Tuesday, 28 January 2020

கம்பராமாயணம் - சூர்ப்பணகைப் படலம் - KambaRamayanam 3-5 20

சூர்ப்பணகை இராமன் அழகில் மயங்கல்


எண் தகும் இமையவர், 'அரக்கர் எங்கள்மேல்
விண்டனர்; விலக்குதி' என்ன, மேலைநாள்
அண்டசத்து அருந் துயில் துறந்த ஐயனைக்
கண்டனள், தன் கிளைக்கு இறுதி காட்டுவாள். 11

  • சூர்ப்பணகை இராமனைக் கண்டாள்
  • தன் சுற்றத்தார்க்கு இறுதி காட்டுவாள் ஆனாள்


'சிந்தையின் உறைபவற்கு உருவம் தீர்ந்ததால்;
இந்திரற்கு ஆயிரம் நயனம்; ஈசற்கு
முந்திய மலர்க் கண் ஓர் மூன்று; நான்கு தோள்,
உந்தியில் உலகு அளித்தாற்கு' என்று உன்னுவாள். 12

  • இந்திரனுக்கு 1000 கண் 
  • ஈசனுக்கு 3 கண் 
  • திருமாலுக்கு 4 தோள் - என்று அவள் எண்ணம் ஓடிற்று 

'கற்றை அம் சடையவன் கண்ணின் காய்தலால்
இற்றவன், அன்றுதொட்டு இன்றுகாறும், தான்
நல் தவம் இயற்றி, அவ் அனங்கன், நல் உருப்
பெற்றனனாம்' எனப் பெயர்த்தும் எண்ணுவாள். 13

  • சிவன் கண்ணால் எரிக்கப்பட்ட காமன் மீண்டும் உயிர் பெற்று வந்துவிட்டானே - என்று எண்ணினாள் 

'தரங்களின் அமைந்து, தாழ்ந்து, அழகின் சார்பின;
மரங்களும் நிகர்க்கல; மலையும் புல்லிய;
உரங்களின் உயர் திசை ஓம்பும் ஆனையின்
கரங்களே, இவன் மணிக் கரம்' என்று உன்னுவாள். 14

  • இவன் (இராமன்) தோளுக்கு மலையும் எளியவை 
  • இவன் கைகளுக்குத் திசையானைக் கைகளும் எளியவை -- என்று எண்ணினாள்

'வில் மலை வல்லவன் வீரத் தோளொடும்
கல் மலை நிகர்க்கல; கனிந்த நீலத்தின்
நல் மலை அல்லது, நாம மேருவும்
பொன்மலை ஆதலால், பொருவலாது' என்பாள். 15

  • இவன் தோள் கனிந்த நீலமலை 
  • ஆதலால் மேருமலையோ, பொன்மலையோ இதற்கு ஒப்பாகாது - என்று எண்ணினாள்

'தாள் உயர் தாமரைத் தளங்கள் தம்மொடும்
கேள் உயர் நாட்டத்துக் கிரியின் தோற்றத்தான்
தோளொடு தோள் செலத் தொடர்ந்து நோக்குறின்,
நீளிய அல்ல கண்; நெடிய, மார்பு!' என்பாள். 16

  • தாமரை போன்ற அடி 
  • மலை போன்ற தோள் - இவற்றைப் பார்க்க என் கண் போதிய அளவு நிளவில்லையே - என்று வருந்தினாள் 

'அதிகம் நின்று ஒளிரும் இவ் அழகன் வாள் முகம்,
பொதி அவிழ் தாமரைப் பூவை ஒப்பதோ?
கதிர் மதி ஆம் எனின், கலைகள் தேயும்; அம்
மதி எனின், மதிக்கும் ஓர் மறு உண்டு' என்னுமால். 17

  • இவன் முகம் தாமரையை ஒக்குமோ 
  • மதியை ஒக்கும் என்றால், களங்கம் இல்லையே, தேயவில்லையே - என்று நினைத்தாள் 

'எவன் செய, இனிய இவ் அழகை எய்தினோன்?
அவம் செயத் திரு உடம்பு அலச நோற்கின்றான்;
நவம் செயத்தகைய இந் நளின நாட்டத்தான்
தவம் செய, தவம் செய்த தவம் என்?' என்கின்றாள். 18

  • இப்படிப்பட்டவன் தவக்கோலம் பூண்டது எதனால் - என்று நினைத்தாள்

'உடுத்த நீர் ஆடையள், உருவச் செவ்வியள்,
பிடித் தரு நடையினள், பெண்மை நன்று; இவன்
அடித்தலம் தீண்டலின் அவனிக்கு அம் மயிர்
பொடித்தன போலும், இப் புல்' என்று உன்னுவாள். 19

  • நல்ல பெண்ணின் உருவம் கொண்டாள். 
  • குளித்த நீராடை 
  • பிடி போன்ற நடை
  • பெண்மை நன்று - என்னும்படி வந்தாள் 
  • இவன் காலடியை தீண்டுவதற்காகவே நிலமகள் புல் முளைத்துத் தோன்றுகிளாள் - என நினைத்தாள்

'வாள் நிலா முறுவலன் வயங்கு சோதியைக்
காணலனேகொலாம், கதிரின் நாயகன்?
சேண் எலாம் புல் ஒளி செலுத்தி, சிந்தையில்
நாணலம், மீமிசை நடக்கின்றான்' என்றாள். 20

  • கதிரவன் இவன் ஒளியைக் காணவில்லலையோ 
  • ஒருவேளை கண்டு நாணி புல்லின்மெல் ஒளி வீசுகிறானோ - என்று கண்ணினாள்  

கம்ப இராமாயணம் 
3 ஆரணிய காண்டம் 
5. சூர்ப்பணகைப் படலம் 
கடவுள் கதையில் கனியும் கம்பன் தமிழ்

No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி