Tuesday, 18 April 2017

ஐங்குறுநூறு பத்து 28 AinguruNuru 271 – 280

குரங்குப் பத்து

குறிஞ்சி


குரங்கு வாழும் மலையின் தலைவன் அவன்.
குரங்கு வாழ்வது போல் வாழ முயல்கிறான் என்று பேசும் பாடல்கள் பத்து இந்தப் பகுதியில் உள்ளன.

271  
செவிலிக்குத் தோழி அறத்தொடு நிலை.
மந்தி அவரைக் காய்களைப் பறித்துத் தின்னும்.
அதனை ஓட்டத் தோட்டக்காரன் கூச்சலிடுவான்.
இப்படிப்பட்ட நாட்டின் தலைவன் அவன்.
அவனுக்குப் பசுப் போன்ற மகளிர் திருமணம் செய்துகொள்ளக் கிடைப்பார்கள்.
பழமையான உறவுக்காரன் என்பதால் உன் மகளைப் பெண் கேட்டு வந்துள்ளான்.
மணம் முடித்துத் தந்துவிவிடுங்கள்.

குரங்கு
ஆண் குரங்கு கடுவன் - வலப்புறம்
பெண்குரங்கு மந்தி - இடப்புறம்
குரங்குக் குட்டி பறழ் - தாய் மடியில்
272  
தலைவி தோழிடம் கூறுகிறாள்.
கருமையான விரல்களை உடையது அந்த மந்திக் குரங்கு (பெண் குரங்கு)
பழக்க வழக்கங்களைக் கற்காதது அதன் குட்டி.
அந்தக் குட்டி வலிமை மிக்கது.
அது பாறையில் தொங்கிய தேனை எடுத்துக்கொண்டு அருகில் இருக்கும் மரக்கிளையில் பாயும்.
இப்படிப்பட்ட நாட்டை உடையவன் என் காதலன்.
அவனுக்கு இரவில் நான் இருக்கும் இடத்துக்கு வரத் தெரியவில்லை.
ஆனால் என்னைத் தேடி வந்திருக்கிறான்.
தாய் வந்தான் என்று சொல்கிறாள்.

273  
தோழி தலைவனிடம் கூறுகிறாள்.
காட்டில் தழைத்திருக்கும் செயலை மரத்தின் தளிர்கள் பவளம் போல் சிவப்பு நிறத்தில் இருக்கும்.
அந்தத் தளிர்களைப் பெண்குரங்கும், அதன் குட்டியும் உண்ணும்.
இப்படிப்பட்ட மலையின் தலைவனே,
நீ இவளை விட்டுவிட்டுப் பொருள் தேடச் சென்றால் உன்னை விரும்பி வாழும் என் தலைவி நான் அழுவதைக் காட்டிலும் பெரிதும் அருவாள்.

274  
தலைவி தன் தோழியிடம் சொல்கிறாள்.
மந்திக் குரங்கின் தலைவன் கடுவன்.
அந்த ஆண்-குரங்கு பண்பாட்டைக் கல்லாதது.
புலி வந்தால் தன் மந்தியை விட்டுவிட்டு மலைப்பாறை உச்சிக்கு ஓடிவிடும்.
இப்படிப்பட்ட நாட்டை உடையவன் என் தலைவன்.
அவன் என்னை இங்கேயே விட்டுவிட்டுப் பொருள் தேடச் சென்றுவிட்டான்.
தோழி,
என் அழகை எடுத்துக்கொண்டு சென்றுவிட்டான்.
என்னைப் பாயாகப் பயன்படுத்தி உறங்கினானே அதையும் விட்டுவிட்டுச் சென்றுவிட்டான்.

275  
தோழி தலைவனிடம் கூறுகிறாள்.
அந்தப் பெண்குரங்கின் தலைவன் கடுவன்.
அது சிவந்த மயிர் கொண்டது.
அது சிறிய மூங்கில் கோலைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு பாறையில் படர்ந்திருக்கும் பூ மொட்டுகளை அடிக்கும்.
இப்படிப்பட்ட நாட்டின் தலைவனே.
என் தலைவி உன்னை விரும்புகிறாள்.
நீ அவளுக்கு அருள் வழங்கினால், அவள் நலம் வாடுமோ?
வாடாது.

276  
தோழி தலைவனிடம் கூறுகிறாள்.
அந்த மந்திக் குரங்கின் காதலன் தளிர்களை மேயும் கடுவன்.
பாறையில் படர்ந்திருக்கும் மணம் மிக்க ‘நறை’ என்னும் கொடியை அறுத்து வைத்துக்கொண்டு பொங்கல் போல் தன்மேல் விழும் மழைத் துளிகளைத் தட்டிவிடும்.
இப்படிப்பட்ட நாட்டின் தலைவன் நீ.
நீ இவளை விரும்பாவிட்டாலும் பரவாயில்லை.
இவளைத் திருமணம் செய்துகொண்டு செல்.
கல்லுக் குகையில் வேங்கை பூக்கும் நாடனின் மனைவி இவள் என்று எல்லாரும் இவளைச் சொல்லட்டும்.

277  
தோழி தலைவனிடம் கூறுகிறாள்.
குறவர் தம் வீட்டு முற்றத்தில் ஆடுமாடுகள் உரசிக்கொள்வதற்காக பெரிய கல்லை நட்டு வைத்திருப்பார்கள்.
அந்தக் கல்லில் ஏறி, பண்பாடு கல்லாத ஆண், பெண் குரங்குகள் துள்ளி விளையாடும்.
அப்படிப்பட்ட நாட்டின் தலைவன் நீ.
உனக்கு ஒன்று நான் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
நீ செல்லலாம்.
ஆனால் பயன் விளையும்படிச் செல்ல வேண்டும்.
குளத்தில் வளரும் குவளை மலர் போன்ற கண்ணை உடையவள் இவள்.
இவளது கண்கள் உன்னை விரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கும் பயன் விளையும்படிச் செல்ல வேண்டும்.
திருமணம் செய்துகொண்டு செல்ல வேண்டும்.

278  
பாடல் 278
மீனுக்குத் தூண்டில்

தலைவி தோழியிடம் சொல்கிறாள்.
கணுக்கள் கொண்ட மூங்கில் காட்டில் வளர்ந்திருக்கும்.
அந்த மூங்கில் கோலில் குரங்குக் குட்டி பாழும்.
அப்போது அந்த மூங்கில் வளையும்.
பின்னர் அது தானே குரங்குக் குட்டியுடன் நிமிரும்.
மீன் மாட்டிக்கொண்டதும் தூண்டில் கட்டிய மூங்கில் கோல் வளைந்து நிமிர்வது போல நிமிரும்.
இப்படிப்பட்ட நாட்டை உடையவள் நீ.
உன் உறவுக்காரி என் தோழி மறக்க முடியாத நோயைத் தந்துள்ளாய்.
அவளைக் கண்டவர் எல்லாரும் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கும் அவள் அழகை எடுத்துக்கொண்டு சென்றுவிட்டாயே.
திருப்பித் தந்துவிடு.

279  
பாடல் 279
இற்றி மர வேர்
தோழி தலைவனிடம் கூறுகிறாள்.
இற்றி மரம் கல்லில் வேர் விட்டு வளர்ந்திருக்கும்.
அதில் ஏறிக் குளவிக் கொடி படர்ந்திருக்கும்.
இற்றி வேரைப் பற்றிக்கொண்டு மந்திக் குரங்கு தன் ஆண்குரங்கு துணையுடன் ஏறி, குளவிக் கொடியை மேயும்.
பின் அங்குள்ள மலைப் பாறையில் துள்ளி விளையாடும்.
அப்படிப்பட்ட நாட்டை உடையவன் நீ.
நீ இரவில் இவளைத் தேடி வந்தால், தெருவில் உள்ளவர்கள் எல்லாம் ‘குசுகுசு’ என்று அம்பலை பேசுவர்.
பின் ஊருக்கே தெரிந்துவிடும்.
இரவில் வராதே
திருமணம் செய்துகொள்.

280  
தோழி தலைவனிடம் சொல்கிறாள்.
கருமையான விரல்களை உடைய பெண்குரங்கான் குட்டி அது.
முறைமை கற்காத குட்டி அது.
வலிமை மிக்க குட்டி அது.
வளர்ந்திருக்கும் மூங்கில் கொம்பின் ஏறியிருக்கும்.
அது நிலாவை அடிப்பது போலக் காணப்படும்.
இப்படிப்பட்ட நாட்டை உடையவன் நீ.
நீ என் தலைவியை உன் ஊருக்கு அழைத்துச் சென்று திருமணம் செய்துகொண்ட செய்தியை இவள் தாய்க்குச் சொல்லிவிட்டேன்.

பாடல் சொல் பிரிப்புப் பதிவு

271  

அவரை அருந்த மந்தி பகர்வர்
பக்கின் தோன்றும் நாடன் வேண்டின்,
பசுப்போல் பெண்டிரும் பெறுகுவன்;
தொல் கேள் ஆகலின், நல்குமால் இவட்கே.

தலைமகன் வரைவுவேண்டிவிடத் தமர் மறுத்துழி, செவிலிக்குத் தோழி அறத்தொடு நின்றது. 1

272  

கரு விரல் மந்திக் கல்லா வன் பறழ்
அரு வரைத் தீம் தேன் எடுப்பி, அயலது
உரு கெழு நெடுஞ் சினைப் பாயும் நாடன்
இரவின் வருதல் அறியான்;
'வரும் வரும்' என்ப தோழி! யாயே.     5

அல்லகுறிப்பட்டு நீங்கும் தலைமகன் சிறைப்புறத்தானாக, முன்னை நாள் நிகழ்ந்ததனைத் தோழிக்குச் சொல்லுவாள் போன்று, தலைமகள் சொல்லியது. 2

273  

அத்தச் செயலைத் துப்பு உறழ் ஒண் தளிர்
புன் தலை மந்தி வன் பறழ் ஆரும்
நல் மலை நாட! நீ செலின்,
நின் நயந்து உறைவி என்னினும் கலிழ்மே.

வரைவிடை வைத்துப் பிரியும் தலைமகன் 'நின் துணைவியை உடம்படுவித்தேன்; இனி நீயே இதற்கு உடம்படாது கலிழ்கின்றாய்' என்றாற்குத் தோழி கூறியது. 3

274  

மந்திக் கணவன் கல்லாக் கடுவன்,
ஒண் கேழ் வயப்புலி குழுமலின், விரைந்து, உடன்
குன்று உயர் அடுக்கம் கொள்ளும் நாடன்
சென்றனன் வாழி, தோழி! என்
மென் தோள் கவினும், பாயலும், கொண்டே.  5

வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்துழி, ஆற்றுவிக்கும் தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது. 4

275  

குரங்கின் தலைவன் குரு மயிர்க் கடுவன்
சூரல்அம் சிறு கோல் கொண்டு, வியல் அறை
மாரி மொக்குள் புடைக்கும் நாட!
யாம் நின் நயந்தனம் எனினும், எம்
ஆய்நலம் வாடுமோ அருளுதி எனினே?      5

வரையாது வந்தொழுகும் தலைமகன் இடையிட்டு வருதலால், எதிர்ப்பாடு பெறாத தோழி குறியிடத்து எதிர்ப்பட்டு, அவன் கொடுமை கூறி, நெருங்கிச் சொல்லியது. 5

276  

மந்திக் காதலன் முறி மேய் கடுவன்
தண் கமழ் நறைக் கொடி கொண்டு, வியல் அறைப்
பொங்கல் இள மழை புடைக்கும் நாட!
நயவாய்ஆயினும் வரைந்தனை சென்மோ
கல் முகை வேங்கை மலரும்     5
நல் மலை நாடன் பெண்டு எனப் படுத்தே!

வரையாது வந்தொழுகும் தலைமகனைத் தோழி நெருங்கிச் சொல்லியது. 6

277  

குறவர் முன்றில் மா தீண்டு துறுகல்
கல்லா மந்தி கடுவனோடு உகளும்
குன்ற நாட! நின் மொழிவல்; என்றும்,
பயப்ப நீத்தல் என் இவள்
கயத்து வளர் குவளையின் அமர்த்த கண்ணே.      5

வரையாது வந்தொழுகும் தலைமகன் புணர்ந்து நீங்குழி, 
எதிர்ப்பட்ட தோழி வரைவு கடாயது. 7

278  

சிலம்பின் வெதிரத்துக் கண்விடு கழைக்கோல்
குரங்கின் வன் பறழ் பாய்ந்தென, இலஞ்சி
மீன் எறி தூண்டிலின் நிவக்கும் நாடன்
உற்றோர் மறவா நோய் தந்து,
கண்டோர் தண்டா நலம் கொண்டனனே!      5

வரையாது வந்தொழுகும் தலைமகன் சிறைப்புறத்தானாக, தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது. 8

279  

கல் இவர் இற்றி புல்லுவன ஏறிக்
குளவி மேய்ந்த மந்தி துணையொடு
வரைமிசை உகளும் நாட! நீ வரின்,
கல் அகத்தது எம் ஊரே;
அம்பல் சேரி அலர் ஆங்கட்டே.   5

இரவுக்குறி வேண்டும் தலைமகனைத் தோழி வரவு அருமை கூறி மறுத்தது. 9

280  

கரு விரல் மந்திக் கல்லா வன் பார்ப்பு
இரு வெதிர் ஈர்ங் கழை ஏறி, சிறு கோல்
மதி புடைப்பது போல் தோன்றும் நாட!
வரைந்தனை நீ எனக் கேட்டு யான்
உரைத்தனென் அல்லெனோ அஃது என் யாய்க்கே?        5

புணர்ந்து உடன்போகிய தலைமகன் தலைமகளைக் கரண வகையான் வரைந்தானாக, எதிர் சென்ற தோழிக்கு, 'இனி யான் இவளை வரைந்தமை நுமர்க்கு உணர்த்த வேண்டும்' என்றானாக, அவள் சொல்லியது. 10

புலவர் – கபிலர்
கி.மு. காலம்
ஐங்குறுநூறு 28 ஆம் பத்து
திணை – குறிஞ்சி - 8 ஆம் பத்து
பாடல் – 271 - 280
குரங்குப் பத்து



No comments:

Post a comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி