Showing posts with label திருக்குறள் பத்து. Show all posts
Showing posts with label திருக்குறள் பத்து. Show all posts

Monday, 6 January 2020

திருக்குறள் - ஊடலுவகை - Delight in sulking - 1321-1330

ஊடலுவகை

ஊடலில் பெறும் மகிழ்ச்சி 



இல்லை தவறவர்க்கு ஆயினும் ஊடுதல்
வல்லது அவர்அளிக்கு மாறு. 1321

  • கணவரிடம் தவறு இல்லை என்றாலும், மனைவின் ஊடலானது இருவருக்கும்  இடையே உள்ளப் பரிமாற்றத்தை நெருக்கமாக்கும்  

ஊடலின் தோன்றும் சிறுதுனி நல்லளி
வாடினும் பாடு பெறும். 1322

  • ஊடலில் தோன்றும் பிணக்கு கணவன் முகத்தை வாடச் செய்தாலும் இறுதியில் பெருமை தரும். 

புலத்தலின் புத்தேள்நாடு உண்டோ நிலத்தொடு
நீரியைந் தன்னார் அகத்து. 1323

  • நிலமும் நீரும் சேர்ந்திருப்பது போல் உறவு கொண்டவர் கணவன்-மனைவியர். 
  • அவர்களுக்குப் புலவி தருவது போன்ற இன்பத்தைத், தேவர் வாழும் உலகிலும் பெற முடியாது. 

புல்லி விடாஅப் புலவியுள் தோன்றுமென்
உள்ளம் உடைக்கும் படை. 1324

  • என் மனைவி புலவி கொண்டுள்ளாள் 
  • அது புல்லி விடாப் புலவி \ பற்றிக்கொண்டு விடாப்பிடியாக இருக்கும் புலவி. 
  • இந்தப் புலவியில் என் உள்ளத்தை உடைக்கும் படைக்கருவி ஒன்று இருக்கிறது. \ உடலுறவில் என் கணவன் எனக்கு மட்டும் பயன்பட வேண்டும் என்பது அந்தப் படைக்கருவி.   

தவறிலர் ஆயினும் தாம்வீழ்வார் மென்றோள்
அகறலின் ஆங்கொன் றுடைத்து. 1325


    • கணவன்மீது தவறு இல்லை என்றாலும், அவர் தழுவும்போது ஊடி விலகி இருத்தலில் ஓர் இன்பம் இருக்கிறது. 
    உணலினும் உண்டது அறல்இனிது காமம்
    புணர்தலின் ஊடல் இனிது. 1326

    • உண்பதில் உள்ள சுவையைக் காட்டிலும், உண்ட உணவு செரிமானம் ஆகி உடலுக்கு வலிமை தருவது இனியது. - அதுபோல் 
    • என் மனைவியோடு நான் கூடியிருப்பதை விட, அவள் என்னிடம் ஊடல் கொண்டிருப்பது இனியது. 

    ஊடலில் தோற்றவர் வென்றார் அதுமன்னும்
    கூடலிற் காணப் படும். 1327

    • கணவன் மனைவியரிடையே நடைபெறும் ஊடல் சண்டையில் யார் தோல்வி அடைகிறாரோ அவர் வெற்றி பெற்றவர் ஆகிறார். 
    • இந்த வெற்றி அவர்கள் உடலுறவில் ஒன்று கூடும்போது தெரியும். 

    ஊடிப் பெறுகுவம் கொல்லோ நுதல்வெயர்ப்பக்
    கூடலில் தோன்றிய உப்பு. 1328

    • தழுவும்போது நெற்றியில் வரும் வியர்வையில் தோன்றும் உப்பினை, 
    • ஊடும்போது தோன்றும் சினத்தால் வெளிப்படும் வியர்வையிலும் பெற முடியும். \ மனைவி சொல்கிறாள். 

    ஊடுக மன்னோ ஒளியிழை யாமிரப்ப
    நீடுக மன்னோ இரா. 1329

    • என் மனைவி ஊடிக்கொண்டே இருக்கட்டும். 
    • அவள் ஊடலைப் போக்க நான் கெஞ்சிக்கொண்டே இருக்ககிறேன். 
    • அதற்காக இரவுக் காலம் நீண்டுகொண்டே இருக்கட்டும் \ கணவன் சொல்கிறான். 

    ஊடுதல் காமத்திற்கு இன்பம் அதற்கின்பம்
    கூடி முயங்கப் பெறின். 1330

    • ஊடுதல் காமத்துக்கு இன்பம் 
    • காமத்துக்கு இன்பம் கணவன் மனைவியர் உடலால் ஒன்றுபட்டு ஒருவரை ஒருவர் தழுவுதல். 


    திருக்குறள் முற்றும் 


    திருக்குறள் - புலவி நுணுக்கம் - The tenderness in sulking - 1311-1320

    புலவி நுணுக்கம்

    கணவன் தன் மனைவி ஊடலின் மென்மை பற்றிக் கூறுகிறான் 

    பெண்ணியலார் எல்லாரும் கண்ணின் பொதுஉண்பர்
    நண்ணேன் பரத்தநின் மார்பு. 1311

    • உன் மார்பழகை எல்லாப் பெண்களும் பார்க்கின்றனர். 
    • அதனால் நீ பரத்தன் 
    • உன் மார்பு தழுவுவதை நான் ஏற்கமாட்டேன்.

    ஊடி இருந்தேமாத் தும்மினார் யாம்தம்மை
    நீடுவாழ் கென்பாக் கறிந்து. 1312

    • நான் ஊடல் கொண்டிருந்தேன். அவர் தும்மினார். நான் அவரை வாழ்த்துவேன் என்று எண்ணி ஏமாந்தார். (தும்மியவரை வாழ்த்துதல் வழக்கம்) \ மனைவி கூற்று. 

    கோட்டுப்பூச் சூடினும் காயும் ஒருத்தியைக்
    காட்டிய சூடினீர் என்று. 1313

    • கிளையில் பூத்திருந்த மலர்களைச் சூடிக்கொண்டேன். 
    • யாரோ ஒருத்திக்குக் காட்டுவதற்காகச் சூடிக்கொண்டிருக்கிறாய் என்று என்னைக் காய்ச்சினாள். 

    யாரினும் காதலம் என்றேனா ஊடினாள்
    யாரினும் யாரினும் என்று. 1314

    • யாரையும் விட நாம் காதலில் மேம்பட்டிருக்கிறோம் - என்றேன்
    • யாரைக் காட்டிலும் என்று வினவி ஊடினாள்.

    இம்மைப் பிறப்பில் பிரியலம் என்றேனாக்
    கண்நிறை நீர்கொண் டனள். 1315

    • இந்தப் பிறவியில் நாம் பிரியமாட்டோம் - என்றேன். 
    • கண்ணீர் வடித்தாள் (வரும் பிறவியில் பிரிந்தவிடுவோமோ என்பது அவள் ஏக்கம்) 

    உள்ளினேன் என்றேன்மற் றென்மறந்தீர் என்றென்னைப்
    புல்லாள் புலத்தக் கனள். 1316

    • உன்னை நினைத்தேன் - என்றேன். 
    • எதற்காக மறந்தீர் என்று புலந்தாள்.
    • புலத்தக்கனள் - புல த் தக்கு அன் அள் \ தக்கு - தக்கவள் ஆயினாள் 

    வழுத்தினாள் தும்மினேன் ஆக அழித்தழுதாள்
    யாருள்ளித் தும்மினீர் என்று. 1317

    • தும்மினேன் 
    • வழுத்தினாள் 
    • பின் அழுதாள் 
    • யார் நினைக்கத் தும்மினீர் - என்று வினவினாள் 

    தும்முச் செறுப்ப அழுதாள் நுமர்உள்ளல்
    எம்மை மறைத்திரோ என்று. 1318

    • வந்த தும்மலை அடக்கிக் கொண்டேன் 
    • உம்மை நினைப்பவளை என்னிடம் மறைக்கிறீர் - என்று சொல்லிக்கொண்டு அழுதாள். 

    தன்னை உணர்த்தினும் காயும் பிறர்க்கும்நீர்
    இந்நீரர் ஆகுதிர் என்று. 1319

    • அவளுக்கு நான் இன்பமூட்டினேன். 
    • மற்றொருத்திக்கும் இவ்வாறுதான் செய்வீர் - என்று சொல்லி என்னைக் காய்ச்சினாள். 

    நினைத்திருந்து நோக்கினும் காயும் அனைத்துநீர்
    யாருள்ளி நோக்கினீர் என்று. 1320

    • அவளை நினைத்து, அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். 
    • யாரையோ நினைத்துக்கொண்டு என்னைப் பார்க்கிறீர் - என்று சொல்லிக் காய்ச்சினாள். 


    திருக்குறள் - புலவி - Sulking - 1301-1310

    புலவி

    மனைவி கணவனிடம் செல்லமாகப் பிணக்கிக் கொள்ளல். 


    புல்லா திராஅப் புலத்தை அவர்உறும்
    அல்லல்நோய் காண்கம் சிறிது. 1301

    • புலவிப் பண்பே! அவரைத் தழுவாமல் நில். அதனால் அவர் படும் வேதனையைச் சிறிது நேரம் கண்டு மகிழலாம். 

    உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிது
    மிக்கற்றால் நீள விடல். 1302

    • புலவி உண்ணும் உணவில் உப்பு சேர்ப்பது போல் அளவோடு இருக்க வேண்டும். 

    அலந்தாரை அல்லல்நோய் செய்தற்றால் தம்மைப்
    புலந்தாரைப் புல்லா விடல். 1303

    • புலந்த மனைவியைக் கணவன் தழுவாமல் விட்டுவிட்டால், அது, துன்புறுவோரை மேலும் துன்புறுத்துவது போன்றதாகும். 

    ஊடி யவரை உணராமை வாடிய
    வள்ளி முதலரிந் தற்று. 1304

    • ஊடும் மனைவியை உணர்ந்துகொள்ளும்படிக் கணவன் செய்யாவிட்டால், 
    • நீர் இல்லாமல் வாடிக்கொண்டிக்கும் வள்ளிக் கொடியை, அதன் அடியில் அறுத்து விட்டது போல் முடியும்.  

    நலத்தகை நல்லவர்க்கு ஏஎர் புலத்தகை
    பூஅன்ன கண்ணார் அகத்து. 1305

    • பூ போன்ற உள்ளம் கொண்ட கணவனிடம் மனைவி புலவி கொள்ளும் தகைமையானது, நல்லழகுப் பெண்ணுக்கு மேலும் அழகைத் தரும். 

    துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம்
    கனியும் கருக்காயும் அற்று. 1306

    • பெரும்பிணக்கு பழம் போன்றது. 
    • சிறுபிணக்கு பழுக்கத் திரண்டிருக்கும் கருங்காய் போன்றது.
    • இவை இல்லாவிட்டால் வாழ்வில் சுவை இல்லை. 

    ஊடலின் உண்டாங்கோர் துன்பம் புணர்வது
    நீடுவ தன்றுகொல் என்று. 1307

    • ஊடலில் ஒரு துன்பம் உண்டு. 
    • புணரும் காலம் நீடிக்காதோ என்ற  ஏக்கந்தான் அந்தத் துன்பம்.

    நோதல் எவன்மற்று நொந்தாரென்று அஃதறியும்
    காதலர் இல்லா வழி. 1308

    • கணவன் செயலை நொந்துகொள்வது ஊடல் 
    • ஊடல் காலத்தில், மனைவி மனம் நொந்து துன்புறுகிறாள் என்பதைக் கணவன் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும். 
    • இதனை உணர்ந்துகொள்ளாத கணவனிடம் ஊடல் கொள்வதால் என்ன பயன்? 

    நீரும் நிழலது இனிதே புலவியும்
    வீழுநர் கண்ணே இனிது. 1309

    • நீர் நிழலில் இருந்தால்தான் இனிது. அதுபோல, 
    • புலவியும், மனைவியை விரும்பும் கணவனிடத்தில்தான் இனிது.  

    ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம்
    கூடுவேம் என்பது அவா. 1310

    • ஊடலைக் காய்ந்து போகும்படி விட்டுவிடும் கணவரைக் கூடுவோம் என்று நெஞ்சு நினைத்தால், அது மனைவியின் ஆசை என்றுதான் கொள்ள வேண்டும். 


    திருக்குறள் - நெஞ்சொடுபுலத்தல் - Sulking with her own heart - 1291-1300

    நெஞ்சொடுபுலத்தல்

    அவர்நெஞ்சு அவர்க்காதல் கண்டும் எவன்நெஞ்சே
    நீஎமக்கு ஆகா தது. 1291

    • அவர் நெஞ்சு (என்னை விட்டுவிட்டுச் செல்ல) அவர்க்குப் பயன்படுகிறது
    • என் நெஞ்சே! நீ எனக்குப் பயன்படவில்லை (திரும்பும்வரை அவரை மறந்திரு என்றால் உன்னால் மறக்க முடியவில்லை) 
    • இது ஏன்?

    உறாஅ தவர்க்கண்ட கண்ணும் அவரைச்
    செறாஅரெனச் சேறியென் நெஞ்சு. 1292

    • அவர் என்னோடு சேர்ந்திருக்கவில்லை. அப்படி இருந்தும், என் நெஞ்சே! அவர் உன்மீது சினம் கொள்ளமாட்டார் என்று அவரிடம் செல்கிறாயே. 

    கெட்டார்க்கு நட்டார்இல் என்பதோ நெஞ்சேநீ
    பெட்டாங்கு அவர்பின் செலல். 1293

    • கெட்டவர்க்கு நண்பர் இல்லை என்று மற்றவர்கள் சொல்வது போல, நெஞ்சே! நீயும் சொல்லலாமா? 
    • அவர் இல்லாமல் அழகு கெட்டுப்போனேன் என்பதற்காக, நீ என்னை விட்டு அவர்மின் செல்கிறாயா? 

    இனிஅன்ன நின்னொடு சூழ்வார்யார் நெஞ்சே
    துனிசெய்து துவ்வாய்காண் மற்று. 1294

    • இனி, மேலே சொன்னது போல் உன்னோடு கலந்து பேசுவார் யார்? நான் இல்லை. 
    • என்னோடு பிணக்குப் போட்டுக்கொண்டு நீ வரிமையுடன் இருப்பாயாக. 

    பெறாஅமை அஞ்சும் பெறின்பிரிவு அஞ்சும்
    அறாஅ இடும்பைத்தென் நெஞ்சு. 1295

    • அவரைப் பெறாவிட்டால், என் நெஞ்சு அஞ்சும் 
    • பெற்றால் பிரிவாரே என்று அஞ்சும் 
    • எப்படியும் நீங்காத துன்பத்தைத் தருவதுதான் என் நெஞ்சம். 

    தனியே இருந்து நினைத்தக்கால் என்னைத்
    தினிய இருந்ததென் நெஞ்சு. 1296

    • தனிமையில் இருந்துகொண்டு அவரை நினைத்தால், என் நெஞ்சே என்னைத் தின்றுகொண்டிருக்கிறது. 

    நாணும் மறந்தேன் அவர்மறக் கல்லாஎன்
    மாணா மடநெஞ்சிற் பட்டு. 1297

    • பெண்ணுக்கு இருக்கவேண்டிய நாணத்தையே மறந்துவிட்டேன்
    • அவரை மட்டும் மறக்க முடியவில்லை. காரணம் 
    • மாட்சிமை இல்லாத, மடமைத்தனம் மிக்க என் நெஞ்ச வலையில் வீழ்ந்து கிடக்கிறேன்.

    எள்ளின் இளிவாம்என்று எண்ணி அவர்திறம்
    உள்ளும் உயிர்க்காதல் நெஞ்சு. 1298

    • அவரை ஏளனப் படுத்திப் பேசினால் எனக்குத்தானே இழிவு என்று எண்ணி, அவரது திறமைகளையே, என் உயிராக இருக்கும் என் காதல்-நெஞ்சம் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

    துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார் தாமுடைய
    நெஞ்சந் துணையல் வழி. 1299

    • என் நெஞ்சமே எனக்குத் துணையாக இல்லாதபோது,
    • என் துன்பத்துக்கு யார் துணையாக இருப்பார்கள்?

    தஞ்சம் தமரல்லர் ஏதிலார் தாமுடைய
    நெஞ்சம் தமரல் வழி. 1300

    • நான் தஞ்சம் அடைபவர் என் உறவுக்காரராக இல்லை. 
    • உறவேதும் இல்லாதவராக இருக்கிறார். 
    • என் நெஞ்சமே எனக்குத் துணையாக இல்லையே
    • அவர் மட்டும் எப்படித் துணையாக இருப்பார்?


    Sunday, 5 January 2020

    திருக்குறள் - புணர்ச்சிவிதும்பல் - Pulsing for love embrace -1281-1290

    புணர்ச்சிவிதும்பல்

    உடலுறவுக்குத் துடித்தல் 

    உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்
    கள்ளுக்கில் காமத்திற் குண்டு. 1281

    • நினைத்தால் களிப்பு 
    • கண்டால் மகிழ்ச்சி - இரண்டும் கள்-இன்பத்துக்கு இல்லை. காம இன்பத்துக்கு உண்டு.  

    தினைத்துணையும் ஊடாமை வேண்டும் பனைத்துணையும்
    காமம் நிறைய வரின். 1282

    • பெருமளவு காம உணர்வு வந்தால், சிறிதளவும் ஊடக் கூடாது. 

    பேணாது பெட்பவே செய்யினும் கொண்கனைக்
    காணா தமையல கண். 1283

    • என் கணவன் என்னைப் பேணாமல் அவன் விரும்பவதையே செய்துகொண்டிருந்தாலும், அவனைக் காணாமல் என் கண்கள் அமைதி அடைவதில்லை. 

    ஊடற்கண் சென்றேன்மன் தோழி அதுமறந்து
    கூடற்கண் சென்றதுஎன் னெஞ்சு. 1284

    • தோழி! 
    • பிணக்குப் போட்டுக்கொள்ள வேண்டும் என்று எண்ணிக்கொண்டு அவரிடம் சன்றேன் 
    • அதனை மறந்துவிட்டு என் ஆசை அவர் அணைப்பை விரும்பியது. 

    எழுதுங்கால் கோல்காணாக் கண்ணேபோல் கொண்கன்
    பழிகாணேன் கண்ட இடத்து. 1285

    • எழுதும்போது எழுதுகோல் தெரிவதில்லை. அது போல, என் கணவனைக் கண்ணில் கண்டதும், அவன் பழிசெயல் தெரியவில்லை.   

    காணுங்கால் காணேன் தவறாய காணாக்கால்
    காணேன் தவறல் லவை. 1286

    • அவனைக் காண்ணும்போது அவன் செய்த தவறு தெரியவில்லை. 
    • அவனைக் காணாதபோது, அவன் செய்யும் தவற்றினைத் தவிர வேறொன்றும் தெரியவில்லை.

    உய்த்தல் அறிந்து புனல்பாய் பவரேபோல்
    பொய்த்தல் அறிந்தென் புலந்து. 1287

    • நீச்சல் தெரிந்துகொண்டு புனலில் பாய்பவர் போல் 
    • புலவி பொய்யாகும் என அறிந்தும் அவரிடம் புலவி கொள்வது ஏன்?

    இளித்தக்க இன்னா செயினும் களித்தார்க்குக்
    கள்ளற்றே கள்வநின் மார்பு. 1288

    • ஏளனம் செய்யத் தக்க துன்பத்தை உண்டாக்கினாலும், கள் உண்பவர்க்கு அதில் சலிப்பு தோன்றுவது இல்லை. அதுபோல 
    • கள்வ! அணைத்துக் களித்தவர்க்கு உன் மார்பு இருக்கிறது.

    மலரினும் மெல்லிது காமம் சிலர்அதன்
    செவ்வி தலைப்படு வார். 1289

    • காமம் மலரைக் காட்டிலும் மென்மையானது. என்றாலும், சிலர், அதன் மொட்டு மலரும் காலம் போன்றவர். 

    கண்ணின் துனித்தே கலங்கினாள் புல்லுதல்
    என்னினும் தான்விதுப் புற்று. 1290

    • அவள் கண்ணில் துனி கொள்ளும் பிணக்கு இருந்தது. என்றாலும் அவள் என்னைக் காட்டிலும் அணைக்கத் துடிப்பவளாகக் கலங்கினாள். 


    Blog Archive


    எழுத்துப் பிழை திருத்தி

    சந்திப் பிழை திருத்தி

    தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி