Wednesday, 25 July 2018

கரந்தை - நடுகல் History in Purananuru 260

கரந்தை - கையறு நிலை - பாண்பாட்டு - நடுகல்

......................வடமோதங் கிழார் பாடியது.

கரந்தைப் போரில் தலைவன் மாண்டான்
பாணன் அவன் நடுகல்லைப் பார்க்கிறான்

வளரத் தொடங்கினாலும் அவனால் வளர முடியவில்லை
நெஞ்சம் தளர்கிறான்
தன் மனைவியைப் பார்க்கிறான்
அவள் கூந்தல் வளர்கிறது - உதிர்கிறது - உலர்த்துகிறாள்
தலைவனின் நடுகல் கடவுள் களர் நிலத்தில் கள்ளி நிழலில் இருக்கிறது
அதனை வாழ்த்துகிறான்
பசிக்கும் வயிறு
கண் கலங்குகிறது
கை கூப்பிக் கடவுள் கல்லைத் தொழுகிறான்
"என்னைக் காணவில்லையே" - என்று சொல்லிப் பிதற்றுகிறான்

புலவர் அவனை ஆற்றுப்படுத்துகிறார் - ஆறுதல் கூறுகிறார்

இப்படியெல்லாம் கலங்கும் பாணனே கேள்

புரவலனை வாழ்த்தி உண்பதானாலும் சரி - இரவல்லாம் விழித்துக்கொண்டு துன்பப் படுவதானாலும் சரி -
இரண்டும் உன் கையில் உள்ளது போலும்  - அது கடுமையானது - கடிதுதான் அண்மையில் உள்ளது

உன் தலைவன் - புரவலன் - ஊர் முன்னர் ஆரவாரத்துடன் தோன்றினான். தன் ஊரிலுள்ள பசுக்களை வெட்சிப் போர் வீரர்கள் கவராமல் பாதுகாத்தான். மீளியாளர் கணைகளைத்  தொடுத்தனர். குருதி ஆறு ஓடிற்று. துடியை முழக்கினான். அந்த முழக்கம் குருதி ஆற்றில் அவனுக்குப் புணையாக உதவிற்று. வெற்றி வந்தது. தந்தது அவன். பகைவர் தன் ஊர் ஆனிரைகளைக் கைப்பற்றுவதைத் தடுத்து நிறுத்தினான். 

வையகம் புலம்ப நிலாவைக் கவ்விக்கொண்டிருந்த பாம்பை விடுவிப்பவன் போல அவன் தன்னூர்ப் பசுக்களைக் காப்பாற்றினான். 

இப்போது அவன் யாரும் பெறமுடியாத உலகத்துக்குச் சென்றுவிட்டான். 

அவன் போரிட்டபோது அவன் உடம்பு, காட்டாற்றங்கரையில், கம்பத்தில் நிற்கும் விளக்குப் போல - கம்பமொடு துளங்கிய இலக்கம் போல - நின்றது. அம்பு பாய்ந்து அங்கேயே ஒழிந்தது. 

அவன் பெயர் கடவுள் பெயராக அவன் நடுகல்லில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. 
அதற்கு மயில்-பீலி சாத்தப்பட்டுள்ளது. 
பிறர் செல்லாத இடத்தில் அதற்குப் பந்தலும் போடப்பட்டுள்ளது. 

கம்பமொடு துளங்கிய இலக்கம்

No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி