Showing posts with label திணைமாலை. Show all posts
Showing posts with label திணைமாலை. Show all posts

Thursday, 3 August 2017

திணைமாலை 123 Tinaimalai 123

இம்மையாற் செய்ததை இம்மையே ஆம்போலும்
உம்மையே ஆமென்பார் ஓரார்காண் - அம்மை
எளியர் எனநலித்த ஈர்ங்குழலார் ஏடி
தெளியச் சுடப்பட்ட வாறு.

இப் பிறவியில் செய்த தீவினை இப் பிறவியிலேயே பயனை விளைவிக்கும். 
மறு பிறவியில் விளையும் என்று சொல்பவர்கள் உண்மையை நினைத்துப் பார்க்காதவர்கள். 
அப்போது எளியர் என்று என்னை அலர் தூற்றி நோகச் செய்தவர்கள் இப்போது என் தலைவர் வந்ததும் சூடு பட்டது போல் அடங்கிக் கிடக்கிறார்கள். 

பிரிந்து வந்த தலைவனோடு மகிழ்ந்திருக்கும் தலைவி தன் தோழியிடம் தன் மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்துகொள்கிறாள். 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 122 Tinaimalai 122

கானம் தலைசெயக் காப்பார் குழல்தோன்ற
ஏனம் இடந்த மணியெதிரே - வானம்
நகுவதுபோல் மின்னாட நாணிலென் ஆவி
உகுவது போலும் உடைத்து.

பருவம் அன்று எனக் கூறும் தோழியை மறுத்துத் தலைவி கூறுகிறாள். 

காடு தழைத்து ஓங்குகிறது. 
ஆனிரை காப்பார் குழல் ஊதுகின்றனர். 
பன்றி கிண்டிய மண்ணில் முன்னும் மணியைப் பார்த்து வானத்து மின்னல் சிரிக்கிறது. 
இவற்றைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் நாணமில்லாத என் உயிர் அற்று விழுவது போல இருக்கிறது. 

என்ன செய்வேன் என்று தலைவி தன் தோழியிடம் சொல்லி வருந்துகிறாள்.
பிரிந்திருக்கும் தலைவன் அவள் நினைவில் ஊசலாடுகிறான். 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 121 Tinaimalai 121

ஒருத்தியான் ஒன்றல பல்பகை என்னை
விருத்தியாக் கொண்டன வேறாப் - பொருத்தின்
மடலன்றில் மாலை படுவசி ஆம்பல்
கடலன்றிக் காரூர் கறுத்து.

நான் ஒருத்திதான். 
என்னை வருத்தும் பகைகள் பல. 
அவை என்னை ஒருவரும் துணை இல்லாத விருத்தி என்று வேறுபாடாகக் கருதுகின்றன. 
பொருத்திப் பார்த்தால், 
பனை மடலில் இருந்துகொண்டு தன் துணையை அழைக்கும் அன்றில், 
தனிமையைத் துன்புறுத்தும் மாலைப் பொழுது,
பெய்யும் மழை, 
ஆம்பல் பண் பாடும் குழலோசை, 
அலை மோதும் கடல், 
இருண்டு கருத்துக்கொண்டிருக்கும் ஊர்,
இவை அனத்தும் சினம் கொண்டு (கறுத்து) என்னைத் தாக்குகின்றன. 
இதனைக் கார்காலம் அன்று என்கிறார்களே? 

பருவம் அன்று என்பாரை மறுத்துத் தலைவி இவ்வாறு கூறுகிறாள். 


கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 120 Tinaimalai 120

பீடிலார் என்பார்கள் காணார்கொல் வெண்கதிரால்
கோடெலாம் பொன்னாய்க் கொடுங்கடுக்கைக் - காடெலாம்
மத்தம் கதிரோன் மறைவதன்முன் வண்டொடுதேன்
துத்தம் அறையும் தொடர்ந்து.

பருவம் அன்று என்னும் தோழியை மறுத்துத் தலைவி கூறுகிறாள். 

இதனைக் கார்காலம் என்று கூறுபவர்களைப் பார்த்து "பெருமை இல்லாதவர்கள்" எனக் கூறுகின்றனர். 
அவர்களுக்கு இது தெரியவில்லையா? 
கதிரவன் மறையும் வேளையில் மலையெல்லாம் பொன் போல் தோன்றுகிறது. 
வளைந்து தொங்கும் கொன்றைப் பூக்கள் காடுகள் எங்கிலும் பொன்னிறம் கொண்டு தொங்குகின்றன. 
கதிரவன் மலையில் (மத்தம்) மறைவதற்கு முன் அந்தக் கொன்றைப் பூக்களில் தேன் உண்ணும் வண்டுகள் ‘துத்தம்’ என்னும் பண்ணிசையில் ஒலி எழுப்புகின்றன. 
இது கார்காலம் அல்லவா? 

என்பார்கள் - பன்மைக்கு விகுதி மேல் விகுதி 
கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 119 Tinaimalai 119

கோடல் என்னும் வெண்காந்தள் மலரின் வகை
இதில் முற்றிலும் வெள்ளை நிறம் கொண்டது கோடல் மலர் 
உகவுங்கார் என்றேன்பார் ஊரார் அதனைத்
தகவு தகவன்றென் ரோறேன் - தகவேகொல்
வண்டுடுப்பாய்ப் பாம்பாய் விரலாய் வளைமுறியாய்
வெண்குடையாம் தண்கோடல் வீந்து.

பருவம் அன்று என்னும் தோழியைத் தலைவி மறுத்துச் சொல்கிறாள். 

இதனை அனைவரும் விரும்பும் கார்காலம் என்று நான் சொல்கிறேன். 
நன்றாகப் பார். 
ஊரார் அதனைத் தகவுடையது, தகவில்லாதது என்று பலவாறு கூறுகின்றனர். 
எதனால் அப்படிச் சொல்கிறார்கள் என்பதை எண்ணிப்பார்க்க முடியவில்லை. 
ஊரார் இப்படிச் சொல்வது தகவுடைமை ஆகுமா? 
கோடல் என்னும் வெண்காந்தள் மலரைப் பார். 
அது முதலில் வளமான துடுப்பு போல் காணப்பட்டது. 
பின் பாம்பு போல் தோன்றியது. 
அதன் பின்னர் கைவில்கள் போல் தோன்றியது. 
பின் ஒடிந்த வளையல் போல் காணப்பட்டது. 
இப்போது குடை போல் கவிந்து காணப்படுகிறது. 
இப்படி அதில் மாற்றங்கள் தோன்றுகின்றன. 
இதனைக் கார்காலம் அன்று எனல் தகுமா? 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 118 Tinaimalai 118

கார்தோன்றிப் பூவுற்ற காந்தள் முகைவிளக்கு
பீர்தோன்றித் தூண்டுவாள் மெல்விரல்போல் - நீர்தோன்றித்
தன்பருவம் செய்தது கானம் தடங்கண்ணாய்
என்பருவம் அன்றென்றி இன்று.

பருவம் அன்று என்று பொய்யாகச் சொல்லித் தேற்றும் தோழியிடம் தலைவி கூறுகிறாள். 

காந்தள் பூ தோன்றிப் பூவில் ஏறிப் பூக்கிறது. 
விளக்கு மங்கிப் பீர்க்கம்பூ போன்ற நிறம் கொள்ளும்போது அதனை தூண்டுபவள் விரல்கள் போல் சிவந்து காந்தள் பூக்கள் பூக்கின்றன. 
காட்டில் நீர் தோன்றி இது கார் பருவம் எனக் காட்டுகிறது. 
விரிந்த கண்ணினை உடையவளே!
இதனைப் பருவம் அன்று என்று எதற்காகச் சொல்கிறாய்? 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 117 Tinaimalai 117

புதல்-நாகம்
சுரபுன்னை
புன்னை
கதநாகம் புற்றடைய க் காரேறு சீற
மதநாகம் மாறு முழங்க - புதல்நாகம்
பொன்பயந்த வெள்ளி புறமாகப் பூங்கோதாய்
என்பசந்த மென்றோள் இனி.

தோழி தலைவியைத் தேற்றுகிறாள். 

சினம் கொண்ட நாகம் (பாம்பு) புற்றுக்குள் பதுங்கிக்கொள்ளும்படி இடி முழங்குகிறது. 
அந்த முழக்கத்துக்கு எதிராக, மதம் கொண்ட நாகம் (யானை) முழங்குகிறது. 
புதராக இருக்கும் நாகம் (சுரபுன்னை மலர்கள்) வெள்ளி நிறத்தில் பூத்துள்ளன. 
இப்படிப் புறப்பகுதி எல்லாமே அவர் வருவேன் என்று சொன்ன கார்காலத்தைக் காட்டும்போது, அவர் வந்துவிடுவார் என்று இருக்காமல், உன் மெல்லிய தோள்களில் பசப்பு ஊர்ந்து தோன்றும்படி ஏன் வருந்திக்கொண்டிருக்கிறாய்?

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 116 Tinaimalai 116

குருந்தே கொடிமுல்லாய் கொன்றாய் தளவே
முருந்தே எயிற்றொடுதார் பூப்பித்(து) - இருந்தே
அரும்பீர் முலையாள் அணிகுழல்தாழ் வேய்த்தோள்
பெரும்பீர் பசப்பித்தீர் பேர்ந்து.

பருவம் கண்டு ஆற்றாத தலைவியை ஆற்றுவான் பொருட்டுத் தோழி தலைவியின் துன்பத்தைத் தன் துன்பமாகக் கொண்டு மலர்களோடு பேசுகிறாள். 

குருந்தே, 
கொடியில் பூக்கும் முல்லையே, 
கொன்றைப் பூவே,
செம்முல்லைப் பூவே, 

மயில் பீலியின் அடிப்பகுதி போன்ற பல், 
பூ மாலை பூத்திருக்கும் முலை,
கோங்கம் மொட்டு போன்ற முலை, 
அழகிய கூந்தல் விழும் மூங்கில் போன்ற தோள், 
ஆகியவற்றை உடைய என் தோழியின் மேனியை மாற்றிப், 
பீர்க்கம் பூ போன்ற பசப்பு நிற நோயை உண்டாக்குகிறீர்களே. 
இது தகுமா?

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 115 Tinaimalai 115

படுந்தடங்கண் பல்பணைபோல் வான்முழங்க மேலும்
கொடுந்தடங்கண் கூற்றுமின் ஆக -  நெடுந்தடங்கண்
நீர்நின்ற நோக்கி நெடும்பணைமென் தோளாட்குத்
தேர்நின்ற தென்னாய் திரிந்து.

வினை முற்றி மீண்ட தலைமகன் தலைமகளுக்குத் தூது அனுப்புகிறான். 

அடிக்கப்படும் அகன்ற பக்கம் கொண்ட முரசுகள் பல நுழங்குவது போல வானம் முழங்குகிறது. 
கொடிய கண் கொண்ட கூற்றுவனின் கண்கள் போல வானம் மின்னுகிறது. 
தலைவியின் நீண்டகன்ற கண்களில் நீர் ததும்புகிறது. 
அவள் நீண்ட மூங்கில் போன்ற தோளினை உடையவள். 
அவளுக்காக என் தேர் அவள் வீட்டு வாயிலில் வந்து நிற்கிறது என்று அவளிடம் கூறுவாயாக. 
தலைவன் தோழியிடம் இவ்வாறு கூறுகிறான். 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

Wednesday, 2 August 2017

திணைமாலை 114 Tinaimalai 114

பாத்துப் படுகடல் மாந்திய பல்கொண்மூக்
காத்துக் கனைதுளி சிந்தாமை - பூத்துக்
குருந்தே பருவம் குறித்திவளை நைந்து
வருந்தேயென் றாய்நீ வரைந்து.

தலைவிக்குச் சொல்லுவாளாய்த், தோழி குருந்த மலரைப் பார்த்துப் பேசுகிறாள். 

ஆழமான கடலில் இருக்கும் உப்பு நீரில் நன்னீரைப் பிரித்து பருகிநபல மேகங்கள் காத்திருக்கும் உனக்குக் கனமழைத் துளிகளைச் சிந்தாமல் இருக்கும்போதே,
குருந்தே!
நீ பூத்துக் குலுங்குகிறாய். 
இவளைக் குறித்துப் பூத்துச் சிரிக்கிறாய். 
இவளை "நைந்து வருந்து" என்கிறாய். 
இவளை மட்டும் வருத்துகிறாய். 
இது சரியா?

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 113 Tinaimalai 113

பறியோலை மேலோடு கீழா இடையர்
பிரியோலை பேர்த்து விளியாக் கதிப்ப
நரியுளையும் யாமத்தும் தோன்றாரால் அன்னாய்
விரியுளைமான் தேர்மேற்கொண் டார்.

தலைவன் திரும்பாத நிலையில் அவன் திரும்புவேன் என்று சொன்ன பருவ வரவு கண்டு தலைவி கலக்கத்துடன் தன் தோழியிடம் சொல்கிறாள். 

கூடி மேய்ந்த ஆடுகளில் தம் தம் ஆடுகளைப் பிரிக்க இடையர் பறித்த பனைமட்டைக் கீற்றைத் தலைகீழாகப் பிடித்துக்கொண்டு விளி எழுப்பி அழைப்பர். அவை பிரிந்து தம் தம் இடையனோடு சேர்ந்துகொள்ளும். இப்படி ஆடுகள் பாதுகாப்பாக இடையனிடம் சேர்ந்துகொள்வதைப் பார்த்து தனக்கு இரை கிடைக்காதே என்று நரி ஊளையிடும். 
அன்னை போல் அன்பு மிக்க தோழியே!
இப்படி நரி ஊளையிடும் யாமத்திலும் 
குதிரை பூட்டிய தேரில் சென்ற அவர் 
திரும்பி வரவில்லையே. 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 112 Tinaimalai 112

தேரோன் மலைமறையத் தீங்குழல் வெய்தாக
வாரான் விடுவானோ வாட்கண்ணாய் - காரார்
குருந்தோடு முல்லை குலைத்தனகாண் நாமும்
விருந்தோடு நிற்றல் விதி.

பருவ வரவு காட்டித் தலைவியைக் கலங்காமல் இருக்கும்படித் தோழி கூறுகிறாள்.

ஒற்றைச் சக்கரத் தேரில் வரும் கதிரவன் மலையில் மறைகிறான். 
இனிய புல்லாங்குழல் ஓசை விருப்பம் ஊட்டும் வகையில் கேட்கிறது. 
வாள் போன்று ஒளி வீசும் கண்ணை உஉடையவளே!
அவன் வாராமல் விட்டுவிடுவானா? 
கார் காலத்தில் குருந்து, முல்லை பூக்கள் குலைந்து நிறைந்து பூத்திருப்பதைப் பார். 
அவற்றோடு சேர்ந்து நாமும் திரும்பி வரும் அவருக்காக விருந்தெதிர்கொண்டு நிற்றல் நம் கடமை. 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 111 Tinaimalai 111

காந்தள்
வெண்காந்தள்
கோடல்
கானம் கடியரங்காக் கைம்மறிப்பக் கோடலார்
வானம் விளிப்பவண் (டி)யாழாக - வேனல்
வளரா மயிலாட வாட்கண்ணாய் சொல்லாய்
உளராகி உய்யும் வகை.

முல்லைநிலக் காடு ஆடும் அரங்கு ஆக, 
கோடல் என்னும் வெண்காந்தள் மலர்கள் கைகளாக இருந்து தடுத்து நிறுத்த, 
வானம் இடி முழங்கும் பாட்டு அழைப்பு விடுக்க, 
வண்டுகள் யாழிசை கூட்ட, 
வேனில் காலம் கண்டு மயில் ஆட, 
வாளைப் போன்ற கண்ணை உடையவளே!
காதலனைப் பிரிந்திருப்பவர் சாகாமல் பிழைத்திருக்கும் வகை ஏதாவது இருந்தால் சொல்லாய்.

பருவம் கண்டு ஆற்றாத தலைவி தன் தோழியிடம் இவ்வாறு சொல்லிப் புலம்புகிறாள். 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 110 Tinaimalai 110

தளவம் \ செம்முல்லை
பெரியார் பெருமை பெரிதே இடர்க்காண்
அரியார் எளியரென் றாற்றாப் - பரிவாய்த்
தலையமுங்கத் தண்டளவம் தாநகம்கொண் டாற்றா
மலையழுத சால மருண்டு.

பெரியார் பெருமை பெரியதுதான். (சிறியவர் உள்ளம் சிறியதுதான்) 
இடருற்றுத் துன்பப்படும் அரிவையர் (அரியார்) எளியவர் என்று எண்ணிப் பரிவு காட்டவேண்டிய வேளையில் அவர்கள் தலை அமுங்கி அழும்படி குளுமையான செம்முல்லைப் பூக்கள் (தளவம்) சிரிக்கின்றன. 
பொழிந்து கொட்டும் மழையைக் கொண்டு (தா நகம் கொண்டு) மலை என்னைப் பார்த்து மருண்டு அழுகிறது. 

பிரிவால் வருந்தும் தலைவி இவ்வாறு தோழியிடம் சொல்லி வருந்துகிறாள். 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 109 Tinaimalai 109

கொன்றை
என்போல் இகுளை இருங்கடல் மாந்தியகார்
பொன்போல்தார்க் கொன்றை புரிந்தன - பொன்போல்
துணைபிரிந்து வாழ்கின்றார் தோன்றுவர் தோன்றார்
இணைபிரிந்து வாழ்வர் இனி.

என்னைப் போன்ற உள்ளம் கொண்ட  தோழியே!
இருண்ட கடலில் நீரைக் குடித்த கார்மேகம் பொன்மாலை போல் பூத்திருக்கும் கொன்றை பூக்கும்படி மழையாகப் பொழிகிறது. 
பொன்னப் போன்ற துணையைப் பிரிந்தவர் மீண்டு வந்து துணைவியோடு சேர்ந்திருக்கின்றனர். 
என்னைப் பிரிந்தவர் என் இணையைப் பிரிந்தவராகவே வாழ்கிறார். 
என்ன செய்வேன்? 

பிரிவால் வாடும் தலைவி தன் தோழியிடம் கூறுகிறாள். 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 108 Tinaimalai 108

கண்ணுள வாயின் முலையில்லை காணலாம்
எண்ணுள வாயில் இறவாவால் - என்னுளவா
வன்றொழிய நோய்மொழிச்சார் வாகா துருமுடைவான்
ஒன்றொழிய நோய்செய்த வாறு.

இல்லத்தில் பூத்திருக்கும் முல்லையைக் கண் இருக்குமால் காணலாம். 
எண்ணிக்கை உள்ள எல்லையை கடக்கமாட்டேன் - என்று என் உள்ளம் கொள்ளும்படி வலியுறுத்தி அன்று சொன்னவர் அதனைத் துன்பம் தரும் மொழியாக ஆக்கிவிட்டார். அவர் சொன்ன சொல்லுக்குச் சார்வாக அமையாதபடி இடி முழங்கும் வானம் கார்மழை பொழிந்து, 10 அவத்தைகளில் ‘சாக்காடு’ என்னும் ஒன்று நீங்கலாகப் பிற நுன்பங்கள் எல்லாவற்றையும் கார்மழை பொழிந்து என்னைத் துன்புறுத்துவதைப் பார். 

பிரிவைப் பொறுத்துக்கொள்ளும்படி வற்புறுத்தும் தோழிக்குத் தலைவி சொல்கிறாள். 

உரும் = இடி 
முலை - முல்லை என்பதன் இடைக்குறை 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 107 Tinaimalai 107

காயா மலர்
கருவுற்ற காயா கணமயிலென் றஞ்சி
உருமுற்ற பூங்கோடல் ஓடி - உருமுற்ற
ஐந்தலை நாகம் புரையும் அணிகார்தான்
எந்தலையே வந்த தினி.

காயாம் பூ கருவுற்றுப் பூத்திருபதைப் பார்த்து மயில் கூட்டம் ஆடுகிறது என்று அச்சத்துடன் பார்த்த ஐந்தலை நாகம் (ஆறு இதழ்களை உடைய) வெண்காந்தள் மலர் (கோடல்) மலரின் அருகே ஓடி ஒதுங்கும் அழகிய கார்காலம் இனி வந்துவிட்டதே. என்ன செய்வேன்? 

தலைவன் வந்துவிடுவேன் என்று சொன்ன பருவம் வரக் கண்ட தலைவி தோழியிடம் இவ்வாறு கூறுகிறாள்.  

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 106 Tinaimalai 106

என்னரே ஏற்ற துணைபிரிந்தா ராலென்பார்
அன்னரே யாவர் அவர்க்கு - முன்னரே
வந்தாரம் தேங்கா வருமுல்லை சேர்தீந்தேன்
காந்தாரம் பாடும் களித்து.

அவர் எப்படிப்பட்டவர்? 
நம்பி ஏற்றுக்கொண்ட துணைவியை விட்டுவிட்டுப் பிரிந்துவிட்டாரே என்கின்றவர் எப்படிப்பட்டவர்? 
பிரிந்தவர் அன்ன கொடுமைக்காரரே பிரிந்திருப்பவளுக்குச் சொல்பவர்.
"பொறுத்துக்கொள்" என்று என்னிடம் சொல்லும் நீயும் அப்படிப்பட்டவள்தான். 
முன்னரே வந்து ஆரமாகக் கட்டப்படா முன்னர் தயக்கம் இல்லாமல் மலர்ந்து வரும் முல்லையில் சேர்ந்திருக்கும் இனிமை4யான தேனை காந்தாரப் பண் பாடிக்கொண்டு வண்டுகள் உண்கின்றன. 
நான் சும்மா கிடக்கிறேனே. 

பிரிவைப் பொறுத்துக்கொள் என்று வற்புறுத்தும் தோழிக்குத் தலைவி கூறுகிறாள். 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 105 Tinaimalai 105

தளவு
தளவம்
எல்லை தருவான் கதிர்பருகி ஈன்றகார்
கொல்லைதரு வான்கொடிகள் ஏறுவகாண் - முல்லை
பெருந்தண் தளவொடுதம் கேளிரைப்போல் காணாய்
குருந்தங் கொடுங்கழுத்தம் கொண்டு.

தலைவன் வரவை எண்ணி ஏங்கும் தலைவி தன் தோழியிடம் கூறுகிறாள். 
பகலைத் தரும் வானக் கதிர்களால் நீரைப் பருகி, கார் காலம் கொல்லை நிலத்தில் பெற்றெடுத்திருக்கும் முல்லைக் கொடி மேலே ஏறுவதைப் பார். 
முல்லை தன் பெருமை மிக்க செம்முல்லைக் கொடியோடு ஏறுவதைப் பார். 
குருந்தஞ் செடியின் கழுத்துகளைத் தன் கணவனைப்போலப் பற்றிக்கொண்டு ஏறுவதைப் பார். 
நான் பற்றி ஏறக் கொம்பு இல்லாமல் தனித்து இருக்கிறேனே. 

தளவு < தளவம் = செம்முல்லை 
கேளிர் = கணவன் 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

திணைமாலை 104 Tinaimalai 104

கொன்றை மரம்
ஐந்துருவின் வில்லெழுதி நாற்றிசைக்கும் முந்நீரை
இந்துருவில் மாந்தி இருங்கொண்மூ - முந்துருவின்
ஒன்றாய் உருமுடைத்தாய்ப் பெய்வான்போல் பூக்கென்று
கொன்றாய்கொன் றாயெற் குழைத்து,

தலைவனைப் பிரிந்திருக்கும் தலைவி கொன்றை மரத்தோடும் கொண்மூவோடும் பேசுகிறாள். 
இரும் (பெரிய) மழைமேகமே 
ஏழு வண்ணங்களில் ஐந்து வண்ணங்களை மட்டும் (காமனின் ஐந்து பூக் கணைகள் போல நடுவில் தோன்றும்படி) எழுதிக் காட்டுகிறாய்.  
நான்கு திசைகளுக்கும் 
நிலாவைப் போன்ற வெண்ணிற உருவத்தில் சென்று மூன்று நீர்களை உடைய கடலில் நீரை விழுங்கிக் கொண்டு வந்து முந்தைய கருமை உருவத்தில் ஒன்றாய்த் தோன்றி இடியாக முழங்கிப் பெய்கின்றாய். 
அப்படிப் பெய்கின்ற வானம் போல,
கொன்றை மரமே! நீ பூப்பாயாக என்று மழையாகப் பொழிந்திருக்கிறாய். 
என்னைக் குழைய வைத்துக் கொல்கிறாய்.  

கொண்மூ = மழைமேகம்
உரும் = இடி  

எண்-ஏணி 

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி