய்த நன்றி சிறிது எனினும்
ஞாலத்தின் மாணப் பெரிது. ⁠102

பிறன்பொருளாள் பெட்டொழுகும் பேதைமை ஞாலத்து
அறம்பொருள் கண்டார்கண் இல். ⁠141

அல்லல் அருளாள்வார்க்கு இல்லை வளிவழங்கும்
மல்லன்மா ஞாலங் கரி. ⁠245

ஞாலம் கருதினுங் கைகூடுங் காலம்
கருதி இடத்தாற் செயின். ⁠484

காலம் கருதி இருப்பர் கலங்காது
ஞாலம் கருது பவர். ⁠485

துளியின்மை ஞாலத்திற்கு எற்றற்றே வேந்தன்
அளியின்மை வாழும் உயிர்க்கு. ⁠557

விரைந்து தொழில்கேட்கும் ஞாலம் நிரந்தினிது
சொல்லுதல் வல்லார்ப் பெறின். ⁠648

நகல்வல்லர் அல்லார்க்கு மாயிரு ஞாலம்
பகலும்பாற் பட்டன்று இருள். ⁠999

நாண்வேலி கொள்ளாது மன்னோ வியன்ஞாலம்
பேணலர் மேலா யவர். ⁠1016

இரப்பாரை இல்லாயின் ஈர்ங்கண்மா ஞாலம்
மரப்பாவை சென்றுவந் தற்று. ⁠1058

திருக்குறளில் தெய்வம் Deity in Tirukkural

தெய்வம் வானில் இருக்கும் 
தெய்வத்தைப் பேணல் தலையாய கடமை 
மனைவிக்குக் கணவன் தெய்வம் 
குடும்பத்தை முன்னேற்றுபவனுக்குத் தெய்வம் துணைநிற்கும்
பிறர் குறிப்பறிந்து நடந்துகொள்பவன் தெய்வத்துகு ஒப்பாவான்
ஊழ்த்தெய்வம் உதவாவிட்டாலும் முயற்சிக்குத் தகுந்த கூலி கிடைக்கும்

வானில் தெய்வம்


தெய்வம் வானுலகில் வாழும்.
நாம் இருக்கும் இந்த உலகத்தில் வாழவேண்டிய முறைப்படி வாழ்பவன் இந்தத் தெய்வத்துக்கு ஒப்பானவனாக வைத்துப் போற்றப்படுவான்.

வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வான்உறையும்
தெய்வத்துள் வைக்கப் படும். ⁠50

தெய்வம் பேணு 


ஒருவனின் தலையாய கடமை இந்த ஐவரையும் பேணுதல்.

  1. தென்புலத்தான் - இறந்தவர் - தெளிந்த அறிவினை உடையவர் 
  2. தெய்வம் - தெய்வப் படிமை - தெய்வம் போன்றோர் (குறள் 50)
  3. விருந்து 
  4. சுற்றத்தார் 
  5. தான்

இந்த ஐந்து வகையினர்.
வருவாயை ஆறு கூறாக்கி, இந்த ஐவருக்கும் ஒதுக்கிப் பின்னர், எஞ்சிய ஆறாவது கூற்றினைச் சேமிப்பாக்கி அரசனுக்கு வரியாகச் செலுத்தவேண்டும் எனவும் கூறுவர்.

தென்புலத்தார் தெய்வம் விருந்தொக்கல் தானென்றாங்கு
ஐம்புலத்தாறு ஓம்பல் தலை. ⁠43

கணவன் தெய்வம்


அவள் மனைவி.
தெய்வத்தைத் தொழமாட்டாள்.
தான் படரக் கொழுகொம்பாக இருக்கும் கொழுநனைத் தெய்வமாக எண்ணி எழும்போதே தொழுவாள்.
அவள் அவளது கணவனுக்கு மழை போன்றவள்.
’பெய்’ என்றதும் பெய்யும் மழை போன்றவள்.

கணவன் ஆண்தெய்வம்.
மனைவி பெண்தெய்வம்.
இப்படி இருவரும் இருந்தால், மனைவி "பெய்" என்னால்  மழை பெய்யும்.

தெய்வம் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுதெழுவாள்
பெய்யெனப் பெய்யும் மழை. ⁠55

முன்னேறத் தெய்வம் உதவும் 


"குடும்பத்தை மேலோங்கச் செய்வேன்" என்று சொல்லிக்கொண்டு பாடுபடும் ஒருவனுக்கு, அவன் சோம்பலைப் போக்கி, முன் சென்று தெய்வம் என்னும் ஊழ் வழிநடத்தும்.

தெய்வம் தன் உடையை மடித்துக் கீழ்ப்பாக்கி கட்டிக்கொண்டு வந்து முன்னடத்தும் என்று எனக் கூறின் தெய்வம் உருவம் கொள்ளும் என ஆகும்.

குடிசெய்வல் என்னும் ஒருவற்குத் தெய்வம்
மடிதற்றுத் தான்முந் துறும். ⁠1023

பிறர் குறிப்பறிந்து நடத்தல் தெய்வம்


ஒருவனது உள்ளக் குறிப்பினை ஐயப்படாமல் அறிந்துகொள்ளக் கூடியவனை, தெய்வத்துக்கு ஒப்பானவனாக மதிக்க வேண்டும்.

ஐயப் படாஅது அகத்தது உணர்வானைத்
தெய்வத்தோ டொப்பக் கொளல். ⁠702

ஊழ்த்தெய்வம்


ஊழ்த்தெய்வம் உதவாவிட்டாலும் முயற்சிக்குக் கூலி கிடைக்கும்.

தெய்வத்தான் ஆகா தெனினும் முயற்சிதன்
மெய்வருத்தக் கூலி தரும். ⁠619



திருக்குறளில் தெய்வக் கதை Deity story in Tirukkural

பழங்கதை


தெய்வங்கள் பற்றிய கதைகள் நம்மிடையே உலவி வருகின்றன.
திருவள்ளுவர் வாழ்ந்த காலத்திலும் அவை இருந்தன.
அவற்றில் நான்கு கதைகள் ஐந்து பாடல்களில் உள்ளன.

உலகளந்த பெருமாள்


திருமால் தன் காலடிகளால் மூவுலகையும் அளந்தான்
சோம்பல் இல்லாமல் நாட்டைக் காப்பாற்றும் மன்னவன் மூவுலகையும் ஆள்வான்.

மடியிலா மன்னவன் எய்தும் அடியளந்தான் 
தாஅய தெல்லாம் ஒருங்கு. ⁠610

இந்திரன் புலனடக்கம் இல்லாதவன்


இந்திரன் புலனடக்கம் இல்லாதவன்.
கௌதம முனிவன் ஐந்து புலன்களையும் அடக்கியவன்.
கௌதம முனிவன் மனைவி அகலிகை.
சிறந்த அழகி.
இந்திரன் அவளைத் துய்க்க விரும்பினான்.
ஏமாற்றி முனிவனை வைகறையில் நீராட அனுப்பிவிட்டான்.
முனிவனிடம் பாலின்பம் பெறாத அகலிகையோடு பாலுறவு கொண்டான்.

வால்மீகி காட்டுவது
கம்பன் காட்டுவது --- 1 --- 2  --- 3

முனிவர் திரும்பினார்.
நேரில் கண்டார்.
சாபம் கொடுத்தார்.
அகலிகை கல்லானாள்.
இந்திரன் மேனியில் 1000 கண்கள் (யோனிகள் - அல்குல் போன்ற துளைக்கண்கள்) தோன்றின.

புலனடக்கம் சாபம் தரும் ஆற்றல் பெறும்.
புலனடக்கம் இல்லாமை பொலிவை இழக்கும்.
இதற்குச் சான்று இந்திரன்.
இதுதான் வள்ளுவர் சொல்லும் கருத்து.

ஐந்தவித்தான் ஆற்றல் அகல்விசும்பு ளார்கோமான் 
இந்திரனே சாலுங் கரி. ⁠25

அழுக்காறு கொண்டவனிடம்  மூதேவி


சீதேவி - மூதேவி (= முகடி)
தாமரையினாள் - மாமுகடி
செல்வத் தேவி - வறுமைத் தேவி
தங்கை - அக்கா
அவ்வை (அம்மை) - தவ்வை
செய்யவள் - கரியவள்
நல்லவள் - கெட்டவள்

ஒருவன் செல்வமோ, புகழோ பெறுவது கண்டு பொறாமைப் படுபவனை  நல்லவள் தீயவளிடம் அனுப்பிவிடுவாள். அல்லது தீயவளை அழைத்து இவனைப் பற்றிக்கொள் என்று காட்டிக்கொடுத்து விட்டுவிடுவாள்.

அவ்வித்து அழுக்காறு உடையானைச் செய்யவள் 
தவ்வையைக் காட்டி விடும். ⁠167

சோம்பேறியிடம் மூதேவி


சோம்பல் இல்லாதவன் காலடியில் திருமகள்  கிடப்பாள்.
சோம்பி இருப்பவனிடம் மாமுகடி இருப்பாள்.

மடியுளாள் மாமுகடி என்ப மடியிலான் 
தாளுளான் தாமரையி னாள். ⁠617

பிரமன் எழுதிய தலையெழுத்து


பிரமன் ஒவ்வொருவருக்கும்  விதியை வகுத்து வைத்திருக்கிறான்.

வகுத்தான் வகுத்த வகையல்லால் கோடி
தொகுத்தார்க்கு துய்த்தல் அரிது. ⁠377

அந்தணர் The man of morality

அந்தணன்

"அறவாழி அந்தணன்" - திருக்குறள் 8

அறம் என்பது ஒழுக்கநெறி
ஒழுக்கநெறி உலகை இயங்கச் செய்யும் ஒரு ஆழி
(வண்டிச் சக்கரம் | திருவாரூர் ஆழித்தேர்)
ஆழியை இயக்குபவன் அல்லது ஆழியாக இயங்குபவன் அந்தணன்
அவன் இறைவன்.

அந்தணர்

"அந்தணர் என்போர் அறவோர்" - திருக்குறள் 30

அறநெறியில் வாழ்பவர் அந்தணர்.
எந்த உயிராக இருந்தாலும் அவற்றிடம் செந்தண்மை பூண்டு ஒழுகுபவர்.
நுகத்தின் பகலாணி போல் இயங்குதல் செந்தண்மை

இரண்டு மாடுகள் நுகத்தில் பூட்டப்பட்டு வண்டி இழுக்கின்றன.
ஒருமாடு தன் வலிமையால் முன்னே இழுத்துச் செல்கிறது.
மற்றொரு மாடு பின்தாங்கி இழுத்துச் செல்கிறது.

முன் செல்லும் மாட்டால் வண்டி வேகமாக ஓடிவிடுவதில்லை
பின் தாங்கும் மாட்டால் வண்டி மெதுவாகச் செல்வதில்லை
இரண்டு மாடுகளின் வலிமைகளைச் சமன் செய்துகொண்டு வண்டி செல்கிறது. வண்டிச் சக்கரங்கள் (ஆழிகள்) செல்கின்றன.
இதுதான் செந்தண்மை.

இல்லற வாழ்க்கையில்  கணவன் மனைவி இரண்டு ஆழிகள்.
ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக்கொள்ளலாம்.

அந்தணர் நூல்

"அந்தணர் நூல்" - திருக்குறள் 543

மக்களைப் பாதுகாக்கும் நெறிகள் இரண்டு.
மக்கள் பின்பற்றும் நன்னெறி ஒன்று
அரசன் பாதுகாக்கும் சட்டம் மற்றொன்று

அரசியல் சட்டமே அந்தணர் நூல்
மக்கள் சட்டமே அறம்.

"அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கும் ஆதியாய் நின்றது மன்னவன் கோல்"

மன்னவன் செங்கோல்தான் அரசியல் சட்டத்துக்கும், மக்கள் சட்டத்துக்கும் ஆதி. (அடிப்படை, முதல், மூலம் )




Wednesday, 26 February 2020

அறிவு wisdom

வாலறிவன் (திருக்குறள் 2)


எனக்கு அறிவு இருக்கிறது.
உனக்கு அறிவு இருக்கிறது.
அவனுக்கு அறிவு இருக்கிறது.
அவளுக்கு அறிவு இருக்கிறது.
அதற்கு அறிவு இருக்கிறது.

எல்லாருடைய அறிவும் ஒன்றுபோல் இருப்பதில்லை.
உனக்குத் தெரிவது எனக்குத் தெரிவதில்லை.
எனக்குத் தெரிவது உனக்குத் தெரிவதில்லை.
அவனுக்குத் தெரிவது எனக்கும் உனக்கும் தெரிவதில்லை.

இந்த உண்மையை உணர்ந்துகொள்வது மனிதன் காணவேண்டிய வாலறிவு.
ஒவ்வொன்றையும் அதனதன் அறிவுக்கேற்ப உணரச் செய்வது இயற்கை.
ஒவ்வொருவரையும் அவரவர் அறிவுக்கேற்ப உணரச் செய்வது இயற்கை.
இயற்கையை இறை என்கிறோம்.
அறிவையும், உருவையும் நமக்கு இறைப்பது இறை.

அறிவைப் பாய்ச்சுவது வாலறிவு. வாலறிவன்.

கதிரவன் ஒளியில் ஏழு வண்ணங்கள் உள்ளன.
ஒளியில் வண்ணம் தெரிவதில்லை.
எந்த ஒளியை வாங்கிக்கொள்கிறதோ அந்த இலை பச்சையாகவோ, பழுப்பாகவோ தம் கண்ணுக்குத் தெரிகிறது.

அப்படித்தான் நம் அறிவும்.

இதை வள்ளுவர், "நுண்ணிய நூல் பல கற்பினும் மற்றும் தன் உண்மை அறிவே மிகும்" (373) என்கிறார். உண்மை அறிவு என்பது ஒருவனுக்குள்ளே இருக்கும் அறிவு.

வாலறிவு சூரியனின் ஒளி போன்றது.
உண்மை அறிவு ஒளியை வாங்கி வெளிவிடும் பொருள் போன்றது.
பச்சை-இலை, பழுப்பு-இலை போன்றது.

வாலறிவு நமக்குத் தெரியாது.
இதனை உடையவன் வாலறிவன்.

நம் கல்வி அறிவின் பயன் வாலறிவை உணர்வது. தொழுவது.
அடுத்தவனின் வேறுபட்ட அறிவை மதிப்பது இதன் முதல் படி.

அவரவர் தமதமது அறிவு அறி வகைவகை
அவரவர் இறையவர் என அடி அடைவர்கள்
அவரவர் இறையவர் குறைவு இலர் இறையவர்
அவரவர் விதிவழி அடைய நின்றனரே (திருவாய்மொழி 1-1-5)

அவன்-அவள் He-She

ஆதிபகவன் (திருக்குறள் 1)


அவனும் அவளும் சேர்ந்தனர்.
குழந்தை பிறந்தது.
பிறந்த குழந்தைக்கு அவன் ஆதி.
அவள் பகவு.
ஆதிபகவு. ஆதிபகவன்.

அவன்தானே அவளிடம் வந்தான்.
காளைதானே ஏறும். பசு ஏறாது அல்லவா?
எனவே அவன் ஆதி.
அவள் ஆதியைப் பங்கு போட்டுக்கொண்டவள்.
பங்காக இருப்பது பகவு.

குழந்தைக்குத் தன் உடம்பிலிருந்து பாலைப் பங்கிட்டுத் தருபவள் தாய்தானே. அதனால் அவள் பகவு.

அறநெறியைக் காப்பது
அந்தணர்கள் அறநெறி நூல்களை ஆக்கச் செய்வது
மன்னவன் கோல். (திருக்குறள் 543)
மன்னவன் கோல்போல் நம்மை ஆட்டிப் படைப்பது ஆதி.

வள்ளுவர் கூட "எட்பகவு" என்கிறார். (889)
எள்ளுக்குள் இருப்பது எண்ணெய். எள் முளைக்கும் கரு.
இவற்றை நாம் பார்க்க முடியாது.
உட்பகை இப்படி இருக்குமாம்.
வள்ளுவர் சொல்கிறார்.

எனக்குத் தாய்தந்தையர் எனக்கு ஆதிபகவன்.
அவர்களுக்கு அவர்களது தாய்தந்தையர்.
அவர்களுக்கு? அவர்களுக்கு?

உனக்கு ஆதிபகவன்
அவனுக்கு ஆதிபகவன்
அதற்கு ஆதிபகவன்
நமக்கெல்லாம் ஆதிபகவன் - எண்ணுவோம்.

புரிகிறது
தெரியவில்லை
எள்ளில் இருக்கும் பகவு போல
ஆதியாய் இருக்கும் மன்னவன் கோல் போல

இருப்பது பகவு
ஆட்டிப் படைப்பது ஆதி

உலகில் இருக்கும் உயிரினங்கள் அனைத்துக்கும் ஆதிபகவன் இப்படித்தானே இருக்கிறான்?
எனவே "ஆதிபகவன் முதற்றே உலகு"

மொழி கருத்தைப் பரிமாறும் ஒரு கருவி.
மொழி ஒலியாலானது.
ஒலி எழுதப்படும்போது எழுத்தாகிறது.
எழுத்துக்களுக்கு முதலாக இருப்பது "அ".

எழுத்துக்களுக்கு முதல் அ போல, உலகுக்கு முதல் ஆதிபகவன்.

Saturday, 14 December 2019

திருக்குறள் மொழிபெயர்ப்பு - பட்டியல் Table of Tirukkural Translations

திருக்குறள் மொழிபெயர்ப்பு - பட்டியல் Table of Tirukkural Translations
சமையச் சார்பற்ற நூல்களில் உலகிலேயே அதிக மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள நூல் திருக்குறள்
13 இந்திய மொழிகள், 20 வெளிநாட்டு மொழிகள், ஆக 33 மொழிகளில் இதன் மொழிபெயர்ப்புகள் உள்ளன.
மொத்தம் 201 மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் உள்ளன. 52 மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் திருக்குறள் முழுமைக்கும் உள்ளன
திருக்குறள் மொழிபெயர்ப்புகள் (2015 வரை)
3 = முதல் மொழிபெயர்ப்பு ஆண்டு
4 = கிடைத்துள்ள மொழிபெயர்ப்புகள்
5 = முழுமை பெற்ற மொழிபெயர்ப்புகள்
சுராஸ்தனிஸ் என்பது மராட்டிய மொழி, அதாவது பழைய குஜராத்தி

S. No. Language மொழி இந்திய மொழி
1 Arabic 1976 2 2 அரபு
2 Bengali 1939 4 4 வங்கம்
3 Chinese 1967 2 2 சீனம்
4 Czech 1952 1 0 சுவிஸ்
5 Dutch 1964 1 0 டச்சு
6 English 1794 58 31 ஆங்கிலம்
7 Fijian 1964 2 பிஜி
8 Finnish 1972 1 0 பின்னிஸ்
9 French 1767 18 பிரஞ்சு
10 German 1803 8 செருமானிய மொழி
11 Gujarati 1931 3 1 குஜராத்தி
12 Hindi 1924 19 இந்தி இந்தியா
13 Japanese 1981 2 ஜப்பான் மொழி
14 Kannada 1940 8 கன்னடம் இந்தியா
15 Konkani 2002 1 1 கொங்கணி இந்தியா
16 Korean 2 1 கொரியன்
17 Latin 1730 3 1 லத்தீன்
18 Malay 1964 3 மலேயா மொழி
19 Malayalam 1595 21 மலையாளம் இந்தியா
20 Manipuri 2012 1 1 மணிப்புரி இந்தியா
21 Marathi 1948 1 1 மராத்தி இந்தியா
22 Odia 1978 5 4 ஒடியா இந்தியா
23 Polish 1958 2 போலந்து மொழி
24 Punjabi 1983 2 பஞ்சாபி இந்தியா
25 Rajasthani 1982 1 ராஜஸ்தான் இந்தியா
26 Russian 1963 4 2 ரசிய மொழி
27 Sanskrit 1922 5 சமற்கிருதம் இந்தியா
28 Saurashtra 1980 1 1 சுராஸ்தனிஸ்  இந்தியா
29 Sinhalese 1961 2 சிங்களம்
30 Swedish 1971 1 ஸ்வீடன் மொழி
31 Telugu 1877 14 தெலுங்கு இந்தியா
32 Thai 2019 1 1 தாய்
33 Urdu 1965 2 உருது இந்தியா
சுராஸ்தனிஸ் (பழைய குஜராத்தி) 

Friday, 13 December 2019

திருக்குறள் - குடியியல் Family in a country

திருக்குறள் - குடியியல் 

பகுப்பு


திருக்குறள் 3 பால்களாக அமைந்துள்ளது. அவற்றில் 10 பாடல்கள் கொண்ட அடுக்குகள் உள்ளன. இந்த அடுக்குகளை அதிகாரம் என்கிறோம். இதனைப் ‘பத்து’ என வழங்குதல் நலம். இந்த அடுக்குகளை மேலும் பாகுபாடு செய்வதில் திருவள்ளுவ மாலை பாடிய ஆசிரியர்களும், பண்டைய உரையாடசிரியர்களும் மாறுபடுகின்றனர்.

"படை, குடி, கூழ், அமைச்சு, நட்பு, அரண்" - 6-ம் உடையவன் அரசன் என்று ஒரு திருக்குறள் குறிப்பிடுகிறது. இதன் அடிப்படையில் பொருட்பால் 7 இயல்களாகப் பாகுபடுத்தப் படுள்ளது. 

திருக்குறளின் பெருமையைப் போற்றிப் பாடிய நூல்-தொகுப்பு திருவள்ளுவ-மாலை. இதில் உள்ள பாடல்களில் ஒன்று "போத்தியார்" பாடியது. அது:

அரசியல் ஐயைந்து அமைச்சியல் ஈரைந்து
உருவல் அரண்இரண்டு ஒன்றுஒண்கூழ் – இருவியல்
திண்படை நட்புப் பதினேழ்குடி பதின்மூன்று
எண்பொருள் ஏழாம் இவை

இவற்றில், "குடியியல்" என்னும் தலைப்பில் 13 பத்துகள் உள்ளன. இதனை ஆராயும் பேற்றினை அடியேன் பெற்றுள்ளேன்.

இந்தத் தலைப்பு மணக்குடவர் உரையில் “குடியியல்” என்றே உள்ளது. பரிமேலழகர் இதனை “ஒழிபியல்” என்று குறிப்பிடுகின்றனர். 

தொகுப்பு

  • மானம், பெருமை, சான்றாண்மை, பண்புடைமை - பண்புகளால் குடும்பம் மேலோங்கும். 
  • குடும்பத்தின் செல்வம் பயன்பட வேண்டும். 
  • தகாத செயலுக்குக் குடும்பத்தில் உள்ளவர் நாணவேண்டும். 
  • குடும்பத்தை மேம்படுத்தும் பண்புகள் இவையிவை. 
  • உழவுத் தொழிலால் செம்மாப்புடன் வாழலாம். 
  • தொழில் செய்யாவிட்டால் "நல்குரவு" (வறுமை) வரும். 
  • கொடுப்பவரிடம் கேட்கலாம் என்றாலும் அது இழிவு 
  • கயமைத்தனம் இழிந்த செயல் 
என்பன குடியியலில் கூறப்படும் செய்திகள். 


நெஞ்சைத் தொட்ட செய்திகள்

பெருமை - பணிவுடைமை (978) 
பெருமை - பெருமிதம் இன்மை - 979
பெருமை - பிறர் அறியாமையை மறைக்கும் - 980

சால்பு - பிறர்தீமை சொல்லா நலத்தது - 984 
சால்பு - தோல்வி துலையல்லார் கண்ணும் கொளல். 986 
சான்றாண்மை - தோல்வி துலை அல்லார் கண்ணும் கொளல் (986)

மானம் - பெருந்தன்மைக்கு அழிவு வருதல் (968). 

வள்ளுவர் புரட்சி


நலமாக வாழும் ஒருவனிடம் அன்பு இல்லாவிட்டால் அவன் அந்தக் குடும்பத் தலைவனுக்குப் பிறந்தவனா என ஐயம் கொள்ள நேரும். 

"நலத்தின்கண் நார் இன்மை தோன்றின், அவனைக் 
குலத்தின்கண் ஐயப்படும்". (958) 

வள்ளுவர் கடவுளை மிரட்டல்


இரந்தும் உயிர் வாழ்தல் வேண்டின் பரந்து 
கெடுக உலகு இயற்றியான் (1062)

உலகைப் படைத்தவனே!
பிறரிடம் கேட்டுப் பெற்றுத்தான் உயிர் வாழ வேண்டும் என்று யாரையாவது படைத்தாயா?
படைத்திருந்தால், நீயே பிச்சை எடுத்துக் கெட்டொழிக.
இவ்வாறு கடவுளுக்கே சாபம் கொடுக்கும் சினத்தால் வள்ளுவர் எதனை உணர்த்துகிறார்?
பிச்சை எடுத்து வாழும்படி இறைவன் யாரையும் படைக்கவில்லை என்கிறார்.

வள்ளுவர் கடவுளிடம் கெஞ்சல்


கடவுளே!
கெஞ்சிக் கேட்கிறேன்
சினம் கொள்ளாமல் கேள்.
வறுமை இல்லாமல் வாழ வை.
வறுமை தரும் துன்பத்துக்கு சான்றாக் கூற வறுமையைத் தவிர வேறு இல்லை. அந்த அளவுக்கு வறுமை கொடுமையானது
என்கிறார்.

இரப்பன் வெகுளாமை வேண்டும் நிரப்பிடும்பை 
தானேயும் சாலும் கரி (1060)


நம் கண்ணோட்டம்


"குடி செயல்வகை" (103) என வரும் பத்து "பொருள் செயல்வகை" (73) என வரும் பத்தோடு ஒப்புநோக்கத் தக்கது. செயல்வகை என்பது மேம்படுத்துதலைக் குறிக்கும். 

அறத்துப் பாலில் "இல்வாழ்க்கை" (5) குடும்ப வாழ்க்கையின் மேன்மையை விரித்துரைக்கிறது. பொருட்பாலின் "குடிசெயல்வகை" (103) குடும்பத்தை மேன்மைப் படுத்தும் பாங்கினைக் கூறுகிறது. 

நிலம், நிலவுலகம்

நிலம் தாங்காது, சான்றவர் சான்றாண்மை குன்றின் (990)
நிலத்துக்குச் சுமை, செல்வத்தை வழங்கிப் புகழ் பெறாதவர் (1003)
உலகம் வாழ்கிறது, பண்புடையார் இருப்பதால்தான் (996)
நிலம் நகும், இல்லை என்று இருப்பவரைக் கண்டால் 1040 
என்றெல்லாம் நிலம், நிலவுலகம் ஆகியவற்றைப் பற்றி இந்த இயலில் கூறப்பட்டுள்ளது. 

ஒப்பு நோக்குவோம்

பெருமை உடையவர் ஆற்றுவார் ஆற்றி 
அருமை உடைய செயல் (975) 
என்று பெருமை பற்றிக் குறிப்பிடும் திருவள்ளுவர் 
செயற்கரிய செய்வார் பெரியர் சிறியர்
செயற்கரிய செய்கலாதார் (26) 
என்று நீத்தார் பெருமை பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். 

சரியான கண்ணோட்டம்


ஊழி பெயரினும் தாம்பெயரார் சான்றாண்மைக்கு
ஆழி எனப்படுவார் (989) 

என்னும் திருக்குறளுக்கு, "சான்றாண்மைக் கடலுக்குக் கரை" என்று பலரும் உரை கண்டுள்ளனர். அவர்கள் ஆழி = கடல் எனக் கொண்டுள்ளனர். 

ஆழி என்பதற்குத் "சக்கரம்" என்று பொருள் கண்டால், சான்றாமைத் தேருக்கு ஆழியாய் விளங்குபவர் சான்றோர் என்று விளங்கிக்கொள்ளலாம். கரை என்னும் சொல்லை இணைக்க வேண்டி வராது. 

வள்ளுவர் வினா


எச்சம் என்று என் ஆங்கொல் ஒருவரால்
நச்சப் படாஅதவர் (நன்றியில் செல்வம் - 1004) 

யாருக்கும் பயன்படாமல் செல்வத்தைப் பாதுகாப்பவன் தனக்கு எச்சம் என்று எதை விட்டுவைப்பான்? 

இது வள்ளுவர் வினா.


எச்சம்


உணவு உண்டு நாம் தள்ளும் எச்சத்தை நாமே வெறுக்கிறோம். 
கணவன் மனைவியரின் எச்சம் அவரகளது பிள்ளைகள். (தக்கார் தகவிலார் என்பது அவரவர் எச்சத்தால் காணப்படும் - 114)  
தனி ஒருவன் அவன் செயலால் பெறும் எச்சம் புகழ் அல்லது இகழ் 
கஞ்சனுக்கு எஞ்சி நிற்பது எது? சொல்லாமல் தெரியும். 

உவமைகளில் சில

அழகி


அழகி ஒருத்தி ஆண்மகனால் பயன்படுத்தப் படாமல் முதுமை அடைவது போன்றது, கஞ்சன் கையில் உள்ள செல்வம்

ஆற்றார்க்கு ஒன்று ஆற்றாதான் செல்வம் 
மிக நலம் பெற்றாள் தமியள் மூத்தற்று - நன்றியில் செல்வம் - 1007 

மனைவியிடம் உடலுறவு


மனைவியின் உடலைக் கணவன் பயன்படுத்திக் கொள்ளாமல் இருந்தால் அவள் அவனிடம் பிணக்கிக் கொள்வாள். அதுபோல நிலத்தை உழாமல் இருந்தால் விளையாமல் வறண்டு போகும்

செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந் 
தில்லாளின் ஊடி விடும் - உழவு - 1039 

கரும்பு


சான்றோர் புகழத்தக்க வகையில் நடந்துகொள்வர். கயவரைக் கரும்பு போல் கடித்துத்தான் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்

சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர் கரும்புபோல் 
கொல்லப் பயன்படும் கீழ் - கயமை - 1080

மயிர்


தலையிலிருந்து விழுந்த மயிருக்கு என்ன மதிப்போ, அவ்வளவுதான் மானம் கெட்டவனுக்கு உள்ள மதிப்பு.  

தலையின் இழிந்த மயிர் அனையர் மாந்தர்
நிலையின் இழிந்தக் கடை - மானம் 964

அவன் பல்லை உடை


குத்துச்சண்டையில் குத்துவது போலக் கையை மடக்கிக்கொண்டு பல்லை உடைப்பவருக்கு மட்டுமே கயவர் பயன்படுவர். மற்றவர்களுக்குப் பணிய மாட்டார்கள்.

ஈர்ங்கை விதிரார் கயவர் கொடிறு உடைக்கும் 
கூன் கையர் அல்லாதவர்க்கு - கயமை - 1077

மரம் போல்வர் 


கூர்மையான அறிவுடையவராக இருந்தாலும் மக்களின் நற்பண்பு இல்லாதவர் வெட்டினால் வலி தெரியாத சொரணை கெட்டவர் ஆவார்.

அறம் போலும் கூர்மைய ரேனும் மரம் போல்வர் 
மக்கட் பண்பு இல்லாதவர் - பண்புடைமை - 997

மரப்பாவை 


நாண் அகத்து இல்லார் இயக்கம் மரப்பாவை
நாணால் உயிர் மருட்டி அற்று (1020) 

இரப்பாரை இல்லாத ஈர்ங்கண்மா ஞாலம் 
மரப்பாவை சென்று வந்து அற்று (1058)

மரப்பாவை என்பது கட்டபொம்மலாட்டம். கட்டையால் செய்த பொம்மைகள் கை கால்களைத் தூக்கி ஆடுவது போல் இதில் காட்டுவர். வெளியிலிருந்து பார்ப்பவர்களின் கண்ணுக்குத் தெரியாத நூல் கயிறுகளால், 2 கால், 2 கை, தலை ஆகியவற்றில் கட்டி, அவற்றின் மறு நுனியை ஆட்டக்காரன் தன் 5 விரல்களிலும் கட்டி அசைத்து, பொம்மை ஆடுவது போல் காட்டுவான்.

நாணம் இல்லாதவர் இந்தப் பொம்மை போன்றவர்.

இரப்பவர் இல்லை என்றால் யாருக்குக் கொடுக்க முடியும்? எனவே உலக வாழ்க்கையானது, உயிரோட்டம் இல்லாமல் மரப்பாவை போல் இருக்கும் - என்கிறார், திருவள்ளுவர். 

உருவகம் 


இரவு என்னும் ஏமாப்பு இல் தோணி, கரவு என்னும்
பார் தாக்கப் பக்கு விடும் (1068)

பிறரிடம் கேட்டுப் பெறும் "இரவு" என்னும் தோணி
வாழ்க்கைக் கடலில் செல்லும்போது
இருப்பதைக் கொடுக்காமல் மறைக்கும் "கரவு" என்னும் பாறையில் மோதும்போது,
முரிந்து போகும்.

மேம்பட்ட வாழ்க்கைக்கு நாணம் வேலி. (1016)

பாக்களின் கருத்துத் திரட்டு 

96 குடிமை (உயர்ந்த குடும்பத்தின் தன்மை) 

  1. செவ்விய ஒழுக்கம், தவறு நேரின் நாணம் ஆகியவை குடிமை
  2. இவற்றுடன் நன்மை பயக்கும் வாய்மையையே பேசவேண்டும்.
  3. புன்னகை, ஈகைக்குணம், இன்சொல் இகழாமை - வேண்டும்.
  4. பெருஞ் செல்வம் வருவதாயினும், இழுக்குதல் கூடாது.
  5. கொடை குறைந்தாலும் பிற குடிமைப் பண்புகளிலிருந்து விலகக் கூடாது.
  6. சபலத்தாலும் சால்பு இல்லாதன செய்யக் கூடாது.
  7. செய்தால், அக் குற்றம், எல்லாருக்கும் தெரிந்துவிடும்.
  8. செய்தால், அவன் வேறு தந்தைக்குப் பிறந்தவனோ என ஐயுற நேரும்.
  9. குலப் பெருமையைக் காட்டுவது வாயிலிருந்து வரும் சொற்களே.
  10. பணிவும் குலப் பெருமையைக் காட்டும்.

97 மானம் (பெருமைக்கு வரும் இழுக்கு)


  1. புகழ் குறையாமல் நடந்துகொள்ளுதல் மானம்
  2. இது சீர் என்றும், பேராண்மை என்றும் போற்றப்படும்.
  3. சிறுமைப் படும்போது செம்மாப்பு வேண்டும்.
  4. மானம் கெட்டவர் தலையிலிருந்து விழுந்த மயிர் போன்றவர்.
  5. குன்று போல் உயர்ந்திருப்பவருக்கும் இதே நிலைதான்.
  6. தன்னை இகழ்பவரைப் பின்தொடர்ந்து பிழைப்பதும் ஒரு பிழைப்பா?
  7. இப்படிப் பிழைப்பதை விடக் கெட்டொழிதல் மேல்.
  8. பெருமை குன்றி வாழ்வது ஒரு பிழைப்பா?
  9. மயிரை இழந்தால் வாழாத கவரிமா போல, மானம் இழந்தால் உயிரை விட்டுவிட வேண்டும்.
  10. இப்படி வாழ்ந்தால், உலகம் அவரைப் போற்றும்.

98 பெருமை


  1. புகழ்தான் பெருமை.
  2. செயலால் இது வரும்.
  3. பதவியால் இது வராது.
  4. பெண் கற்பைக் காப்பாற்றிக் கொள்வது போல, பெருமையையும் அவன்தான் காப்பாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.
  5. அரிய செயலைச் செய்தால் பெருமை வரும்.
  6. சிறியார் பெரியாரை மதிப்பதில்லை.
  7. சீர்மை இல்லாதவனுக்குச் சிறப்பு வாய்த்தால் வரம்பைக் கடந்து நடந்து கொள்வான்.
  8. பெருமை பணியும் பண்பினைக் கொண்டது.
  9. பெருமிதம் கொள்ளாதது.
  10. பிறர் குறைகளை மறைப்பது பெருமை.

99 சான்றாண்மை


  1. நல்லன எல்லாம் செய்தல் கடமை 
  2. அது குணநலம் 
  3. அன்பு, நாண், ஒப்புரவு, கண்ணோட்டம், வாய்மை என்னும் ஐந்து தூண்கள் சால்பினைத் தாங்கி நிற்கின்றன 
  4. பிறர் தீமையைச் சொல்லாதது சால்பு 
  5. அது பணிவால் பகையை வெல்லும் 
  6. தோல்வியை ஒப்புக்கொள்வதே சால்பு 
  7. துன்பம் செய்தவர்க்கும் இன்பம் தரவேண்டும் 
  8. சால்பு உடையவர் வறுமையை இளிவாக எண்ண மாட்டார்கள் 
  9. உலகம் மாறினாலும் சான்றோர் சால்பு குன்றார் 
  10. குன்றினால் உலகம் அழிந்துவிடும் 


100 பண்புடைமை



  1. எளிமையே பண்புடைமை 
  2. அன்புடைமை பண்பின் வழக்கம் 
  3. அது நற்பண்புகளால் பிறரோடு ஒத்துப்போகும் 
  4. பண்புடைமையை உலகம் பாராட்டும் 
  5. பகைவரிடமுள்ள பண்பையும் அது பாராட்டும் 
  6. பண்புடையார் வாழ்வதால்தான் உலக வாழ்க்கை நடைபெறுகிறது 
  7. பண்பில்லா அறிவாளர் மரம் போன்றவர் 
  8. நன்மை தராத செயல் செய்வாரிடமும் பண்பாக நடந்துகொள்ள வேண்டும் 
  9. மகிழ்ந்து, மகிழ்ச்சி உண்டாக்கி வாழ்வதே பண்புடைமை 
  10. கறந்த பாலானது, வைத்திருக்கும் பானையின் தீமையால் திரிந்து போவது போல் பண்பு இல்லாதவன் செல்வம் திரிந்து போகும் 

101 நன்றியில் செல்வம்


  1. செத்தவனுக்கு அவன் சேர்த்து வைத்த பொருளால் என்ன நன்மை 
  2. எல்லாம் பொருளால் ஆகும் என்றால் அது பிறப்புதான் 
  3. பொருளைக் கொடுக்காமல் சேர்த்து வைப்பவர் நிலத்துக்குப் பாரம் 
  4. கஞ்சனுக்கு மிச்சம் என்ன இருக்கும் 
  5. பிறர் கொடுப்பதையும் தடுப்பவன் உண்ண, உடுக்க இல்லாமல் சுற்றத்தோடு கெடுவான் 
  6. கஞ்சன் செல்வத்தால் எல்லாருக்கும் துன்பந்தான் 
  7. பெண்ணின் அழகு துய்க்கப்படாமல் மூப்படைவது போன்று அவன் செல்வம் அழியும் 
  8. ஊர் நடுவில் பழுத்திருக்கும் நச்சுமரம் போன்றது அவன் செல்வம். 
  9. அவன் செல்வத்தைப் பிறர் துய்ப்பர் 
  10. நல்லவரிடம் செல்வம் இல்லாமை நீர் இல்லாத மேகம் போன்றது 

102 நாணுடைமை


  1. செய்யத் தகாத செயல் செய்ய நாணுதல் ஆண் நாணம் 
  2. இந்த நாணந்தான் மாந்தர்க்கு உள்ள சிறப்பு 
  3. உயிர் உடம்பைப் பற்றி நிற்பது போல, நாணம் சால்பைப் பற்றி நிற்கும். 
  4. இந்த நாணம் ஒருவனுக்கு அணிகலன். 
  5. தான் செய்யும் பழிக்கும் நாண வேண்டும் 
  6. உயர்ந்தவர் நாணத்தைத் தமக்கு வேலியாக அமைத்துக்கொள்வர் 
  7. நாண நேர்ந்தால் உயிரை விடுவது மேல் 
  8. நாணாதவனை அறம் நாணும் 
  9. நாணவில்லை என்றால் அவன் நலமெல்லாம் கெடும் 
  10. நாணம் இல்லாதவன் கயிற்றிலாடும் மரப்பொம்மை போன்றவன் 

103 குடிசெயல் வகை



  1. கடமையைச் செய்வது பீடு
  2. இடையறா உழைப்பு, அகன்ற அறிவு கொண்டு செயலாற்றுக.
  3. முயன்றால் ஊழும் துணைவரும் 
  4. முயன்றால் முடியும் 
  5. உலகமே சுற்றமாகச் சூழ்தல் இதன் பயன் 
  6. குடும்பத்தை ஆளுமை உடையதாக ஆக்கிக்கொள் 
  7. குடும்பத்தைத் தாங்கிக்கொள் 
  8. பருவத்தை எதிர்பார்த்து, காலம் தாழ்த்தாதே 
  9. துன்பம் வரத்தான் செய்யும் 
  10. ஆலம் விழுது போல் தாங்கு 

104 உழவு 



  1. வேளாண்மையின் பின் உலகம் வருகிறது
  2. உழுவார் உலகைத் தாங்கும் ஆணிவேர் 
  3. உழவரைத் தொழுதுகொண்டு மற்றவர்கள் பின் செல்வர் 
  4. உழவின் விளைச்சல் நிழலில், அரசன் குடைநிழல் 
  5. உழவர் ஏற்பதில்லை. ஈவார் 
  6. உழவர் உதவி இல்லாமல் துறவியும் நிலைகொள்ள முடியாது 
  7. உழுத மண்ணை நன்றாகக் காயவிடு 
  8. எரு இடு. களை கட்டு. நீர் பாய்ச்சு. வேலியிட்டுக் காப்பாற்று 
  9. நாள்தோறும் அதனோடு இரு 
  10. நிலம் "நான் இருக்கிறேன்" என்று இல்லாதவனை அழைக்கும் 


105 நல்குரவு 



  1. இல்லாமையைக் காட்டிலும் கொடியது இல்லை 
  2. இல்லாமை என்னும் பாவி எக்காலத்திலும் வறுத்தும் 
  3. முன்னோர் விட்டதையும், சுற்றம் தருவதையும் கெடுக்கும் 
  4. உயர் குடியில் பிறந்திருந்தாலும் சோர்வை உண்டாக்கும் 
  5. எல்லாத் துன்பங்களும் இதற்குள் வரும் 
  6. நல்லது சொன்னாலும் நல்கூர்ந்தார் சொல் எடுபடாது 
  7. இல்லாதவனைத் தாயும் பிறன் போலப் பார்ப்பபாள் 
  8. நேற்று போல் இன்றும் வருமோ என்று இல்லாதவன் நடுங்குவான் 
  9. அனல் காற்றில் கூட வாழலாம். வறுமையில் வாழ முடியாது 
  10. இல்லாதவன் வாழ்க்கை, சோற்றுக்குக் கேடு.  


106 இரவு (கேட்டு வாங்கலின் மேன்மை)



  1. கொடுப்பவரிடம் கேட்டல் பழி அன்று. கொடுக்காமல் மறத்தல் பழி 
  2. கேட்டது கிடைத்துவிட்டால் இன்பம் 
  3. கொடுப்பவரிடம் கேட்பதிலும் ஓர் அழகு இருக்கிறது 
  4. மறைக்காமல் தருபவரிடம் இரத்தலும் ஈவது போன்று நன்று
  5. கொடுப்பவர் இருப்பதால்தான் கேட்பவர் இருக்கிறார் 
  6. மறைக்காமல் கொடுப்பவரைக் கண்டால் வறுமை தீரும் 
  7. கொடுப்பவரைக் கண்டால் இரப்பவர் உள்ளம் மகிழும் 
  8. கேட்டுப் பெறுபவர் இல்லை என்றால் உலகுக்கு உயிரோட்டம் இல்லை
  9. கேட்பவர் இல்லாவிட்டால் கொடுப்பவர் இருக்க முடியுமா 
  10. கடவுளே! வறுமை என்பதே இல்லாமல் செய் 


107 இரவச்சம்



  1. கொடுப்பவரிடமும் கேட்காமல் இருத்தல் கோடி பெருமானம் உடையது  
  2. பிச்சை எடுத்து வாழ் என்று யாரும் படைக்கப்படவில்லை
  3. வறுமையைக் காட்டிலும் பிச்சை எடுத்தல் கொடியது 
  4. வறுமையிலும் பிறரைக் கேட்காத சால்பு உலகம் கொள்ளாப் பெரிது 
  5. தன் உழைப்பால் வந்தது புல்லுணவு என்றாலும்  அதுதான் இனிது 
  6. பசுவுக்கு நீர் வேண்டும் என்று கேட்டாலும் இழிவுதான் 
  7. கேட்டால் மறைப்பர். அதனால் எதையும் கேட்காதீர் 
  8. இரவு என்னும் தோணி, கரவு என்னும் பாறையில் மோதி உடையும் 
  9. இரக்கும்போது கரத்தலை நினைத்தால் உள்ளம் வெடித்துவிடும் 
  10. கரப்பவர் பேசும்போது அவர் உயிர் எங்கே மறைந்திருக்குமோ  

108 கயமை



  1. கயவர் மக்கள் போல் தோன்றும் ஒப்பற்ற போலிகள் 
  2. அவர் நெஞ்சில் துன்பம் என்பதே இல்லை 
  3. தேவர் போல், ஆனால், விரும்பும் தீயதைச் செய்வர் 
  4. இழிந்தோரிடம் அவரினும் இழிவாக நடந்துகொள்வர் 
  5. அவர்களின் ஆசாரம் (ஒழுக்கம்) அச்சந்தான் 
  6. மறைக்க வேண்டியதைத் தூற்றுவர் 
  7. பல்லை உடைப்பவர்களுக்கு மட்டும் கொடுப்பர் 
  8. கரும்பு போல் மென்றால்தான் அவர்கள் பயன்படுவர் 
  9. நன்கு உண்பவர், உடுப்பவர் மேல் குறை சொல்வார்கள் 
  10. தன்னை விற்பதற்கே கயவர் பயன்படுவர்  


Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி