Tuesday, 23 June 2015

புறநானூறு 396

வாட்டாறு கோயில்
வள்ளல் வாட்டாற்று எழினியாதன் நானும் மற்றவர்களும் வாழ்த்திக்கொண்டே இருக்கும்படி கொடை வழங்கிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் – என்கிறார் புலவர்.
வாட்டாற்று வளம் – நிலத்தின் கீழ் உள்ள நீர் மீனை வழங்கும். நிலத்தின் மேலே பொழியும் நீர் மலர்களைப் பூக்கச் செய்யும். கழி என்னும் நீர்நிலைகளைச் சுற்றியுள்ள வயல்களில் அரிப்பறை முழக்கிக் கதிர்களை உண்ண வரும் பறவைகளை ஓட்டுவர். அந்த ஒலியைக் கேட்டு கடலில் இறை தேடும் மென்பறைப் புள்ளினம் பயந்து பறந்தோடும். அங்குள்ள மனைகளில் வாழும் கோசர் குடிமக்கள் பூத்தேன் கள்ளையும், இனிக்கும் தேறல் நறவையும் உண்டு மகிழ்ந்து குரவைக் கூத்து ஆடுவர். – இப்படிப்பட்ட வளம் நிறைந்த ஊர் வாட்டாறு.
இந்த ஊரில் வாழ்ந்த வள்ளல் எழினியாதன். எழினி மகன் ஆதன். இவன் உள்ளத்தில் தெம்பு இல்லாதவர்களுக்கு வலிமைத் துணையாக விளங்குவான். உறவினர் இல்லாதவர்களுக்கு உறவினனாக இருந்து உதவுவான். இவனது வெற்றிவேல் இவற்றை உண்டாக்கித் தரும். பெருமானே! அவனைப் பாடிக் கிணையிசை முழக்குபவர்கள் நாங்கள்.
இப்படிச் சொன்னதும் அவன் வழங்கியதை எப்படிச் சொல்லுவேன். கொழுத்த மீனைச் சுட்டுத் தந்ததைச் சொல்லட்டுமா? முயல் கறியை நெய்ப்பொங்கலோடு தந்ததைச் சொல்லட்டுமா? தானியக் கூட்டைத் திறந்துவிட்டு மூடாமல் வேண்டிய அளவு எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் என்றானே அதனைச் சொல்லட்டுமா? எதனைச் சொல்ல?
என் சுற்றம் அருந்தும்படியும், அள்ளிப் பிறருக்குத் தரும்படியும் அவன் வழங்கினான். நாங்கள் ஆக்குவதற்கு அளவு [கங்கு] உண்டு. அவன் வழங்கியதற்கு அளவே இல்லை. அவன் தன் கொடையை மழையாகப் பொழிந்தான். நாங்கள் வானத்து மீன்கள் போல இருந்தோம். அவன் வெண்மையான முழுநிலாப் போல இருந்தான். இப்படியே அவன் என்றென்றும் விளங்கவேண்டும். கலங்கி மாசுபடாத புகழுடன் விளங்கவேண்டும். 
நானும் வாழ்த்த வேண்டும். பிறரும் வாழ்த்த வேண்டும். வாழ்த்தும்படி அவன் நல்ல செல்வ-வளத்தை வழங்கிக்கொண்டே இருக்கவேண்டும்.
பழந்தமிழ்
இரியுந்து = இரியும், ஓடும்
ஓப்புந்து = ஓப்பும், ஓட்டும்
தாங்குந்து = தாங்கும்
பூக்குந்து = பூக்கும்
மகிழுந்து = மகிழும்
வழங்குந்து = வழங்கும்

செங்கைப் பொதுவன் விளக்கம்
பாடல் – சொல் பிரிப்புப் பதிவு

கீழ் நீரான் மீன் வழங்குந்து;
மீ நீரான், கண் அன்ன, மலர் பூக்குந்து;
கழி சுற்றிய விளை கழனி,
அரிப் பறையான் புள் ஓப்புந்து;
நெடுநீர் கூஉம் மணல் தண் கான்    5
மென் பறையான் புள் இரியுந்து;
நனைக் கள்ளின் மனைக் கோசர்
தீம் தேறல் நறவு மகிழ்ந்து,
தீம் குரவைக் கொளைத் தாங்குந்து;
உள் இலோர்க்கு வலி ஆகுவன்,               10
கேள் இலோர்க்குக் கேள் ஆகுவன்,
கழுமிய வென் வேல் வேளே,
வள நீர் வாட்டாற்று எழினியாதன்;
கிணையேம், பெரும!
கொழுந் தடிய சூடு என்கோ?        15
குறு முயலின் நிணம் பெய்தந்த
நறு நெய்ய சோறு என்கோ?
திறந்து மறந்த கூட்டுமுதல்
முகந்து கொள்ளும் உணவு என்கோ?  20
அன்னவை பல பல
...................................................ருநதய
இரும் பேர் ஒக்கல் அருந்து எஞ்சிய
அளித்து உவப்ப, ஈத்தோன் எந்தை;
எம்மோர் ஆக்கக் கங்கு உண்டே;           25
மாரி வானத்து மீன் நாப்பண்,
விரி கதிர வெண் திங்களின்,
விளங்கித் தோன்றுக, அவன் கலங்கா நல் இசை!
யாமும் பிறரும் வாழ்த்த, நாளும்
நிரைசால் நன் கலன் நல்கி,          30
உரை செலச் சிறக்க, அவன் பாடல்சால் வளனே!

திணை பாடாண் திணை; துறை கடைநிலை.
வாட்டாற்று எழினியாதனை மாங்குடி கிழார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி