Friday, 31 January 2020

கம்பராமாயணம் - கரன் வதைப் படலம் - KambaRamayanam 3-6 192

கரன் மாண்டான்


எந்திரத் தடந் தேர் இழந்தான்; இழந்து
அந்தரத்திடை ஆர்த்து எழுந்து, அம்பு எலாம்
சுந்தரத் தனி வில்லிதன் தோள் எனும்
மந்தரத்தில் மழையின் வழங்கினான். 181

  • இராமன் அம்பு பாய்ந்தது 
  • கரன் தன் எந்திரத் தேரை இழந்தான்  
  • வானத்தில் எழுந்தான் 
  • இராமன் தோளில் தன் அம்புகள் எல்லாவற்றையும் எய்தான்

தாங்கி நின்ற தயரத ராமனும்,
தூங்கு தூணியிடைச் சுடு செஞ் சரம்
வாங்குகின்ற வலக் கை ஓர் வாளியால்,
வீங்கு தோளோடு பாரிடை வீழ்த்தினான். 182

  • தூணியிரிருந்து அம்பைத் தன் வலக்கையால்  எடுக்க முடியாமல் இராமன் நிலத்தில் வீழ்ந்தான்

வலக் கை வீழ்தலும், மற்றைக் கையால் வெற்றி
உலக்கை, வானத்து உரும் என, ஓச்சினான்;
இலக்குவற்கு முன் வந்த இராமனும்
விலக்கினான், ஒரு வெங் கதிர் வாளியால். 183

  • இலக்குவன் உதவிக்கு வந்தான் 
  • இராமன் தடுத்தான்
  • இராமன் தன் இடக்கையால் ஓர் உலக்கையை எடுத்து எறிந்தான்

விராவரும் கடு வெள் எயிறு இற்றபின்
அரா அழன்றது அனைய தன் ஆற்றலால்
மரா மரம் கையில் வாங்கி வந்து எய்தினான்;
இராமன் அங்கு ஓர் தனிக் கணை ஏவினான். 184

  • பாம்பு சீறுவது போல் மரா மரத்தை ஒரு கையில் வாங்கி, ஒரு கணையாகப் பயன்படுத்தி இராமன் வீசினான்

வரம் அரக்கன் படைத்தலின், மாயையின்,
உரமுடைத் தன்மையால், உலகு ஏழையும்,
பரம் முருக்கிய பாவத்தினால், வலக்
கரம் என, கரன் கண்டம் உற்றான் அரோ. 185

  • அம்பால் சாகக் கூடாது
  • ஒருவனின் வலக்கையால் சாகக் கூடாது
  • என்றேல்லாம் வரம் பெற்றவன் கரன் 

  • இராமன் இடக்கையால் எறிந்த மரா மர உலக்கை
  • கரனை இரு துண்டாகப் பிளந்தது 

ஆர்த்து எழுந்தனர், ஆடினர், பாடினர்,
தூர்த்து அமைந்தனர், வானவர் தூய மலர்;
தீர்த்தனும் பொலிந்தான், கதிரோன் திசை
போர்த்த மென் பனி போக்கியது என்னவே. 186

  • வானவர் மகிழ்ந்தனர்

முனிவர் வந்து முறை முறை மொய்ப்புற,
இனிய சிந்தை இராமனும் ஏகினான்,
அனிக வெஞ் சமத்து ஆர் உயிர் போகத் தான்
தனி இருந்த உடல் அன்ன, தையல்பால். 187

  • முனிவர்கள் வந்து இராமனை மொய்த்துக்கொண்டனர் 
  • அவர்களுடன் இராமன் சென்றான் 

விண்ணின் நீங்கிய வெய்யவர் மேனியில்
புண்ணின் நீரும் பொடிகளும் போய் உக,
அண்ணல் வீரனைத் தம்பியும் அன்னமும்
கண்ணின் நீரினில் பாதம் கழுவினார். 188

  • இலக்குவனும் சீதையும் இராமன் அடிகளைக் கண்ணீரால் கழுவினர்

மூத்தம் ஒன்றில் முடித்தவர் மொய் புண்ணீர்
நீத்தம் ஓடி, நெடுந் திசை நேர் உற,
கோத்த வேலைக் குரல் என, வானவர்
ஏத்த, வீரன் இனிது இருந்தான் அரோ. 189

  • வானவர் கடல் போல் ஆரவாரம் செய்தனர் 
  • இராமன் இனிது இருந்தான்

இங்கு நின்றது உரைத்தும்; இராவணன்
தங்கை தன் கை, வயிறு தகர்த்தனள்;
கங்குல் அன்ன கரனைத் தழீஇ, நெடும்
பொங்கு வெங் குருதிப் புரண்டாள் அரோ. 190

  • சூர்ப்பணகை தன் வயிற்றில் அடித்துக்கொண்டாள் 
  • கரனைத் தழுவிக்கொண்டு அழுது புரண்டாள்

'ஆக்கினேன் மனத்து ஆசை; அவ் ஆசை என்
மூக்கினோடு முடிய, முடிந்திலேன்;
வாக்கினால், உங்கள் வாழ்வையும் நாளையும்
போக்கினேன்; கொடியேன்' என்று போயினாள். 191

  • மனத்தில் ஆசை வைத்தேன் 
  • அதனை என் மூக்கு பானது போல் போக விடமாட்டேன் 
  • உங்கள் வாழ்வைப் போக்குவேன் - என்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றாள்

அலங்கல் வேற் கை அரக்கரை ஆசு அறக்
குலங்கல் வேர் அறுப்பான் குறித்தாள், உயர்
கலங்கு சூறை வன் போர் நெடுங் கால் என,
இலங்கை மா நகர் நொய்தின் சென்று எய்தினாள். 192

  • தன் அரக்கர் குலத்தைப் தானே வேரறுப்பவள் போல, இலங்கை சென்றான்


கம்ப இராமாயணம் 
3 ஆரணிய காண்டம் 
6. கரன் வதைப் படலம் 
கடவுள் கதையில் கனியும் கம்பன் தமிழ்

No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி