Monday, 29 December 2014

Purananuru # 157

The poet praised the king of Etrai region having the capital of Etrai village.

  1. To endure the evils done by the kith and kin
  2. To shame himself for the evils done by others
  3. Being brave while standing with arms
  4. To tread majestically in the courtyard of the king (as ambassador)
These are the four qualities of habits, the king of Etrai possesses.
Others may have one or two of these but not all the four.   
        
Poem by: KutraMagal IlaEyini
Poem on: EtraiKon (king of the country of surrounding Etrai hill)
Context: the habit of the hero


Sunday, 28 December 2014

புறநானூறு 157

ஏறை என்று சங்ககாலத்தில் வழங்கப்பட்ட ஊர் 
என்றெல்லாம் வழங்கப்படுகிறது. 
திருஞான சம்பந்தர் இவ்வூர் இறைவனை வழிபட்ட பின் 
தம் ஊருக்கு வந்து சேர 
அரத்துறை இறைவன் 
சம்பந்தருக்கு முத்துப்பல்லக்கு அனுப்பியதாகப் 
பெரியபுராணம் கூறுகிறது.
  1. தமக்கு வேண்டியவர் தவறு செய்தால் அதனைப் பொறுத்துக்கொள்ளுதல்,
  2. பிறர் தவறு செய்தால் அதற்காத் தான் நாணுதல்,
  3. படைக்கலப் பணியில் தன் திறமையைக் காட்டுதல்.
  4. வேந்தர் அவையில் பெருமிதத்துடன் நடத்தல்
ஆகிய செயல்கள்
பெருமக்களே!
உங்களைப் போன்றவர்களுக்கு முடியாத செயல்.
எம் அரசன் ஏறைக்கோனுக்குத் தகுந்த செயல்.

இவன் கோடல் என்னும் வெண்காந்தள் மலரைத் தன் குடிப்பூவாகக் கொண்டவன்.

இவனது மலைநாட்டில் 
ஆண்மான் பெண்மானை அழைக்கும் குரலைப் 
புலி உன்னிப்பாகக் கேட்டுக்கொண்டிருக்குமாம்.

பாடல்

தமர் தற் தப்பின் அது நோன்றல்லும்,
பிறர் கையறவு தான் நாணுதலும்,
படைப் பழி தாரா மைந்தினன் ஆகலும்,
வேந்துடை அவையத்து ஓங்குபு நடத்தலும்,
நும்மோர்க்குத் தகுவன அல்ல; எம்மோன்,  5
சிலை செல மலர்ந்த மார்பின், கொலை வேல்,
கோடல் கண்ணி, குறவர் பெருமகன்
ஆடு மழை தவிர்க்கும் பயம் கெழு மீமிசை,
எல் படு பொழுதின், இனம் தலைமயங்கி,
கட்சி காணாக் கடமான் நல் ஏறு          10
மட மான் நாகு பிணை பயிரின், விடர் முழை
இரும் புலிப் புகர்ப் போத்து ஓர்க்கும்
பெருங் கல் நாடன் எம் ஏறைக்குத் தகுமே.

திணை பாடாண் திணை; துறை இயன் மொழி.
ஏறைக் கோனைக் குறமகள் இளவெயினி பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு

குறமகள் இளவெயினி பாடிய
ஏறைக்கோன் தலைநகரம்
ஏறை


Purananuru # 156


Konkan hill slop
The hill of the king’s capital will usually have one capacity. But the hill ‘konkanam’ has two capacities: one; the poets and musicians receive gifts and two; the chieftain of the hill will receive gifts from the kings to offer warriors. Other hill will have the capacity of any one of the above.
        
Poem by: MosiKiranar
Poem on: KonkanamKizan
Context: the habit of the hero


புறநானூறு 156

கொண்கான நாட்டிலுள்ள குன்றம் இரண்டு நலன்களை உடையது. 

ஒன்று 
இரந்து உண்டு வாழ்பவர் விரும்பிச் சென்று பாடிப் 
பரிசில் பெறும் தனமையை உடையது. 

மற்றொன்று 
வேந்தர் பரிசாகத் தரும் திறையைப் பெற்றுச் 
சிறப்பெய்தும் தன்மையை உடையது. 

ஆனால் பிறரது குன்றோ இந்த இரண்டில் ஏதாவது ஒன்றைத்தான் பெற்றிருக்கும்.

பாடல்

ஒன்று நன்கு உடைய பிறர் குன்றம்; என்றும்
இரண்டு நன்கு உடைத்தே கொண் பெருங் கானம்;
நச்சிச் சென்ற இரவலர்ச் சுட்டித்
தொடுத்து உணக் கிடப்பினும் கிடக்கும்; அஃதான்று
நிறை அருந் தானை வேந்தரைத்    5
திறை கொண்டு பெயர்க்கும் செம்மலும் உடைத்தே.

திணை பாடாண் திணை; துறை இயன் மொழி.
கொண்கானங்கிழானை மோசிகீரனார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு



கொண்கானம் குன்றம்


Saturday, 27 December 2014

Purananuru # 155

Flower ‘nerunji’ in plant (a plant having prickly seeds) always directing the sun shining. In such a way the poet’s eating plat is always waiting for the gift of the patron ‘KonKanamKizhan’. The poets told the musician roaming with ‘yazh’ musical instrument to sing song with music praising the patron.
      
Poem by: MosiKiranar
Poem on: KonkanamKizan
Context: guiding the artists of musical dancers towards the hero


புறநானூறு 155

நெருஞ்சிப் பூ சூரியனையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கும். 
அதுபோலப் பாணர்களின் உண்கலம் 
கொண்கானங் கிழானின் மலரும் நெஞ்சத்தையே 
நோக்கிக்கொண்டுருக்கும்.

(சூரியகாந்திப் பூ சூரியனை நோக்குவது போல 
நெருஞ்சிப் பூவும் 
சூரியனையே பார்த்துத் திரும்பிக்கொண்டே இருக்கும்.)

வாழ்த்திப் பாடுவதற்காக வளைந்திருக்கும் யாழை 
வாடிக்கிடக்கும் தன் கக்கத்தில் தழுவிக்கொண்டு 
“என் துன்பத்தை உணர்ந்து தீர்த்துவைப்பவர் 
யாராவது இருக்கிறார்களா” 
எனத் திரிந்துகொண்டிருந்த பாணனைப் பார்த்துப் 
புலவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்.

பாடல்

வணர் கோட்டுச் சீறியாழ் வாடுபுடைத் தழீஇ,
'உணர்வோர் யார், என் இடும்பை தீர்க்க?' என,
கிளக்கும், பாண! கேள், இனி நயத்தின்,
பாழ் ஊர் நெருஞ்சிப் பசலை வான் பூ
ஏர்தரு சுடரின் எதிர்கொண்டாஅங்கு,  5
இலம்படு புலவர் மண்டை விளங்கு புகழ்க்
கொண் பெருங் கானத்துக் கிழவன்
தண் தார் அகலம் நோக்கின, மலர்ந்தே.

திணை பாடாண் திணை;  துறை பாணாற்றுப்படை
கொண்கானங்கிழானை மோசிகீரனார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு

நெருஞ்சிப் பூ



சிந்தாமணி நிகண்டு

து. குமரேசன்
சிந்தாமணி நிகண்டு 
என்பது தமிழில் உள்ள ஒருவகை அகராதி. அதில் அகர வரிசையில் சொற்கள் அடுக்கப்படாமல் இரண்டாவது எழுத்தாக வரும் எதுகை எழுத்து வரிசையில் சொற்கள் அடுக்கப்பட்டு, சொல் தரும் பொருள் காட்டப்பட்டுள்ளது.

இதில் உள்ள சொற்கள் அனைத்தையும் அகர வரிசையில் தொகுத்து, அந்தச் சொல்லைச் சொடுக்கியதும் பாடல் எண்ணுடன் பொருளைக் கண்டறியும் வகையில் 
ஈழத்துத் தமிழ்ப் பெருமகன் து. குமரேசன் 
ஒரு தளத்தை உருவாக்கியுள்ளார்.

இது போன்று பிற நிகண்டு நூல்களில் உள்ள சொற்களுக்கும் 
தொடுப்பு அகராதி 
ஒன்றை உருவாக்கும் பணியில் முனைந்துள்ளார்.


இந்தப் பெருமகனாரைப் பாராட்டித் தமிழ் உலகம் இவரையும், இவரது ஆக்கங்களையும் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.   

சிந்தாமணி நிகண்டு - சொல் அறியும் அகராதி

தமிழில் நுழைந்துள்ள வடசொற்கள் பலவற்றுக்கும், இந்த நிகண்டு நூலை இயற்றிய ஆசிரியர் யாழ்ப்பாணம் ச, வைத்தியலிங்கம் பிள்ளை தம் வடமொழிப் புலமையால் தாமே நுழைத்துள்ள வடசொற்கள் பலவற்றுக்கும் இந்த நூலில்  பொருள் காணமுடியும். 

Purananuru # 154

Even when we voyage in water in sea, we need drinking water separately. So, the poet says, the poets who are having the friendship of a king will seek for a benevolent man for financial help.
You, the Chieftain of country ‘Konkanam’ I approach you. Whether you give me or not, that is different, I shall sing your country under your control.
   
Poem by: MosiKiranar
Poem on: KonkanamKizan
Context: requesting gift


புறநானூறு 154

கடலில் தண்ணீரிலேயே சென்றாலும் 
தாகம் தீர்க்க வேறு நீரையே மக்கள் நாடுவர். 

அதுபோல அரசர் பக்கத்தில் இருந்தாலும் 
புலவர்கள் வள்ளல்களையே நாடுவர். 

நானும் அப்படித்தான். 
அரசனிடம் ஊதியம் பெற்றாலும், 
கொண்கான வள்ளலை நாடி வந்துள்ளேன்.

கொள் விளையும் கானம்(காடு) கொண்கானம். 
மிகுதியாகக் கொள் விளைவதால் அது 
‘கொண்பெருங்கானம்’ எனப் பலராலும் பேசப்பட்டது. 
அதன் உரிமைக்காரன் கொண்கானங்கிழான். 
இந்த நாட்டில் அருவி வெள்ளைத்துணி போல் ஒழுகுமாம்.

கொண்கானங்கிழான் சிறந்த போராளி. 
பெரும்படையை எதிர்த்து நின்றவன்.

‘கொண்கானங்கிழான் 
கொடை வழங்கினாலும் வழங்காவிட்டாலும், 
இவனுடைய நாட்டைப் புகழ்ந்து பாடிக்கொண்டே இருப்பேன்’ 
என்கிறார் புலவர்.

பாடல்

திரை பொரு முந்நீர்க் கரை நணிச் செலினும்,
அறியுநர்க் காணின், வேட்கை நீக்கும்
சில் நீர் வினவுவர், மாந்தர்; அது போல்,
அரசர் உழையராகவும், புரை தபு
வள்ளியோர்ப் படர்குவர், புலவர்: அதனால்,                 5
யானும், 'பெற்றது ஊதியம்; பேறு யாது?' என்னேன்;
உற்றனென் ஆதலின் உள்ளி வந்தனனே;
'' என இரத்தலோ அரிதே; நீ அது
நல்கினும், நல்காய் ஆயினும், வெல் போர்
எறி படைக்கு ஓடா ஆண்மை, அறுவைத்  10
தூ விரி கடுப்பத் துவன்றி மீமிசைத்
தண் பல இழிதரும் அருவி நின்
கொண் பெருங் கானம், பாடல் எனக்கு எளிதே.

திணை பாடாண் திணை;  துறை பரிசில் துறை.
கொண்கானங்கிழானை மோசிகீரனார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு

கொள் (கொள்ளு)



Purananuru # 153

The kinds of gifts articles offered by King AtanOri are spoken in this poem. He donates elephants with jewels decorated every day. He donates in person by his own hands wearing wrist-ring. It is the hands that make fear in war.
The poet wants to enjoy personal experience of his offerings and comes there. His relatives are also in the same mood.
When they meet him, he awarded the ladies with an ornament ‘Kuvalai’ (water lilly) not blossoms in pond water and was made of gold stringed with silver-thread. Again he offered elephants with their family. Having received they enjoyed and forgotten their routine life-habit of singing and dancing.
  
Poem by: VanParanar
Poem on: King Valvil Ori
Context: while leaving with gifts given by the king.


Friday, 26 December 2014

புறநானூறு 153

ஆதன் ஒரியின் கொடைத்தன்மை இந்தப் பாடலில் கூறப்படுகிறது.

உதவி வேண்டி வருபவர்களுக்கெல்லாம் 
அரசன் ஆதன் மகன் ஓரி 
அணிகலன் பூட்டிய யானைகளை ஒவ்வொரு நாளும் வழங்குவான். 

பசும்பூண் கடகம் அணிந்த கைகளால் வழங்குவான். 
போரில் அச்சம் தரும் கைகளால் வழங்குவான். 

அந்தக் கொடையைக் காணவேண்டும் என்று 
என் கண்ணும் மனமும் சுற்றத்தாரும் விரும்ப இங்கு வந்துள்ளேன். 

அவன் குவளைப்பூவை விருதாக வழங்கினான். 
அது குளத்து நீரில் பூக்காத பூ. 
வெள்ளி நாரால் தொடுக்கப்பட்டுத் 
தலையில் சூடிக்கொள்ளும் கண்ணிப் பூ. 

அத்துடன் அணிகலன்களும் வழங்கினான். 
யானைகளை அதன் குடும்பத்தோடு வழங்கினான். 
இவற்றையெல்லாம் பெற்ற என் குடும்பம் 
பசியைப் போக்கிக்கொள்ள 
ஆடுவதையும் பாடுவதையும் மறந்தே போய்விட்டது.

பாடல்  

மழை அணி குன்றத்துக் கிழவன், நாளும்,
இழை அணி யானை இரப்போர்க்கு ஈயும்,
சுடர் விடு பசும் பூண், சூர்ப்பு அமை முன் கை,
அடு போர் ஆனா, ஆதன் ஓரி
மாரி வண் கொடை காணிய, நன்றும் 5
சென்றதுமன், எம் கண்ணுளங் கடும்பே;
பனி நீர்ப் பூவா மணி மிடை குவளை
வால் நார்த் தொடுத்த கண்ணியும், கலனும்,
யானை இனத்தொடு பெற்றனர், நீங்கி,
பசியாராகல் மாறுகொல் விசி பிணிக்      10
கூடு கொள் இன் இயம் கறங்க,
ஆடலும் ஒல்லார், தம் பாடலும் மறந்தே?

திணை பாடாண் திணை; துறை இயன்மொழி.
வல் வில் ஓரியை வன்பரணர் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு

பெண் கலைஞர்களுக்குச்
சங்ககால விருது
வள்ளல் ஓரி வழங்கியது



Purananuru # 152

King Ori of Kolli-Hills is an expert archest.
Once, his shooting arrow killed penetrating a number of beasts: elephant, tiger, deer, pig and udumbu (Iguana).
“Who will be the archest”, the poet thinks and doubt as the brave king Ori of the hill region as he is wearing diamond-garland on his chest.
“Who may be, let us sing on his bravery” the poet said his music crew.
There, a song rose with musical background: band, trumpet, yazh, ellari(Percussion), patalai (pot-drum) and beating-signal-stick.
At the end of the song they raised Corus voice “Ko”.
The word ‘ko’ in Tamil denotes a king.
Hearing the voice the king stood ashamed of praising.
His behavior of feeling betrayed his royal position.
So the poet started to put their aim of request before him saying “we are coming from long distance”.
As the poet started revealing his aim, the king fired the deer-meat and gave them to eat along with honey. After they ate he endowed enormous wealth of his country in the mid-way of the forest-hill.
There is no doubt; he is the King Ori of the region.

Poem by: VanParanar
Poem on: King Valvil Ori
Context: while leaving with gifts given by the king.


புறநானூறு 152

ஓரி வில் வேட்டையில் வல்லவன்.
அவன் வேட்டையாடிய அம்பானது 
யானையை விழச் செய்துவிட்டு, 
புலியைக் கொன்றுவிட்டு, 
மானை உருண்டுவிழச் செய்துவிட்டு, 
பன்றியை வீழ்த்திவிட்டு, 
அருகில் புற்றில் இருந்த உடும்பின்மீது பாய்ந்து நின்றதாம்.

இப்படிப்பட்ட திறமையை ‘வல்வில் வேட்டம்’ என்று குறிப்பிடுவர்.

இப்படி உடும்பின் மீது பாய்ந்து கிடக்கும் அம்பினை எய்தவன் யார்? 

வேட்டையாடி விற்றுப் பிழைப்பவன் அல்லன். 
செல்வம் மிக்கவன் என 
அவன் மார்பில் அணிந்திருக்கும் ஆரம் காட்டுகிறது. 

பயமலை(கொல்லிமலை) அரசன் ஓரியாக இருக்குமோ, 
வேறு ஒருவனோ? 
யார் ஆயினும் ஆகுக.

விறலி! 

இவன்மீது ஒரு வண்ணம் பாடுவோம். 
நீங்களும் முழவை முழக்குங்கள். 
யாழை மீட்டுங்கள். 
களிறு போல் ஒலிக்கும் தூம்பு ஊதுங்கள். 
எல்லரித் தாளத்தில் இசை எழுப்புங்கள். 
பதலை என்னும் குடத்தில் கடப்பண் எழுப்புங்கள். 
மதலை என்னும் பண்-ஆட்டக்கோலை கையில் ஆட்டுங்கள். 

21 பண்திறத்தை முறையாகப் பாடி முடித்த பின்னர் 
நம் வழக்கப்படி “கோ” என்று கூட்டிசை எழுப்புவோம் – என்றார் புலவர்.

பாணர்கள் அவ்வாறே செய்தனர். 
முடிவில் ‘கோ’ என்னும் ஒலியுடன் கூட்டிசை எழுப்பியபோது 
அந்த இசையைக் கேட்ட ஓரி 
அவர்கள் தன்னை அரசன் என உணர்ந்துகொண்டனர் 
என எண்ணி நாணிக்கொண்டு நின்றான்.

நாணி நின்றது கண்ட புலவர் 
இவன் உண்மையிலேயே அரசன் (ஓரி அரசன்) 
என உணர்ந்துகொண்டார். 

“நாங்கள் தொலைவிலுள்ள நாட்டிலிருந்து வருகிறோம். 
இங்கு உனக்கு ஒப்பான வேட்டுவர் யாரும் இல்லை” 
என்று பாராட்டிவிட்டுத் தம் விருப்பத்தைத் தெரிவிக்க முயன்றார். 

அதற்குள் அவன் தான் வேட்டையாடிக் கொண்டுவந்த 
மானைச் சுட்டு அதன் கறியையும், 
ஆவின் நெய் போன்ற தேனையும் கொடுத்து 
உண்ணச் செய்துவிட்டு, 
அவன் மலையில் கிடைக்கும் குறைவற்ற பொன்மணிக் குவியலை 
அந்தக் காட்டிலேயே தந்து 
ஏற்றுக்கொள்ளும்படி வேண்டினான். 

அவன் கொல்லிமலை அரசன் (வல்வில் ஓரி)   

பாடல்

'வேழம் வீழ்த்த விழுத் தொடைப் பகழி
பேழ் வாய் உழுவையைப் பெரும்பிறிது உறீஇ,
புழல் தலைப் புகர்க் கலை உருட்டி, உரல் தலைக்
கேழற் பன்றி வீழ, அயலது
ஆழல் புற்றத்து உடும்பில் செற்றும்,  5
வல் வில் வேட்டம் வலம் படுத்து இருந்தோன்,
புகழ்சால் சிறப்பின் அம்பு மிகத் திளைக்கும்
கொலைவன் யார்கொலோ? கொலைவன் மற்று இவன்
விலைவன் போலான்; வெறுக்கை நன்கு உடையன்;
ஆரம் தாழ்ந்த அம் பகட்டு மார்பின்,      10
சாரல் அருவிப் பய மலைக் கிழவன்,
ஓரி கொலோ? அல்லன்கொல்லோ?
பாடுவல், விறலி! ஓர் வண்ணம்; நீரும்
மண் முழா அமைமின்; பண் யாழ் நிறுமின்;
கண் விடு தூம்பின் களிற்று உயிர் தொடுமின்;          15
எல்லரி தொடுமின்; ஆகுளி தொடுமின்;
பதலை ஒரு கண் பையென இயக்குமின்;
மதலை மாக் கோல் கைவலம் தமின்' என்று,
இறைவன் ஆகலின், சொல்லுபு குறுகி,
மூ ஏழ் துறையும் முறையுளிக் கழிப்பி,            20
'கோ' எனப் பெயரிய காலை, ஆங்கு அது
தன் பெயர் ஆகலின் நாணி, மற்று, 'யாம்
நாட்டிடன் நாட்டிடன் வருதும்; ஈங்கு ஓர்
வேட்டுவர் இல்லை, நின் ஒப்போர்' என,
வேட்டது மொழியவும் விடாஅன், வேட்டத்தில்  25
தான் உயிர் செகுத்த மான் நிணப் புழுக்கோடு,
ஆன் உருக்கு அன்ன வேரியை நல்கி,
தன் மலைப் பிறந்த தா இல் நன் பொன்,
பல் மணிக் குவையொடும் விரைஇ, 'கொண்ம்' என,
சுரத்திடை நல்கியோனே விடர்ச் சிமை    30
ஓங்கு இருங் கொல்லிப் பொருநன்,
ஓம்பா ஈகை விறல் வெய்யோனே!

திணை பாடாண் திணை; துறை பரிசில் விடை.
வல் வில் ஓரியை வன்பரணர் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு

இன்றைய படம்
அன்றைய நிகழ்வு


Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி