Saturday, 18 April 2015

புறநானூறு 269

இந்த அதிரல் பூவின்
மொட்டுப்போல்
குயில் வாய்
இருக்குமாம்
இது குயில்
இதன் வாய் போல
அதிரம் பூவின் மொட்டு
ஒருக்குமாம்
வெட்சிப் போரில் வெற்றி கண்டு மாண்டவனின் நடுல்லைப் பார்த்து ஔவையார் பாடும் பாடல் இது.
  • குயிலின் வாயைப்போல் அதிரல் பூவின் மொட்டு  இருக்கும். அதன் மொட்டு முத்துக்களைக் கட்டிய மாலையை உன் தலையிலுள்ள பித்தை-முடியில் சூட்டினர். (மணம் இல்லாததால்) இந்த மாலையை யாரும் அணிவதில்லை (பயில்வதில்லை). 
  • புலியின் கண் போன்ற வாயினை உடைய புதிய மண்ணகல் மொந்தையில் கொண்டுவந்த நீரை மூன்று முறை (ஒன்றிருமுறை) ஊற்றினர். அதனை நீ உண்டாய். 
  • அதன் பின்னர் உவலை-மலர் மாலை அணிந்துகொண்டு துடியன் (உடுக்கடிக்கும் பூசாரி) வந்தான். பழச்சாற்றுக் கள்ளை (பிழிமகிழ்வல்சி) உண்ணும்படி வேண்டினான். நீ அதனை உண்ணவில்லை. எனவே அந்தக் கள்ளைக் காட்டி பூசை செய்தான் (வாழ்த்தினான்).
நீ எப்படிப்பட்டவன் தெரியுமா?
  • ஆனிரையாளரும், அதைக் கவர்ந்தோரும் மோதிக்கொண்ட கரந்தைப்போர். நீ ஆனிரைகளை மீட்டுத் தழுவி ஓட்டிக்கொண்டு மீண்டாய். 
  • அப்போது வில் வீரர்கள் உன்னைத் தாக்கினர். நீ உன் வலிமையான கைகளில் ஏந்திய வாளால் அவர்களைப் பருந்துக்கு இரையாக்கினாய்.
ஆனால்,
அந்தோ!
  • இந்தப் பாடலை உண்டுமகிழ்தாடும் உண்டாட்டு என்னும் துறை என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர். பிழி மகிழ் வல்சி வேண்ட, மற்று இது கொள்ளாய் என்ப எனப் பாடல் குறிப்பிடுவதால் உரை இவ்வாறு எழுதப்பட்டுள்ளது. 
பாடல் (சொற்பிரிப்புப் பதிவு)

குயில் வாய் அன்ன கூர்முகை அதிரல்
பயிலாது அல்கிய பல் காழ் மாலை
மை இரும் பித்தை பொலியச் சூட்டி,
புத்தகல் கொண்ட புலிக் கண் வெப்பர்
ஒன்று இரு முறை இருந்து உண்ட பின்றை,                5
உவலைக் கண்ணித் துடியன் வந்தென,
பிழி மகிழ் வல்சி வேண்ட, மற்று இது
கொள்ளாய் என்ப, கள்ளின் வாழ்த்தி;
கரந்தை நீடிய அறிந்து மாறு செருவில்
பல் ஆன் இன நிரை தழீஇய வில்லோர்,           10
கொடுஞ் சிறைக் குரூஉப் பருந்து ஆர்ப்ப,
தடிந்து மாறு பெயர்த்தது, இக் கருங் கை வாளே.

திணை வெட்சி; துறை உண்டாட்டு.
ஒளவையார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு

No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி