Friday, 30 January 2015

Purananuru 193

A hunter is chasing a deer in clay marsh land. As a leather drum beating the deer can run and escape. But a man with family-bond could not escape to relive his pain as running in marsh land.

Poem by: OrErUzavar, (A farmer with single plow)
Poem on: Universal Fact
Context: General fact for his not becoming white even in his old age.


புறநானூறு 193

உறவினருடன் வாழும் இல்லற வாழ்க்கையானது வேட்டைக்காரன் களர்நிலத்தில் துரத்தும் மான் படும் துன்பம் போல இடர்ப்பாடு உடையதுதான். என்றாலும் அதிலிருந்து அவன் தப்பமுடியாது.

அதள் = தோல்பறை 
எறிதல் = அடித்தல்

களர்நிலம்.
நீண்ட களர்நிலம்.
வெண்ணிறக் களர்நிலம். 
(களர்நிலம் என்பது சேற்றுநிலம்.)

அந்த நிலத்தில் வேடன் ஒருவன் புல்லுண்ணும் புல்வாய் மானை வேட்டையாடத் துரத்துகிறான். 
அந்த மான் அவனிடமிருந்து தப்பிப் பிழைக்கவும் முடியும்.
இதனை ஒருவன் என்னிப் பார்க்கிறான்.
(தட்குதல் = தளையாய் அமைதல்)

அவனுக்கு மான் களரில் ஓடுவது போன்ற துன்பம்.
ஒக்கல் வாழ்க்கையால் துன்பம்.
மனைவி, மக்கள் போன்ற ஒக்கல் வாழ்க்கையால் துன்பம்.
அவனால் தப்பிப் பிழைக்க முடியவில்லை.

ஒக்கல்-வாழ்க்கை அவனுக்குத் தளை. 
துன்பப் பட்டேனும் அவர்களைக் காப்பாற்றியே ஆகவேண்டும்.
இதுதான் வாழ்க்கை.

மாட்டைத் தளைக்கயிற்றில் கட்டி வைத்திருப்பர்.
தளைதல் = கட்டுதல் 
பாடலில் இரண்டு சீர்களைக் கட்டிப்போடுதல் தளை.

மனைவி மக்களைது துன்பப்பட விட்டுவிட்டுத் துறவு பூணுதல் கூடாது என்கிறது, இந்தப் பாடல்.   

பாடல்

அதள் எறிந்தன்ன நெடு வெண் களரின்
ஒருவன் ஆட்டும் புல்வாய் போல,
ஓடி உய்தலும் கூடும்மன்;
ஒக்கல் வாழ்க்கை தட்கும்மா காலே.

திணை பொதுவியல்; துறை பொருண்மொழிக் காஞ்சி.
ஓரேருழவர் பாட்டு.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு

ஒருவன் ஆட்டும் புல்வாய்
ஓடி உய்தலும் கூடும்
ஒக்கல் பலர் ஆட்டும் இல்லறம்
இது
தப்பமுடியாத தளை



Thursday, 29 January 2015

Purananuru 192

Any village, we can live in.
All people are relatives.
Harm and happiness will never come from others.
Likewise, sorrow and relief cannot attain from others.
To die is not new.
So, I do not say ‘the gift of living’ is sweet. On the same time I do not confess it sorrowful.
The life in which we are enjoying is float that is moving, floating on the flood that flow dashing on rocks with sound after the rain-fall.
I infer the truth after the living of energetic men (of struggling).
So, I do not wonder the Man of Great by famous. Again I do not humiliate the Man of Littleness by virtue.   

Poem by: Kaniyan PunKuntran (PunKuntran, an officer to fix time, an astrologer)
Poem on: Universal Fact
Context: General fact for his not becoming white even in his old age.


புறநானூறு 192

உலகில் எதுவாயினும் அது வாழத்தக்க ஊர்.
எல்லா மக்களும் உறவினர்.

ஒருவனுக்கு நேரும் தீங்கோ, நன்மையோ பிறர் தந்து வந்தது அன்று.
ஒருவன் வருந்துவதும், வருத்தம் நீங்கித் தணிவதும் அப்படிப்பட்டதுதான்.
ஒருவன் சாவதும் புதிது அன்று.

எனவே கிடைத்திருக்கும் வாழ்க்கையை இனிது என்று மகிழமாட்டேன். வெறுப்பில் ‘வாழ்க்கை துன்ப-மயம்’ என்றும் கூறமாட்டேன்.

வானம் மின்னி மழை பொழிந்து கல்லை உருட்டிக்கொண்டு இரைச்சலுடன் பாயும் வெள்ளத்தில் மிதந்தோடும் தெப்பம் போல நம் உயிர் மிதந்து ஓடும். 

இந்த உண்மையைத் திறம்பெற்றவர் வாழ்க்கையில் கண்டு தெரிந்துகொண்டேன்.

அதனால் சிறப்புற்று விளங்கும் பெரியோரைக் கண்டு வியக்கமாட்டேன். (ஒருவேளை பெரியோரைக் கண்டு வியந்தாலும்) 
சிறியோரை இகழவே மாட்டேன்.

பாடல்

யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளிர்;
தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா;
நோதலும் தணிதலும் அவற்றோரன்ன;
சாதலும் புதுவது அன்றே; வாழ்தல்
இனிது என மகிழ்ந்தன்றும் இலமே; முனிவின்,      5
இன்னாது என்றலும் இலமே; 'மின்னொடு
வானம் தண் துளி தலைஇ, ஆனாது
கல் பொருது இரங்கும் மல்லல் பேர் யாற்று
நீர் வழிப்படூஉம் புணை போல், ஆர் உயிர்
முறை வழிப்படூஉம்' என்பது திறவோர்    10
காட்சியின் தெளிந்தனம் ஆகலின், மாட்சியின்
பெரியோரை வியத்தலும் இலமே;
சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே.

திணை பொதுவியல்; துறை பொருண்மொழிக் காஞ்சி.
கணியன் பூங்குன்றன் பாட்டு.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு



Wednesday, 28 January 2015

நற்றிணை திருப்பம் Redirected to

நற்றிணை வரலாறு

8 தொகைநூல்களின் பொருள்நோக்குப் பகுப்பு
‘Natrinai’ is one of the eight anthologies of good old Tamil poems on personal life of the Tamils.
All the poems included in this anthology contain poem of lines between 9 and 12. The poems having lines below 9 in the same subject are the collection of work under the name ‘Kurunthogai’. The poems having lines more than 12 are saved under the title ‘Nedunthogai’ / ‘Agananuru’ / Akananuru. In the sense of medium is a good measurement the name of the work ‘Natrinai’ is created.
King Pandian PannaduTantan made the collection of work to be done by a scholar.
This collection contains 400 poems. Among them poem-234 is not available. The last portion of the poem-385 also lost. The authors of 56 poems are unknown. The rest 342 poems are the poems of 192 poets
    
சங்ககாலத்திலும், அதற்கு முந்திய காலத்திலும் வாழ்ந்த புலவர்களால் பாடப்பட்ட பாடல்களின் தொகுப்பு நூல்கள் எட்டனுள் நற்றிணை ஒன்று.
இதனை நற்றிணை நானூறு என்றும் வழங்குவர்.

  • இந்த நூலில் உள்ள பாடல்கள் அகப்பொருள் பற்றியவை. 9 முதல் 12 அடிகள் என்னும் வரையறைக்குள் அடங்கும் பாடல்கள் மட்டுமே இந்த நூலில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. 9 அடிகளுக்குக் குறைந்த அடிகளைக் கொண்ட நூல் குறுந்தொகை. 12 அடிகளுக்கு மேல் அடிகளைக் கொண்ட பாடல்களைக் கொண்ட நூல் நெடுந்தொகை எனப்படும் அகநானூறு.
  • நடுநிலை நல்லநிலை. நல்லநிலை அடிகளைக் கொண்ட பாடல்களைக் கொண்ட நூல் நற்றிணை.
  • இந்த நூலில் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல் நீங்கலாக 400 பாடல்கள் உள்ளன.
  • இவற்றைத் தொகுக்கச் செய்தவன் ‘பாண்டியன் பன்னாடு தந்தான்’ என்னும் அரசன். தொகுத்தவர் பெயர் தெரியவில்லை.
  • 400 பாடல்களில் 234 ஆம் பாடல் கிடைக்கவில்லை. இந்தப் பாடலாக இருக்கலாம் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதும் பாடல் பிற்சேர்க்கையாக இந்நூலில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. 385 ஆம் பாடலின் பிற்பகுதி சிதைந்துபோயிற்று. 56 பாடல்கள் ஆசிரியர் பெயர் தெரியாத பாடல்கள். எனவே ஆசிரியர் பெயர் தெரிந்த (400-1-1-56) 342 பாடல்களைப் பாடிய புலவர்கள் 192 பேர்.
இன்ன பாடல் இன்ன திணை என்னும் குறிப்பு பிற்காலத்தில் சேர்க்கப்பட்டது. பாடலின் அடிக்குறிப்பு பழமையானது. இக்குறிப்பு பாடல் நிகழ்வின் சூழலை உணர்த்தும் கருவியாக உள்ளது. இது நூலைத் தொகுத்தவராலோ, பிந்தியவராலோ தரப்பட்டவை.   



நற்றிணை 2 Natrinai 2

உடன்போக்கு
அவனும் அவளும்
அவளது பெற்றோருக்குத்
தெரியாமல் செல்கின்றனர்.
இக்காலம்
கடலோர நடை
அன்று அவர்கள் காட்டு வழியில் ... 
They are eloping. The witnessing people are commending.
His decision of eloping is crude. It is as dreadful as thunder in stormy raining. Though he is a brave man she is a girl of tendering stretch. It is the time the darkness hugging evening. The route is up and down in hill. It is of thorn bush and creepers of thicket. The baby tigers are playing with blood strained mouth. He is walking back as she is walking front.
Is it not crude?

This is a poem of second century B.C.

பெரும்பதுமனார் பாடியது.

  • அவனும் அவளும் இரவில் காட்டு வழியில் செல்கின்றனர். பார்த்தவர்கள் பேசிக்கொள்கின்றனர்.

  • அவள் ஐயள்; மென்மையானவள். 
  • அவள் முன்னே செல்ல அவன் பின்னே செல்கிறான். 
  • அவன் இளமை ததும்பும் பருவம் கொண்டவன். 
  • அவன் உள்ளம் கொடியது. 
  • புயலும் மழையுமாக இருக்கும்போது இடிக்கும் இடியைக் காட்டிலும் கொடியது.
  • ஏனென்றால்,
  • மாலையில் செல்கிறான். மால் நோக்கு (மங்கிய பார்வை) வரும் காலத்தில் செல்கிறான்.
  • குண்டும் குழியுமாக இருக்கும் குன்றத்து வழி. 
  • உலவை என்னும் பேய்க்காற்று வீசிகிறது. 
  • ஈந்து தழைத்திருக்கிறது. இண்டங்கொடி முள்ளுடன் படர்ந்திருக்கிறது. 
  • வழியில் செல்வோர் தலைமேல் புலிக்குட்டிகள் பாய்கின்றன. அவை இரை தின்ற குருதியோடு கூடிய வாயை உடையவை.
  • இப்படிப்பட்ட வழியில் செல்லத் துணிந்திருக்கிறானே! இவன் உள்ளம் கொடிது.
2. பாலை
பாடல்

அழுந்துபட வீழ்ந்த பெருந் தண் குன்றத்து,
ஒலி வல் ஈந்தின் உலவைஅம் காட்டு,
ஆறு செல் மாக்கள் சென்னி எறிந்த
செம் மறுத் தலையநெய்த்தோர் வாய,
வல்லியப் பெருந் தலைக் குருளைமாலை,                                5
மால் நோக்கு, இண்டு இவர் ஈங்கைய சுரனே;
வை எயிற்று ஐயள் மடந்தைமுன் உற்று
எல்லிடை நீங்கும் இளையோன் உள்ளம்,
காலொடு பட்ட மாரி
மால் வரை மிளிர்க்கும் உருமினும் கொடிதே    10

உடன் போகாநின்றாரை இடைச் சுரத்துக் கண்டார் சொல்லியது.-பெரும்பதுமனார்

இது கி.மு. காலத்துப் பாடல்.



நற்றிணை 3 Natrinai 3

Here are some waves in my recall.
Once I was earning in a distance place.
She, my wife is pondering me after lighting oil-lamp in the evening. At the same time I was sheltering in a hunter’s hamlet.
The children were playing marble game called ‘Vattu’. They used ‘nelli’ fruits (Emblic myrobalan, m. tr., phyllanthusemblica) as marbles. They used to play in a line-made ground. It was under a scared shadow of a ‘Vembu’ tree (Neem, margosa, m.tr., Azadirachta indica). It is an age old tree having trunk with dry skin in falling stage. The branches of the tree are high where the bird kite sounding in a kind of voice, while it laying egg.
They are the children of hunters who are eating by plowing the passersby on route using their bows as plow.
Now my mind is pondering again to go earning in such a dreadful place leaving my wife alone; which is to be avoided.  

This is a poem of second century B.C.

இளங்கீரனார் பாடியது.
  • நான் எண்ணிய பணி இனிது முடிந்தது போன்று அவள் இனியவள். 
  • அவள் வீட்டிலே விளக்கேற்றி வைத்துக்கொண்டு என்னை நினைக்கும் காலம்.
  • இந்த நேரத்தில் பொருளீட்டிக்கொண்டு வேடர்ச் சிற்றூரில் அன்றொரு நாள் இருந்தேன். 
  • அந்த மாலை நேரத்தை மீண்டும் எண்ணிப்பார்க்கிறேன்.
  • வானளாவிய உயர்ந்த கிளையில் இருந்துகொண்டு முட்டையிடும் பருந்து வருந்தும் வேப்பமரம். செதிள் பொரிந்திருக்கும் அடிமரம் கொண்ட வேப்பமரம். இலை உதிர்ந்து புள்ளி புள்ளியாக நிழல் விழும் மரம்.

வட்டு அரங்கு
(வட்டு = கோலி)
இழைத்துச் சிறுவர் வட்டு விளையாடல்
நெல்லிக்காயை வட்டாகப் பயன்படுத்தி
அக்காலத்தில் ஆடினர் என்று
பாடல்  கூறுகிறது
சிறுவன் வட்டு உருட்டும்
வேறொரு வகை
விளையாட்டுக் காட்சி
வட்டு விளையாட்டு

  • அதன் அடியில் சிறுவர்கள் ‘வட்டு’ விளையாடுவர். கட்டளைக்கல் போல கோடு கிழித்து அரங்கு அமைத்துக்கொண்டு விளையாடுவர். 
  • நெல்லிக் காய்கள் அவர்களுக்கு உருட்டி விளையாடும் வட்டு. 
  • அவர்கள் கல்வி கற்காத சிறுவர்கள். 
  • வில்லை ஏராக்கிக்கொண்டு வழியில் செல்வோரை உழும் போர்முனை அந்த இடம். 
  • அந்த வில்லாளிகளின் சிறுவர்கள் அவர்கள். 
  • அந்த விளையாட்டுச் சிறுவர்களும், வேடர்களும் இப்போது என் நினைவுக்கு வருகின்றனர். 
  • பொருள் தேடிவர மீண்டும் செல்ல எண்ணும்போது என் நினைவுக்கு வருகின்றன.
பாடல்  

3. பாலை

ஈன் பருந்து உயவும் வான் பொரு நெடுஞ் சினைப்
பொரி அரை வேம்பின் புள்ளி நீழல்,
கட்டளை அன்ன இட்டு அரங்கு இழைத்து,
கல்லாச் சிறாஅர் நெல்லி வட்டு ஆடும்
வில் ஏர் உழவர் வெம் முனைச் சீறூர்ச்    5
சுரன்முதல் வந்த உரன் மாய் மாலை
உள்ளினென் அல்லெனோயானே உள்ளிய
வினை முடித்தன்ன இனியோள்
மனை மாண் சுடரொடு படர் பொழுது எனவே?

முன் ஒரு காலத்துப் பொருள்வயிற் பிரிந்த தலைமகன் பின்னும் பொருள் கடைக் கூட்டிய நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது. - இளங்கீரனார்

இது கி.மு. காலத்துப் பாடல்.





நற்றிணை 4 Natrinai 4

மேலைநாட்டில் இக்கால உடன்போக்கு
அவள் அவனுடன் செல்ல விரும்புவதை இப்பாடல் தெரிவிக்கிறது
While he is waiting in a hearing distance to enjoy her in clandestine love period she converse with her friend-maid.

“The village is murmuring about their relation. If these words reach to her mother she can’t to be alive. If these words we are speaking reach his (hero) will he get me in elopement?”
Conveying these words she (heroine) reveals her intention to go to go along with him to marry.
Two hidden-similes are conveyed during their conversation.

  1. The fisherman in his (hero) village waits under the shadow of a tree for the fishes come in many numbers and spreads his net at times. | Such a way he (hero) is waiting to get her to enjoy.
  2. The salt-sellers of his (hero) village carry their salt in cart. Hearing the sound raised by the wheel on sand the crane-birds fly away alarming. | Seeing her with him in elopement his (hero) village people are alarmed.     
Poet: AmMuvanar
This is a poem of second century B.C.

தலைவன் தலைவியுடன் உடலுறவு கொள்ளக் காத்திருக்கிறான். 
தலைவி தன் தோழியிடம் சொல்கிறாள்.

  • “அவன் தொடர்பு பற்றி ஊர் பேசிக்கொள்ளும் அலர்மொழி தாய்க்குத் தெரிந்தால் நாம் வாழமாட்டோம் என்கிறாயே! இது அவருக்குத் தெரிந்தால் அவர் ஊருக்குக் கூட்டிக்கொண்டு செல்வாரா?”
  • (இது கேட்டு அவன் அவளைக் கூட்டிக்கொண்டு செல்லவேண்டும் என்பதைத் தெரிவிக்கிறாள்)
உள்ளுறை 1

  • அவன் வாழும் சிறுகுடியில் உள்ள பரதவர் கடற்கானலில் உள்ள நீலநிறப் புன்னைமர நிழலில் அமர்ந்துகொண்டு மீன் மிகுதியாக வரும் காலப்பதம் பார்த்து வலை வீசுவர்.
  • அதுபோல இவனும் பதம் பார்த்து என்னைத் தழுவக் காத்திருக்கிறான் என்பது உள்ளுறையால் வெளிப்படும் கருத்து.
உள்ளுறை 2

  • அவன் ஊர் உமணர் உப்பு விற்கச் செல்லும் வண்டியின் சக்கரம் மணலில் செல்கையில் எழும் ஒலியைக் கேட்டு கருங்கால்-வெண்குருகு வெருவும் (அஞ்சும்)
  • அவனுடன் (உடன்போக்கில்) வரும் அவளைக் கண்டு அவன் ஊர் வெருவும்.
பாடல்

4. நெய்தல்

கானல் அம் சிறுகுடிக் கடல் மேம் பரதவர்
நீல் நிற புன்னைக் கொழு நிழல் அசைஇ,
தண் பெரும் பரப்பின் ஒண் பதம் நோக்கி,
அம் கண் அரில் வலை உணக்கும் துறைவனொடு,
''அலரே அன்னை அறியின்இவண் உறை வாழ்க்கை   5
அரிய ஆகும் நமக்கு'' எனக் கூறின்,
கொண்டும் செல்வர்கொல் தோழிஉமணர்
வெண் கல் உப்பின் கொள்ளை சாற்றி,
கண நிரை கிளர்க்கும் நெடு நெறிச் சகடம்
மணல் மடுத்து உரறும் ஓசை கழனிக்          10
கருங் கால் வெண் குருகு வெரூஉம்
இருங் கழிச் சேர்ப்பின் தம் உறைவின் ஊர்க்கே

தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகதோழி அலர் அச்சம் தோன்றச் சொல்லி வரைவு கடாயது.
அம்மூவனார் பாடல்

இது கி.மு. காலத்துப் பாடல்.



நற்றிணை 5 Natrinai 5

நறவம்
என்று பாடலில் கூறப்படும் கொடி இங்குப் படத்தில் காணும்
வெற்றிலைக் கொடிபோன்றதோர் கொடி
வெற்றிலை மருதநிலப் பயிர். இது வளர்க்கப்படும். வாய்க்கு மணம் தரும்
நறவம் குறிஞ்சி நிலத்தில் படரும் காட்டுககொடி.. மூக்குக்கு மணம் தரும்
Heroine speaks to her friend-maid knowing the hero’s decision of leaving her alone in her residence.  
The hero is waiting to get her lust enjoyment in a hearing-distance place.

Winter season in which the northern wind blows will make the youngsters in love together. He (the hero) decided to depart you for earning away in a distance. If you shed tears in winter season will it be a messenger to him dealing far away?

She hopes, hearing these words he will revert his decision of leaving her.

Description of scenery of the season is conveyed elaborately.
The rainy season will make the land and hill fertile. The river-ponds will be green by growing flowers. The creepers ‘naravam’ cut by the farmers grow up clipping sandal trees. The clouds that make rainfall in season will travel towards south by the blowing wind from north. The route of the sun will also be in southern side in its usual movement.
    
Poet: PerunGuntrurKizar
This is a poem of second century B.C.

பெருங்குன்றூர்கிழார் பாடல்

தலைவன் பொருள் தேடச் செல்லப்போவது அறிந்த தோழி தலைவிக்குச் சொல்வது போலத் தலைவன் கேட்கும்படிச் சொல்கிறாள்.

  • வாடைக்காலம் இளையரைச் சேர்ந்திருக்கச் செய்யும். 
  • அந்த வாடைக்காலத்தில் நீ தலைவனைப் பிரிந்து உன் மழைக்கண்ணைத் தூதாக விட்டால் அது அவரிடம் செல்லுமா? 
  • அடுத்து வரும் பனிக்காலத்தில் (அற்சிரம்) உன்னால் பிரிந்து வாழமுடியுமா?
இவ்வாறு தோழி தலைவியிடம் சொல்வதைக் கேட்டுத் தலைவன் பிரிவைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதும், பிரிந்தால் வாடை வருவதற்கு முன் வந்துவிட வேண்டும் என்பதும் தோழியின் குறிப்புரை.

  • அற்சிரக் கால வரவு பாடலில் வருணனை செய்யப்பட்டுள்ளது.
  • மழைக்காலத்துக்குப் பின்னர் அற்சிரக்காலம் (பனிக்காலம்) வரும்.
  • மழைக்காலத்தில் நிலம் நீரைப் பருகும். குன்றம் தழைக்கும். அகன்ற வாயை உடைய சுனைகளில் நீர்ப்பூப் பயிர் கால்கொள்ளும். குறவர் வெட்டிப்போட்ட நறவங்கொடி (வெற்றிலைக்கொடி போலும்) மீண்டும் தழைத்துச் சந்தன மரத்தைச் சுற்றிக்கொண்டு ஏறித் துளிர் விடும்.
  • இப்படிப் பெருமழை பொழிந்த மேகம் கதிரவன் தெற்கு நோக்கிச் செல்லும் அற்சிரக் காலத்தில் வாடைக்காற்றின் விசையால் தெற்கு நோக்கிச் செல்லும். இந்தக் காலத்தில் பிரிவால் விடும் கண்ணீர்த் தூது பிரிந்திருப்பவரிடம் போய்ச் சேருமா?
பாடல்

5. குறிஞ்சி

நிலம் நீர் ஆரகுன்றம் குழைப்ப,
அகல் வாய்ப் பைஞ் சுனைப் பயிர் கால்யாப்ப,
குறவர் கொன்ற குறைக் கொடி நறைப் பவர்
நறுங் காழ் ஆரம் சுற்றுவன அகைப்ப,
பெரும் பெயல் பொழிந்த தொழில எழிலி   6
தெற்கு ஏர்பு இரங்கும் அற்சிரக் காலையும்,
அரிதேகாதலர்ப் பிரிதல்-இன்று செல்
இளையர்த் தரூஉம் வாடையொடு
மயங்கு இதழ் மழைக் கண் பயந்ததூதே.

தலைவன் செலவுக் குறிப்பு அறிந்து வேறுபட்ட தலைவிக்குத் தோழி சொல்லியது.

இது கி.மு. காலத்துப் பாடல்.



நற்றிணை 6 Natrinai 6

stem of water lily
she appears in this glorious complexion
her flexibility is as its fiber bends in water
குவளைக் கொடி
அவள் நிறம் இப்படி இருக்கும்
இதன் நார் நீரில் வளைவது போல்
அவள் வளைவாள்
He encourages his mind saying himself.
Yesterday I could not meet her for I had missed the rendezvous.
She would have worried.
If you will approach today in person as a messenger, she will not raise questions and accept you immediately.
How she is? Please note.
Her complexion is as the fiber of the stem of water lily flower that floats in water waves.
As the water-lily flower peeps she spares her sight.
She has pleat vagina.
Enchanting breast, she has.   
Short in physique, she appears.
Her charming fertile black hair spreads fragrant all over forest region of ‘Ori King’, the forest in which enormous Kumizam-fruits that deer eat.            
   
Poet: Paranar
This is a poem of second century B.C.

6. குறிஞ்சி
குவளைக் கொடி
நீரில் வளைவது போல
அவள் வளைவது
அவளது மாமை
waving stems of water lily 

  • அவன் தன் நெஞ்சுக்குச் சொல்லித் துணிவை உண்டாக்கிக்கொள்கிறான்.
  • அவள் சொன்ன குறியிடம் தெரியாமல் தப்பியதால் நேற்று அவளை அடைய முடியாமல் போய்விட்டது.
அவள் என்னைக் காணாமல் பித்துப் பிடித்திருப்பாள். அவள் முன் நான் வந்திருப்பதை யாராவது சொன்னால் ‘அவர் யார்’ என்று கேட்கமாட்டாள்.
நெஞ்சே! நீயே உன் தோற்றத்துடன் சென்றால் நல்லது.

அவள் அழகு
நீரில் வளர்ந்தாடும் குவளைக் கொடியின் நார் போல வலிமை இல்லாத மாமை உடையவள்.
மாமை = பெண்மையின் மென்மை, கொடிபோல் வளைந்தாடும் மென்மை
குவளை போல் ஏறிட்டுப் பார்க்கும் ஈரமான எழில் மிக்க கண்கள்.
திதலை மடிப்பு உள்ள பெண்ணுறுப்பு.
பெருத்து அகன்ற மார்பகத் தோள்.
சிறிய உருவம்.
கருநிறம் கொண்ட செறிந்த கூந்தல்
ஓரி அரசனின் காடெல்லாம் மணம் வீசும் கூந்தல்
ஓரியின் கானம்
மான் உண்ணும் உணவாகப் பயன்படும் பயன்படும் மூக்கு வளைந்திருக்கும் குமிழம் பழம் விளைந்திருக்கும் கானம்.

பாடல்

நீர் வளர் ஆம்பற் தூம்புடைத்திரள் கால்
நார் உரித்தன்ன மதன் இல் மாமை,
குவளை அன்ன ஏந்து எழில் மழைக் கண்,
திதலை அல்குல்பெருந் தோள்குறுமகட்கு
எய்தச் சென்று செப்புநர்ப் பெறினே,      5
''இவர் யார்?'' என்குவள் அல்லள்முனாஅது,
அத்தக் குமிழின் கொடு மூக்கு விளை கனி
எறி மட மாற்கு வல்சி ஆகும்
வல் வில் ஓரி கானம் நாறி,
இரும் பல் ஒலிவரும் கூந்தல் 10
பெரும் பேதுறுவள்யாம் வந்தனம் எனவே.

இரவுக்குறிப்பாற்பட்டு ஆற்றானாய தலைவன்தோழி கேட்பதன்நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது.
பரணர் பாடல்

இது கி.மு. காலத்துப் பாடல்.



Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி