Friday, 23 August 2019

பெரியபுராணம் \ ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் \ Kalik-kamar \ 3550


சுந்தரன் சூலைநோய் தீர்ப்பதா
  • பெண்ணுக்காக பரமனைத் தூது அனுப்பியவன் என்முன் வந்தால் என்ன நடக்குமோ தெரியாது – என்றார். 3541   
  • சுந்தரர் இதனைக் கேள்விப்பட்டார். சிவனிடம் முறையிட்டார். 3542    
  • இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் விரும்பும் தன்மையை உருவாக்கச் சிவன் கலிக்காமர் வயிற்றில் சூலை நோயை உண்டாக்கி வருந்தும்படிச் செய்தார். 3543  
  • வயிற்றை உலைக்கும் சூலை நோயைத் தீர்க்கும்படி ஏயர்கோன் சிவனை வேண்டினார். 3544 
  • சிவன் அவர் கண்முன் தோன்றினார். சிவத்தொண்டன் ஒருவனால்தால் இதனைத் தீர்க்க முடியும் என்றார். 3545 
  • வழிவழியாக நாங்கள் சிவனடியார். சிவனே என் சூலை நோயைத் தீர்க்காவிட்டால் என்ன செய்வேன் - என்றார் கலிக்காமர். 3546  
  • தொண்டன் தீர்ப்பான் என்கிறேன். என்னை வருத்துகிறாயே – என்று சொல்லிவிட்டுச் சிவன் மறைந்தார். 3547
  • இன்று என் ஏவலாளனாகச் சென்று ஏயர்கோன் சூலை நோயைத் தீர்ப்பாயாக – என்று சிவன் சுந்தரரை ஏவினார். சுந்தரர் மகிழ்ந்து வணங்கினார்.  3548 
  • கலிக்காமருக்குச் செய்தி அனுப்பினார். 3549   
  • சிவனைத் தூது அனுப்பியவன் வந்தால் என்ன செய்வது என்று வருந்தினார். 3550 

பாடல்

3541 
அரிவை காரணத்தினாலே ஆளுடைப் பரமர் தம்மை
இரவினில் தூது போக ஏவி அங்குஇருந்தான் தன்னை
வரவு எதிர் காண்பேன் ஆகில் வருவது என்னாம் கொல் என்று
விரவிய செற்றம் பற்றி விள்ளும் உள்ளத்தர் ஆகி    6.2.387

3542 
ஈறிலாப் புகழின் ஓங்கும் ஏயர் கோன் ஆர் தாம் எண்ணிப்
பேறிது பெற்றார் கேட்டுப் பிழை உடன்படுவர் ஆகி
வேறினி இதற்குத் தீர்வு வேண்டுவார் விரிபூங்கொன்றை
ஆறிடு சடையனாருக்கு அதனை விண்ணப்பம் செய்து 6.2.388

3543 
நாள் தொறும் பணிந்து போற்ற நாதரும் அதனை நோக்கி
நீடிய தொண்டர் தம்முள் இருவரும் மேவும் நீர்மை
கூடுதல் புரிவார் ஏயர் குரிசிலார் தம்பால் மேனி
வாடுறும் சூலை தன்னை அருளினார் வருந்தும் ஆற்றால்  6.2.389

3544 
ஏதமில் பெருமைச் செய்கை ஏயர்தம் பெருமான் பக்கல்
ஆதியார் ஏவும் சூலை அனல் செய் வேல் குடைவது என்ன
வேதனை மேல் மேல் செய்ய மிக அதற்கு உடைந்து வீழ்ந்து
பூத நாயகர் தம் பொன் தாள் பற்றியே போற்றுகின்றார்    6.2.390

3545 
சிந்தையால் வாக்கால் அன்பர் திருந்து அடி பேற்றி செய்ய
எந்தமையாளும் ஏயர் காவலர் தம்பால் ஈசர்
வந்துனை வருத்தும் சூலைவன் தொண்டன் தீர்கில் அன்றி
முந்துற ஒழியாது என்று மொழிந்து அருள் செய்யக் கேட்டு 6.2.391

3546 
எம்பிரான் எந்தை தந்தை தந்தை எங்கூட்டம் எல்லாம்
தம் பிரான் நீரே என்று வழி வழி சார்ந்து வாழும்
இம்பரின் மிக்க வாழ்க்கை என்னை நின்று ஈரும் சூலை
வம்பு என ஆண்டுக் கொண்டான் ஒருவனே தீர்ப்பான் வந்து 6.2.392

3547 
மற்றவன் தீர்க்கில் தீராது ஒழிந்து எனை வருத்தல் நன்றால்
பெற்றம் மேல் உயர்த்தீர் செய்யும் பெருமையை அறிந்தார் யாரே
உற்றவன் தொண்டற்கே ஆம் உறுதியே செய்தீர் என்னக்
கற்றைவார் சடையார்தாமும் அவர் முன்பு கரந்தார் அன்றே 6.2.393

3548 
வன் தொண்டர் தம்பால் சென்று வள்ளலார் அருளிச் செய்வார்
இன்று நம் ஏவலாலே ஏயர்கோன் உற்ற சூலை
சென்று நீ தீர்ப்பாய் ஆக என்று அருள் செயச் சிந்தையோடு
நன்று மெய்ம் மகிழ்ந்து போற்றி வணங்கினார் நாவல் ஊரர் 6.2.394

3549 
அண்ணலார் அருளிச் செய்து நீங்க ஆரூரர் தாமும்
விண்ணவர் தம்பிரான் ஆர் ஏவலால் விரைந்து செல்வார்
கண்ணிய மனத்தின் மேவும் காதலால் கலிக்காமர்க்குத்
திண்ணிய சூலை தீர்க்க வரும்செய்தி செப்பி விட்டார் 6.2.395

3550 
நாதர் தம் அருளால் நண்ணும் சூலையும் அவர்பால் கேட்ட
கேதமும் வருத்த மீண்டும் வன்தொண்டர் வரவும் கேட்டு
தூதனாய் எம்பிரானை ஏவினான் சூலை தீர்க்கும்
ஏதம் இங்கு எய்த எய்தில் யான் செய்வது என்னாம் என்பார்     6.2.396
சேக்கிழார் தமிழ் \ தமிழ் நாட்டுச் சைவம் - பன்னிரண்டாம் திருமுறை - பெரிய புராணம் - 6.02. ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் புராணம் - 12 ஆம் நூற்றாண்டு நூல்

பெரியபுராணம் \ ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் \ Kalik-kamar \ 3540


கலிக்காமர் வெம்புதல்
  • மாலை, சந்தனம், மான்மதம், கர்ப்பூரம், குங்குமம், ஆடை, அணிகலன் முதலானவற்றை ஏந்திய மக்கள் சுந்தரருக்கு முன்னே சென்றனர். 3531
  • பரவையார் தன்னை அழகுபடுத்திக்கொண்டு விளக்கு, புகைமணம், நிறைகுடம் வைத்து வரவேற்கக் காத்திருந்தார். 3532   
  • தெருக்களில் மாலை, மணிக்கோவை முதலானவை தொங்கவிடப் பட்டிருந்தன. சந்தனமும், மணப்பொடிகளும் தூவப்பட்டிருந்தன. பரவையார் வாயிலின் முன்னே வந்து நின்றார். 3533   
  • காதல் வெள்ளத்தில் நாணும் அச்சமும் தோன்ற, சுந்தரரின் கைகளைப் பற்றிப் பரவையார் மாளிகைக்குள் அழைத்துச் சென்றார். 3534
  • ஒருவரில் ஒருவர் ஏறி இருவரும் உயிர் என்றாயினர். 3535
  • இருவரும் வழக்கம்போல் கோயில் பணிகளை மேற்கொண்டனர். சுந்தரர் பதிகம் பாடினார். 3536  

  • சுந்தரர் நெஞ்சில் நடுக்கம் இல்லாமல் சிவனைத் தன் பெண்டாட்டியிடம் தூது அனுப்பினார் என்னும் செய்தியை ஏயர்கோன் கலிக்காமர் கேட்டு மனம் வெம்பிக் கூறலானார். 3537
  • இவனும் ஒரு தொண்டனாம். இந்தச் செய்தியைக் கேட்டும் பேயனேன் உயிரோடு இருக்கிறேனே – என்று நினைத்தார். 3538
  • சிவன் தன் அடிகள் நோவத் தேரோடும் தெருவில் நடந்திருக்கிறாரே – என்று வருந்தினார். 3539
  • அவனை நேரில் கண்டால் என்ன நடக்குமோ தெரியாது - என்றார். 3540

பாடல்

3531 
மாலை தண் கலவைச் சேறு மான் மதச் சாந்து பொங்கும்
கோல நல் பசும் கர்ப்பூரம் குங்குமம் முதலாய் உள்ள
சாலும் மெய்க் கலன்கள் கூடச் சாத்தும் பூண் ஆடைவர்க்கம்
பாலனம் பிறவும் ஏந்தும் பரிசனம் முன்பு செல்ல    6.2.377

3532 
இவ்வகை இவர் வந்து எய்த எய்திய விருப்பினேடும்
மை வளர் நெடுங்கணாரும் மாளிகை அடைய மன்னும்
செய்வினை அலங்கரத்துச் சிறப்பு அணி பலவும் செய்து
நெய்வளர் விளக்குத் தூபம் நிறை குடம் நிரைத்துப் பின்னும்     6.2.378

3533 
பூ மலி நறும் பொன் தாமம் புனை மணிக் கோவை நாற்றிக்
காமர் பொன் சுண்ணம் வீசிக் கமழ் நறும் சாந்து நீவித்
தூ மலர் வீதி சூழ்ந்த தோகையர் வாழ்த்தத்தாமும்
மா மணி வாயில் முன்பு வந்து எதிர் ஏற்று நின்றார் 6.2.379

3534 
வண்டுலாம் குழலார் முன்பு வன்தொண்டர் வந்து கூடக்
கண்ட போது உள்ளம் காதல் வெள்ளத்தின் கரை காணாது
கொண்ட நாண் அச்சம் கூர வணங்க அக் குரிசிலாரும்
தண் தளிர் செங்கை பற்றிக் கொண்டு மாளிகையுள் சாந்தார் 6.2.380

3535 
இருவரும் தம் பிரானார் தாம் இடை ஆடிச் செய்த
திரு அருள் கருணை வெள்ளத் திறத்தினைப் போற்றி சிந்தை
மருவிய இன்ப வெள்ளத்து அழுந்திய புணர்ச்சிவாய்ப்ப
ஒருவருள் ஒருவர் மேவும் நிலைமையில் உயிர் ஒன்று ஆனார்  6.2.381

3536 
ஆரணக் கமலக் கோயில் மேவிப் புற்றிடங்கொண்டு ஆண்ட
நீரணி வேணியாரை நிரந்தரம் பணிந்து போற்றி
பாரணி விளக்கும் செஞ்சொல்பதிக மாலைகளும் சாத்தி
தாரணி மணிப்பூண் மார்பர் தாம் மகிழ்ந்து இருந்த நாளில்  6.2.382

3537 
நம்பி ஆரூரர் நெஞ்சில் நடுக்கம் ஒன்று இன்றி நின்று
தம் பிரானாரைத் தூது தையல் பால் விட்டார் என்னும்
இம்பரின் மிக்க வார்த்தை ஏயர் கோனார்தாம் கேட்டு
வெம்பினார் அதிசயித்தார் வெருவினார் விளம்பல் உற்றார் 6.2.383

3538 
நாயனை அடியான் ஏவும் காரியம் நன்று சால
ஏயும் என்று இதனைச் செய்வான் தொண்டனாம் என்னே பாவம்
பேயனேன் பொறுக்க ஒண்ணாப் பிழையினைச் செவியால் கேட்பது
ஆயின பின்னும் மாயாது இருந்தது என் ஆவி என்பார்     6.2.384

3539 
காரிகை தன்பால் செல்லும் காதலால் ஒருவன் ஏவப்
பாரிடை நடந்து செய்ய பாததாமரைகள் நோவத்
தேரணி வீதியூடு செல்வது வருவது ஆகி
ஓரிரவு எல்லாம் தூதுக்கு உழல்வராம் ஒருவர் என்று 6.2.385

3540 
நம்பர் தாம் அடிமை ஆற்றார் ஆகியே நண்ணினாரேல்
உம்பரார் கோனும் மாலும் அயனும் நேர் உணர ஒண்ணா
எம்பிரான் இசைந்தால் ஏவப் பெறுவதே இதனுக்கு உள்ளம்
கம்பியாது அவனை யான் முன் காணும் நாள் எந் நாள் என்று   6.2.386
சேக்கிழார் தமிழ் \ தமிழ் நாட்டுச் சைவம் - பன்னிரண்டாம் திருமுறை - பெரிய புராணம் - 6.02. ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் புராணம் - 12 ஆம் நூற்றாண்டு நூல்

பெரியபுராணம் \ ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் \ Kalik-kamar \ 3530


சுந்தரர் மகிழ்ச்சி
  • “உன் தன்மைக்கு ஏற்றவாறு நன்மையே செய்தாய்” என்று சிவன் பரவையாரைப் போற்றினார். மீண்டார். 3521 
  • ஆட்ட பாட்டத்துடன் சிவன் திரும்பினார். 3522  3523 
  • அயர்ந்த நிலையில் சுந்தரர் இருந்தார். 3524   
  • சிவன் வந்தார். 3525   
  • “செற்றம் தணிவித்தோம். செல்” என்றார் சிவன். 3526
  • “இனி என்ன குறை” என்றார் சுந்தரர். 3527
  • சிவன் தன் கோயிலுக்குள் சென்றுவிட்டார். 3528
  • சுந்தரர் பரவை மாளிகை சென்றார். 3529 
  • இளவேனில் வந்தது. 3530   

பாடல்

3521 
நங்கை நின் தன்மைக்கு ஏற்கும் நன்மையே மொழிந்தாய் என்று
மங்கையோர் பாகம் வைத்த வள்ளலார் விரைந்து போக
திங்கள் வாள் நுதலினாரும் சென்று பின் இறைஞ்சி மீண்டார்
எங்களை ஆளும் நம்பி தூதர் மீண்டு ஏகுகின்றார்    6.2.367

3522 
ஆதியும் மேலும் மாலயன் நாடற்கு அருளாதார்
தூதினில் ஏகித் தொண்டரை ஆளும் தொழில் கண்டே
வீதியில் ஆடிப் பாடி மகிழ்ந்தே மிடை கின்றார்
பூதியில் நீடும் பல் கண நாதப் புகழ் வீரர் 6.2.368

3523 
அன்னவர் முன்னும் பின்னும் மருங்கும் அணைவு எய்த
மின் இடையார் பால் அன்பரை உய்க்கும் விரைவோடும்
சென்னியில் நீடும் கங்கை ததும்ப திருவாரூர்
மன்னவனார் அம்மறையவனார் பால் வந்துற்றார்    6.2.369

3524 
அன்பரும் என்பால் ஆவி அளிக்கும் படி போனார்
என் செய்து மீள்வார் இன்னமும் என்றே இடர் கூரப்
பொன் புரி முந்நூல் மார்பினர் செல்லப் பொலிவீதி
முன்புற நேரும் கண் இணை தானும் முகிழாரால்   6.2.370

3525 
அந் நிலைமைக் கண் மன்மதன் வாளிக்கு அழிவார் தம்
மன் உயிர் நல்கும் தம் பெருமானார் வந்து எய்த
முன் எதிர் சென்றே மூவுலகும் சென்று அடையும் தாள்
சென்னியில் வைத்து என் சொல்லுவார் என்றே தெளியாதார்     6.2.371

3526 
எம் பெருமான் நீர் என் உயிர் காவாது இடர் செய்யும்
கொம்பு அனையாள் பால் என் கொடுவந்தீர் குறை என்னத்
தம் பெருமானும் தாழ் குழல் செற்றம் தணி வித்தோம்
நம்பி இனப் போய் மற்று அவள் தன்பால் நணுகு என்ன    6.2.372

3527 
நந்தி பிரானார் வந்து அருள் செய்ய நலம் எய்தும்
சிந்தையுள் ஆர்வம் கூர் களி எய்தித் திகழ்கின்றார்
பந்தமும் வீடும் நீர் அருள் செய்யும் படி செய்தீர்
எந்தை பிரானே என் இனி என் பால் இடர் என்றார்   6.2.373

3528 
என்று அடி வீழும் நண்பர் தம் அன்புக்கு எளிவந்தார்
சென்று அணை நீ அச் சே இழை பால் என்று அருள் செய்து
வென்று உயர் சே மேல் வீதி விடங்கப் பெருமாள் தம்
பொன் திகழ் வாயில் கோயில் புகுந்தார் புவி வாழ   6.2.374

3529 
தம்பிரான் ஆனார் பின் சென்று தாழ்ந்து எழுந்து அருளால் மீள்வார்
எம்பிரான் வல்லவாறு என்று எய்திய மகிழ்ச்சி யோடும்
வம்பலர் குழலார் செம்பொன் மாளிகை வாயில் நோக்கி
நம்பி ஆரூரர் காதல் நயந்து எழுந்து அருளும் போது 6.2.375

3530 
முன் துயில் உணர்ந்து சூழ்ந்த பரிசனம் மருங்கு மொய்ப்ப
மின் திகழ் பொலம் பூ மாரி விண்ணவர் பொழிந்து வாழ்த்த
மன்றல் செய் மதுர சீதம் சிகரம் கொண்டு மந்தத்
தென்றலும் எதிர் கொண்டு எய்தும் சேவகம் முன்பு காட்ட  6.2.376
சேக்கிழார் தமிழ் \ தமிழ் நாட்டுச் சைவம் - பன்னிரண்டாம் திருமுறை - பெரிய புராணம் - 6.02. ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் புராணம் - 12 ஆம் நூற்றாண்டு நூல்

பெரியபுராணம் \ ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் \ Kalik-kamar \ 3520


பரவையார் ஊடல் தீர்ந்தார்
  • சுந்தரர் மகிழ்ந்தார். 3511
  • சிவன் பரவையார் மாளிகைக்குச் சென்றார். 3512
  • மறையவராக வந்த அந்தணர் போன பின்னர் பரவையார் இல்லத்தில் புதுமைகள் பல நிகழ்ந்தன. இதனை உணர்ந்த பரவையார் இல்லம் வந்தவர் சிவனே உன உணர்ந்தார். அறியாமல் எதிர்த்து மறுத்துவிட்டேனே என்று வருந்தினார். 3513
  • அருகில் இருந்தவர்களில் இதனைச் சொல்லிக்கொண்டாருந்தார். 3514  
  • சிவன் தன் கோலம் தெரியுமாறு பரவையார் மனைக்கு மீண்டும் வந்தார். 3515  
  • சிவ கணங்களும் வந்ததால் பரவையார் மாளிகை கயிலை மலை போல் இருந்தது. 3516    
  • பரவையார் நடுங்கி வணங்கினார். 3517  
  • “ஊரன் தன் உரிமையால் மீண்டும் அனுப்பியுள்ளான். மறுக்காமல் ஏற்றுக்கொள்” என்றார் சிவன். 3518
  • “முன்பு வந்ததும் நீரோ” என்று பரவையார் வினவினார். வந்தது என் தவப் பயன் என்று போற்றினார்.  3519    
  • “அன்பருக்காக வருந்தி வந்திருக்கிறீர் என்றால் இசையாமல் என்ன செய்வேன்” என்றார் பரவையார். 3520

பாடல்

3511 
மயங்கிய நண்பர் உய்ய வாக்கு எனும் மதுர வாய்மை
நயம் கிளர் அமுதம் நல்க நாவலூர் மன்னர்தாமும்
முயங்கிய கலக்கம் நீங்கி உம் அடித் தொழும்பன் ஏனைப் 
பயம் கெடுத்து இவ்வாறு அன்றோ பணி கொள்வது என்று போற்ற     6.2.357

3512 
அன்பர் மேல் கருணை கூர ஆண்டவர் மீண்டும் செல்லப்
பின்பு சென்று இறைஞ்சி நம்பி பேதுறவோடு மீண்டார்
முன்பு உடன் போதா தாரும் முறைமையில் சேவித்து ஏகப்
பொன்புரி சடையார் மாதர் புனித மாளிகையில் சென்றார்  6.2.358

3513 
மதி நுதல் பரவையார் தாம் மறையவர் போனபின்பு
முதிர் மறை முனியாய் வந்தார் அருள் உடை முதல்வர் ஆகும் 
அதிசயம் பலவும் தோன்ற அறிவுற்றே அஞ்சிக் கெட்டேன்
எதிர்மொழி எம்பிரான் முன் என் செய மறுத்தேன் என்பார்  6.2.359

3514 
கண் துயில் எய்தார் வெய்யகை யறவு எய்தி ஈங்கு இன்று
அண்டர் தம்பிரானார் தோழர்க்கு ஆக அர்ச்சிப்பார் கோலம்
கொண்டு அணைந்த வரை யான் உட்கெண்டிலேன் பாவியேன் என்று
ஒண் சுடர் வாயிலே பார்த்து உழைய ரோடு அழியும் போதில்   6.2.360

3515 
வெறியுறு கொன்றை வேணி விமலரும் தாமாம் தன்மை
அறிவுறு கோலத் தோடும் அளவில் பல் பூத நாதர்
செறிவுறு தேவர் யோக முனிவர்கள் சூழ்ந்து செல்ல
மறுவில் சீர் பரவையார் தம் மாளிகை புகுந்தார் வந்து     6.2.361

3516 
பாரிடத் தலைவர் முன்னம் பல் கண நாதர் தேவர்
நேர்வுறு முனிவர் சித்தர் இயக்கர்கள் நிறைதலாலே
பேரருளாளர் எய்தப் பெற்ற மாளிகைதான் தென்பால்
சீர் வளர் கயிலை வெள்ளித் திருமலை போன்றது அன்றே 6.2.362

3517 
ஐயர் அங்கு அணைந்த போதில் அகில லோகத்து உள்ளாரும்
எய்தியே செறிந்து சூழ எதிர் கொண்ட பரவையார் தாம்
மெய்யுறு நடுக்கத் தோடு மிக்கு எழும் மகிழ்ச்சி பொங்கச்
செய்யதாள் இணை முன் சேர விரைவினால் சென்று வீழ்ந்தார்  6.2.363

3518 
அரி அயற்கு அரியர் தாமுமாய் இழையாரை நோக்கி
உரிமையால் ஊரன் ஏவ மீளவும் உன் பால் வந்தோம்
முருகலர் குழலாய் இன்னம் முன் போல் மாறாதே நின்பால்
பிரிவுற வருந்து கின்றான் வரப் பெற வேண்டும் என்றார்   6.2.364

3519 
பெரும் தடம் கண்ணினாரும் பிரான் முன்பு மிகவும் அஞ்சி
வருந்திய உள்ளத்தோடு மலர்க்கரம் குழல் மேல் கொண்டே
அரும் திரு மறையோர் ஆகி அணைந்தீர் முன் அடியேன் செய்த
இரும் தவப் பயனாம் என்ன எய்திய நீரோ என்பார்   6.2.365

3520 
துளிவளர் கண்ணீர் வாரத் தொழுது விண்ணப்பம் செய்வார்
ஒளிவளர் செய்ய பாதம் வருந்த ஓர் இரவு மாறாது
அளிவரும் அன்பர்க்காக அங்கு ஒடிங்கி உழல் வீராகி
எளி வருவீரும் ஆனால் என் செய் கேன் இசையாது என்றார்     6.2.366
சேக்கிழார் தமிழ் \ தமிழ் நாட்டுச் சைவம் - பன்னிரண்டாம் திருமுறை - பெரிய புராணம் - 6.02. ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் புராணம் - 12 ஆம் நூற்றாண்டு நூல்

Blog Archive


இந்தக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி உங்கள் கட்டுரையில் பிழையைத் திருத்திக்கொள்ளலாம்.