Thursday, 18 July 2019

பெரியபுராணம்திருநாவுக்கரசர்Tirunavukkarasar1400


கடலில் கல் மிதந்து கரையேறியது
  • கல்லில் கட்டிக் கடலில் வீசப்பட்ட நாவுக்கரசர் ஐந்தெழுத்து ஓதித் துதித்தார். \ 1391 \ 5.1.125
  • “சொல் துணை வேதியன்” – என்னும் பதிகம் பாடினார். \ 1392 \ 5.1.126
  • அஞ்செழுத்து மந்திரத்தால் கடலில் கல் மிதந்தது. \ 1393 \ 5.1.127
  • கல் தெப்பத்தில் நாவுக்கரசர் மிதந்து வந்தார். \ 1394 \ 5.1.128
  • இருவினைப் பாசம் கடந்தவரை, கல் மிதந்து ஏற்றிக்கொண்டு வந்ததை உரைக்கவும் வேண்டுமோ \ 1395 \ 5.1.129
  • நாவுக்கரசைத் தலையில் தாங்க வருணன் (கடல்) தவம் செய்திருக்க வேண்டும். \ 1396 \ 5.1.130
  • வருணன் கல் பல்லாக்கில் தூக்கிக்கொண்டு வந்து நாவுக்கரசரை, திருப்பாதிரிப் புலியூரில் கரையேற்றினான். \ 1397 \ 5.1.131
  • கரையேறியவரைத் தொண்டர் குழாம் வாழ்த்தியது. \ 1398 \ 5.1.132
  • நாவுக்கரசர் தொண்டருடன் சென்று திருப்பாதிரிப் புலியூர்ச் சிவனை வழிபட்டார். \ 1399 \ 5.1.133
  • ஈன்றாளும் ஆய் எனக்கு எந்தையும் ஆகி எனத் தொடங்கித் தமிழ்மாலை பாடினார். \ 1400 \ 5.1.134
பாடல்

1391 
அப்பரிசு அவ்வினை முற்றி அவர் அகன்று ஏகிய பின்னர்
ஒப்பரும் ஆழ் கடல் புக்க உறைப்பு உடை மெய்த்தொண்டர் தாமும்
எப்பரிசு ஆயினும் ஆக ஏத்துவன் எந்தையை என்று
செப்பிய வண் தமிழ் தன்னால் சிவன் அஞ்செழுத்தும் துதிப்பார் 5.1.125

1392 
சொல் துணை வேதியன் என்னும் தூய் மொழி
நல் தமிழ் மாலை ஆம் நமச்சிவாய என்று
அற்றம் முன் காக்கும் அஞ்சு எழுத்தை அன்பொடு
பற்றி உணர்வினால் பதிகம் பாடினார்   5.1.126

1393 
பெருகிய அன்பினர் பிடித்த பெற்றியால்
அருமலரோன் முதல் அமரர் வாழ்த்துதற்கு
அரிய அஞ்சு எழுத்தையும் அரசு போற்றிடக்
கரு நெடுங்கடலின் உள் கல் மிதந்ததே 5.1.127

1394 
அப் பெருங் கல்லும் அங்கு அரசு மேல் கொளத்
தெப்ப மாய் மிதத்தலில் செறிந்த பாசமும்
தப்பியது அதன் மிசை இருந்த தாவில் சீர்
மெய்ப் பெரும் தொண்டனார் விளங்கித் தோன்றினார்     5.1.128

1395 
இரு வினைப் பாசமும் லக்கல் ஆர்த்தலின்
வரு பவக் கடலில் வீழ் மாக்கள் ஏறிட
அருளும் மெய் அஞ்செழுத்து அரசை இக்கடல்
ஒரு கல் மேல் ஏற்று இடல் உரைக்க வேண்டுமோ 5.1.129

1396 
அருள் நயந்து அஞ்செழுத்து ஏத்தப் பெற்ற அக்
கருணை நாவரசினைத் திரைக் கரங்களால்
தெருள் நெறி நீர்மையின் சிரத்தில் தாங்கிட
வருணனும் செய்தனன் முன்பு மா தவம்     5.1.130

1397 
வாய்ந்த சீர் வருணனே வாக்கின் மன்னரைச்
சேர்ந்து அடை கருங்கலே சிவிகை ஆயிட
ஏந்தியே கொண்டு எழுந்து அருள்வித்தனன்
பூந்திருப் பாதிரிப் புலியூர்ப் பாங்கரில்    5.1.131

1398 
அத்திருப் பதியினில் அணைந்த அன்பரை
மெய்த்தவக் குழாம் எலாம் மேவி ஆர்த்தெழ
எத்திசை ஐயனும் அர என்னும் ஓசைபோல்
தத்து நீர்ப் பெருங்கடல் தானும் ஆர்த்ததே    5.1.132

1399 
தொழும் தகை நாவினுக்கு அரசும் தொண்டர் முன்
செழும் திருப்பாதிரிப் புலியூர்த் திங்கள் வெண்
கொழுந்து அணி சடையாரைக் கும்பிட்டு அன்புற
விழுந்து எழுந்து அருள் நெறி விளங்கப் பாடுவார்   5.1.133

1400 
ஈன்றாளும் ஆய் எனக்கு எந்தையும் ஆகி என எடுத்துத்
தோன்றாத் துணையாய் இருந்தனன் தன் அடியோங்கட்கு என்று
வான் தாழ் புனல் கங்கை வாழ் சடையானை மற்று எவ் உயிர்க்கும்
சான்றாம் ஒருவனைத் தண் தமிழ் மாலைகள் சாத்தினாரே     5.1.134
  • சேக்கிழார் தமிழ் \ தமிழ் நாட்டுச் சைவம் - பன்னிரண்டாம் திருமுறை - பெரிய புராணம் - 5.01. திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள் புராணம் - 12 ஆம் நூற்றாண்டு நூல்


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


இந்தக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி உங்கள் கட்டுரையில் பிழையைத் திருத்திக்கொள்ளலாம்.