Thursday, 12 March 2015

புறநானூறு 215

நண்பன் பிசிராந்தையார்
தன்னிடம் உறுதியாக வருவார்
என்றான் வடக்கிருக்கிருந்த
அரசன் கோப்பெருஞ்சோழன்
என் உயிரைப் பாதுகாக்கும் நண்பன் பாண்டிய நாட்டில் பிசிர் என்னும் ஊரில் இருக்கிறான் என்று கூறுவர். நான் செல்வம் பைத்திருக்கும் காலத்தில் அவன் என்னிடம் வராவிட்டாலும் நான் துன்புறும் காலத்தில் என்னிடம் வராமல் இருக்கமாட்டான்.
  
தென்னம்பொருப்பு = தென்திசையிலுள்ள பொதியமலை. பாண்டிய நாடு இந்த மலையால் சிறப்பினைப் பெற்றது.
பிசிர் என்னும் ஊர் – அவரைக்காய் மிகுதியாஆக விளையும் ஊர். அவரைக்காய் பறிப்பவர்கள் ஆயர்-மகளிர் தரும் புளித்த தயிர்சோற்றை உண்பர். அவள் அதனை வேளைக் கீரைப் பொறியலோடு தருவாள். அது வரகுச்சோறு. (வரகின் அவைப்புறு வாக்கல் – அவியலாக ஆக்கிய சோறு) இதனை வயிறார உண்டுகொண்டு அவரை கொய்வர்.

பாடல் (சொற்பிரிப்புப் பதிவு)

கவைக் கதிர் வரகின் அவைப்புறு வாக்கல்
தாது எரு மறுகின் போதொடு பொதுளிய
வேளை வெண் பூ வெண் தயிர்க் கொளீஇ,
ஆய்மகள் அட்ட அம் புளி மிதவை
அவரை கொய்யுநர் ஆர மாந்தும்    5
தென்னம் பொருப்பன் நல் நாட்டுள்ளும்
பிசிரோன் என்ப, என் உயிர் ஓம்புநனே;
செல்வக் காலை நிற்பினும்,
அல்லற் காலை நில்லலன் மன்னே.

திணை பாடாண் திணை; துறை இயன்மொழி.
கோப்பெருஞ்சோழன், 'பிசிராந்தையார் வாரார்' என்ற சான்றோர்க்கு, 'அவர் வருவார்' என்று சொல்லியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி