Tuesday, 30 July 2019

பெரியபுராணம் \ நமிநந்தி அடிகள் \ NamiNandiAdigal \ 1903

நமிநந்தி அடிகள் நாயனார் 
ஏமப்பேர் - நமிநந்தி அடிகள்
  • பொன்னி நாட்டில் ஏறூர் "ஏமப்பேர்" என்னும் ஊர். \ 1871
  • வளம் மிக்க இந்த ஊரில் வேத ஒலி கேட்கும். \ 1872
  • வேள்வித் தீ வளர்க்கப்படும். \ 1873
  • இந்த ஊரில் சைவ அந்தணர் குலத்தில் தோன்றியவர் நமிநந்தி அடிகள். \ 1874
  • இரவும் பகலும் சிவன் நினைவு ஒழியாமல் இன்பம் காண்பவர். \ 1875
திருவாரூர்
  • நாள்தோறும் திருவாரூர் வருவார். சிவனடியார் துன்பம் போக்குவதே தமக்கு ஊதியம் என்று வாழ்ந்துவந்தார். \ 1876
  • வழக்கம் போல் கோயிலுக்குள் சென்று புற்றிடம் கொண்ட சிவனை வணங்கினார். \ 1877
  • ஒளி விளக்குகள் பல ஏற்ற விரும்பினார். \ 1878
விளக்கேற்ற நெய்
  • அங்கிருந்த மனைகளுக்குச் சென்று விளக்கு ஏற்ற நெய் கேட்டார். அந்த மனைகள் சமணர் வாழ்ந்த மனைகள் ஆதலால் யாரும் நெய் தரவில்லை. அத்துடன் "விளக்கேற்ற விரும்பினால் குளத்து நீரை எடுத்துச் சென்று நெய்யாக ஊற்றி விளக்கேற்றுக" என்று கூறினர். \ 1879
  • சிவன் கையில் விளக்கு (தீச்சட்டி) இருக்கிறதே - என்றும் கிண்டல் செய்தனர். \ 1880
  • இந்தச் சொற்களை அவரால் தாங்க முடியவில்லை. கோயிலுக்கு வந்து தொழுது தரையில் விழுந்தார். அப்போது வானத்தில் ஒரு குரல் கேட்டது. \ 1881
  • "குளத்து நீரை முகந்துகொண்டு வந்து விளக்கு ஏற்றுக" என்றது அந்தக் குரல். \ 1882
நீரில் ஏற்றிய விளக்கு
  • நமிநந்தி அடிகள் மகிழ்ந்தார். குளத்துக்குள் இறங்கி, சிவன் பெயரைச் சொல்லிக்கொண்டு நீர் முகந்து வந்து ஊற்றித் திரியை இட்டு விளக்கேற்றினார். \ 1883
  • சிவன் அருளால் தண்ணீரில் விளக்கு எரிந்தது. \ 1884
  • இரவெல்லாம் எரிந்தது. \ 1885
  • இல்லம் சென்று உறங்கியவர் மறுநாள் காலை ஆரூர் வந்தார். \ 1886
  • மறுநாள் மாலையிலும் அவ்வாறே விளக்கு ஏற்றிப் பணிந்தார். \ 1887
கலகம்
  • இப்படிப் பல நாள் நிகழ்ந்தது. அமணர் தண்டி அடிகள் கலக்கம் அடைந்தார். \ 1888
அரசன் வளவன் கொடை
  • அரசன் வளவன் நிகழ்ந்தது அறிந்து நமிநந்தி அடிகளாரின் பணி தொடர நிவந்தம் வழங்கினான். \ 1889
  • திருவாரூர் வீதிவிடங்கப் பெருமானை, பங்குனி உத்திரத் நிருநாள் அன்று விண்ணப்பம் செய்துகொண்டார். \ 1890
  • உலகம் உய்ய அருள் செய்ய வேண்டும் - என்று வேண்டிக்கொண்டார். \ 1891
சிவனை எல்லாக் குலத்தவரும் வழிபடல்
  • ஒருநாள் சிவன் அங்குள்ள திருமணலி என்னுமிடத்துக்கு எழுந்தருள, எல்லாக் குலத்து மக்களும் அங்கு அவரை வழிபட்டனர். \ 1892
  • அதனைக்  கண்ட நமிநந்தி அடிகள் அன்று இரவு முழுவதும் தம் இல்லத்துக்குள் நுழையாமல் புழக்கடையிலேயே துயின்றார். \ 1893
தீட்டு
  • பலரும் வழிபடும்போது தீட்டு பட்டது என்று நீராடிய பின், தீ வேட்டு, கடமை முடித்து, உண்டு உறங்க எண்ணினார். \ 1894
  • மனைவியைக் குளிர்ந்த நீர் கொண்டவரச் சொல்ல, அவரும் நீர் கொண்டுவரச் சென்றார். \ 1895
  • மனைவி தண்ணீர் கொண்டுவருவதற்கு முன் அயர்வாலோ, இறைவன் அருளாலோ உறங்கிவிட்டார். \ 1896  
  • திருவாரூர் வீதிவிடங்கப் பெருமான் அவர் கனவில் தோன்றினார். "ஆரூரில் பிறந்த அனைவரும் நம் அன்பர் என்பதைக் காண்பாய்" என்று கூறினார். \ 1897 
  • இரவு பூசனை செய்யவில்லையே என வருந்தினார். விடியலில் எழுந்து திருவாரூர் சென்றார். \ 1898 
  • வழியில் கண்டவர்கள் எல்லாரும் சிவபெருமான் வடிவில் தோன்றினர். அவர்கள் அனைவரையும் தரையில் விழுந்து வணங்கினார்.\1899 
திருவாரூரில் நுழைவார் அனைவரும் சிவனடியார்
  • வணங்கி எழும்போது அவர்கள் அனைவரும் திருவாரூர் மக்களாகவே காணப்பட்டனர். தான் செய்த பிழையைப் பொறுத்தருளுமாறு இறைவனை வேண்டினார். திருவாரூரில் நுழைவார் அனைவரும் சிவனடியார் என்பதை உணர்ந்து கொண்டார். \ 1900
  • இவரைத் “தொண்டர்க்கு ஆணி” என்று திருநாவுக்கரசர் சிறப்பித்துப் பாடியுள்ளார். \ 1901
  • இப்படித் திருத்தொண்டு செய்து நமிநந்தி அடிகள் திருவாரூரில் சோதியானார். \ 1902
சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் துதி
  • திருப்புக்கொளியூரில் முதலை உண்ட பிள்ளையை மீட்டுத் தந்த சுந்தரரைப் போற்றுவோம். \ 1903 
திருச்சிற்றம்பலம்
திருநின்ற சருக்கம் முற்றிற்று.
பாடல்

1871
வையம் புரக்கும் தனிச் செங்கோல் வளவர் பொன்னித் திருநாட்டுச் 
செய்ய கமலத் தடம் பணையும் செழும் நீர்த் தடமும் புடை உடைத்தாய் 
பொய்தீர் வாய்மை அருமறை நூல் புரிந்த சீலப் புகழ் அதனால் 
எய்தும் பெருமை எண் திசையும் ஏறூர் ஏமப் பேர் ஊரால் 5.7.1

1872
மாலை பயிலும் தோரணங்கள் மருங்கு பயிலும் மணி மறுகு 
வேலை பயிலும் புனல் பருகு மேகம் பயிலும் மாடங்கள் 
சோலை பயிலும் குளிர்ந்த இருள் சுரும்பு பயிலும் அரும்பூகம் 
காலை பயிலும் வேத ஒலி கழுநீர் பயிலும் செழுநீர்ச் செய் 5.7.2

1873
பணையில் விளைந்த வெண் நெல்லின் பரப்பின் மீது படச் செய்ய 
துணர் மென் கமலம் இடை இடையே சுடர் விட்டு எழுந்து தோன்றுவன 
புணர் வெண் புரி நூலவர் வேள்விக் களத்தில் புனைந்த வேதிகை மேல் 
மணல் வெண் பரப்பின் இடை இடையே வளர்த்த செந்தீமானுமால் 5.7.3

1874
பெருமை விளங்கும் அப்பதியில் பேணும் நீற்றுச் சைவ நெறி 
ஒருமை நெறி வாழ் அந்தணர் தம் ஓங்கு குலத்தினுள் வந்தார் 
இருமை உலகும் ஈசர் கழல் இறைஞ்சி ஏத்தப் பெற்ற தவத்து 
அருமை புரிவார் நமி நந்தி அடிகள் என்பார் ஆயினார் 5.7.4

1875
வாய்மை மறை நூல் சீலத்தால் வளர்க்கும் செந்தீ எனத் தகுவார் 
தூய்மைத் திரு நீற்று அடைவே மெய்ப் பொருள் என்று அறியும் துணிவினார் 
சாம கண்டர் செய்ய கழல் வழிபட்டு ஒழுகும் தலைமை நிலை 
யாம இரவும் பகலும் உணர் ஒழியா இன்பம் எய்தினார் 5.7.5

1876
அவ்வூர் நின்றும் திருவாரூர் அதனை அடைவார் அடியார்மேல் 
வெவ்வூறு அகற்றும் பெருமான் தன் விரை சூழ் மலர்த்தாள் பணி உறுதல் 
எவ்வூதியமும் எனக் கொள்ளும் எண்ணம் உடையார் பல நாளும் 
தெவ்வூர் எரித்த வரைச்சிலையார் திருப் பாதங்கள் வணங்கினார் 5.7.6

1877
செம் பொன் புற்றின் மாணிக்கச் செழும் சோதியை நேர் தொழுஞ் சீலம் 
தம் பற்றாக நினைந்து அணைந்து தாழ்ந்து பணிந்து வாழ்ந்து போந்து 
அம் பொன் புரிசைத் திருமுன்றில் அணைவார் பாங்கோர் அரன் நெறியின்
நம்பர்க்கு இடமாம் கோயிலின் உட்புக்கு வணங்க நண்ணினார் 5.7.7

1878
நண்ணி இறைஞ்சி அன்பினால் நயப்பு உற்று எழுந்த காதல் உடன் 
அண்ணலாரைப் பணிந்து எழுவார் அடுத்த நிலைமைக் குறிப்பினால் 
பண்ணுந் தொண்டின் பாங்கு பல பயின்று பரவி விரவுவார் 
எண்ணில் தீபம் ஏற்றுவதற்கு எடுத்த கருத்தின் இசைந்து எழுவார் 5.7.8

1879
எழுந்த பொழுது பகல் பொழுதின் அங்கு இறங்கு மாலை எய்துதலும் 
செழுந்தண் பதியின் இடை அப்பால் செல்லில் செல்லும் பொழுது என்ன 
ஒழிந்து அங்கு அணைந்தோர் மனையில் விளக்குறு நெய் வேண்டி உள் புகலும் 
அழிந்த நிலைமை அமணர் மனை ஆயிற்று அங்கண் அவர் உரைப்பார் 5.7.9

1880
கையில் விளங்கும் கனல் உடையார் தமக்கு விளக்கு மிகை காணும் 
நெய் இங்கு இல்லை விளக்கு எரிப்பீர் ஆகில் நீரை முகந்து எரித்தல் 
செய்யும் என்று திருத் தொண்டர்க்கு உரைத்தார் தெளியாது ஒரு பொருளே
பொய்யும் மெய்யும் ஆம் என்னும் பொருள்மேற் கொள்ளும் புரை நெறியார் 5.7.10

1881
அருகர் மதியாது உரைத்த உரை ஆற்றார் ஆகி அப்பொழுதே 
பெருக மனத்தில் வருத்தமுடன் பெயர்ந்து போந்து பிறை அணிந்த 
முருகு விரியும் மலர்க் கொன்றை முடியார் கோயில் முன் எய்தி 
உருகும் அன்பர் பணிந்து விழ ஒருவாக்கு எழுந்தது உயர் விசும்பில் 5.7.11

1882
வந்த கவலை மாற்றும் இனி மாறா விளக்குப் பணி மாற 
இந்த மருங்கில் குளத்து நீர் முகந்து கொடு வந்து ஏற்றும் என 
அந்தி மதியம் அணிந்த பிரான் அருளால் எழுந்த மொழி கேளாச் 
சிந்தை மகிழ்ந்து நமிநந்தி அடிகள் செய்வது அறிந்திலரால் 5.7.12

1883
சென்னி மிசை நீர் தரித்த பிரான் அருளே சிந்தை செய்து எழுவார் 
நன்னீர் பொய்கை நடுப்புக்கு நாதர் நாமம் நவின்று ஏத்தி 
அந்நீர் முகந்து கொண்டு ஏறி அப்பர் கோயில் அடைந்து அகலுள் 
முந்நீர் உலகம் அதிசயிப்ப முறுக்கும் திரி மேல் நீர் வார்த்தார் 5.7.13

1884
சோதி விளக்கு ஒன்று ஏற்றுதலும் சுடர் விட்டு எழுந்தது அது நோக்கி 
ஆதி முதல்வர் அரன் நெறியார் கோயில் அடைய விளக்கு ஏற்றி 
ஏதம் நினைந்த அருகந்தர் எதிரே முதிரும் களிப்பினுடன் 
நாதர் அருளால் திரு விளக்கு நீரால் எரித்தார் நாடு அறிய 5.7.14

1885
நிறையும் பரிசு திருவிளக்கு விடியும் அளவும் நின்று எரியக் 
குறையும் தகளிகலுக்கு எல்லாம் கொள்ள வேண்டும் நீர் வார்த்து 
மறையின் பொருளை அருச்சிக்கும் மனையின் நியதி வழுவாமல் 
உறையும் பதியின் அவ்விரவே அணைவார் பணி உற்று ஒருப்பட்டார் 5.7.15

1886
இரவு சென்று தம் பதியில் எய்தி மனைப்புக்கு என்றும் போல் 
விரவி நியமத் தொழில் முறையே விமலர் தம்மை அருச்சித்துப் 
பரவி அமுது செய்து அருளிப் பள்ளி கொண்டு புலர் காலை 
அரவம் அணிவார் பூசை அமைத்து ஆரூர் நகரின் மீண்டு அணைந்தார் 5.7.16

1887
வந்து வணங்கி அரன் நெறியார் மகிழும் கோயில் வலம் கொண்டு 
சிந்தை மகிழப் பணிந்து எழுந்து புறம்பும் உள்ளும் திருப்பணிகள் 
முந்த முயன்று பகல் எல்லாம் முறையே செய்து மறையவனார் 
அந்தி அமையத்து அரிய விளக்கு எங்கும் ஏற்றி அடி பணிவார் 5.7.17

1888
பண்டு போலப் பல நாளும் பயிலும் பணி செய்து அவர் ஒழுகத் 
தண்டி அடிகளால் அமணர் கலக்கம் விளைந்து சார்வில் அமண் 
குண்டர் அழிய ஏழ் உலகும் குலவும் பெருமை நிலவியதால் 
அண்டர் பெருமான் தொண்டர் கழல் அமரர் பணியும் மணி ஆரூர் 5.7.18

1889
நாத மறை தேர் நமிநந்தி அடிகளார் நல் தொண்டு ஆகப் 
பூத நாதர் புற்றிடங் கொள் புனிதர்க்கு அமுதுபடி முதலாம் 
நீதி வளவன் தான் வேண்டும் நிபந்தம் பலவும் அரி அணையின் 
மீது திகழ இருந்து அமைத்தான் வேத ஆகம விதி விளங்க 5.7.19

1890
வென்றி விடையார் மதிச் சடையார் வீதி விடங்கப் பெருமாள் தாம் 
என்றும் திருவாரூர் ஆளும் இயல்பின் முறைமை திருவிளையாட்டு 
ஒன்றும் செயலும் பங்குனி உத்திரமாம் திருநாள் உயர் சிறப்பும் 
நின்று விண்ணப்பம் செய்தபடி செய்து அருளும் நிலைபெற்றார் 5.7.20

1891
இன்ன பரிசு திருப் பணிகள் பலவும் செய்தே ஏழ் உலகும் 
மன்னும் பெருமைத் திருவாரூர் மன்னர் அடியார் வழி நிற்பார் 
அன்ன வண்ணம் திருவிளையாட்டு ஆடி அருள எந்நாளும் 
நன்மை பெருக நமி நந்தி அடிகள் தொழுதார் நாம் உய்ய 5.7.21

1892
தேவர் பெருமான் எழுச்சி திரு மணலிக்கு ஒரு நாள் எழுந்து அருள 
யாவர் என்னாது உடன் சேவித்து எல்லாக் குலத்தில் உள்ளோரும் 
மேவ அன்பர் தாமும் உடன் சேவித்து அணைந்து விண்ணவர்தம் 
காவலாளர் ஓலக்கம் அங்கே கண்டு களிப்புற்றார் 5.7.22

1893
பொழுது வைகச் சேவித்துப் புனிதர் மீண்டும் கோயில் புகத் 
தொழுது தம் ஊர் மருங்கு அணைந்து தூய மனை உள் புகுதாதே 
இழுதும் இருள் சேர் இரவு புறம் கடையில் துயில இல்லத்து 
முழுதும் தருமம் புரி மனையார் வந்து உள் புகுத மொழிகின்றார் 5.7.23

1894
திங்கள் முடியார் பூசனைகள் முடித்துச் செய்யும் கடன் முறையால் 
அங்கி தனை வேட்டு அமுது செய்து பள்ளி கொள்வீர் என அவர்க்குத் 
தங்கள் பெருமான் திருமணலிக்கு எழுச்சி சேவித்து உடன் நண்ண 
எங்கும் எல்லாரும் போத இழிவு தொடக்கிற்று எனை என்று 5.7.24

1895
ஆதலாலே குளித்து அடுத்த தூய்மை செய்தே அகம்புகுந்து 
வேத நாதர் பூசனையைத் தொடங்க வேண்டும் அதற்கு நீ 
சீத நன்னீர் முதலான கொண்டு இங்கு அணைவாய் எனச் செப்பக் 
காதலால் மனையார் தாமும் அவை கொணரும் அதற்கு கடிது அணைந்தார் 5.7.25

1896
ஆய பொழுது தம் பெருமான் அருளாலேயோ? மேனியினில் 
ஏயும் அசைவின் அயர்வாலோ? அறியோம் இறையும் தாழாதே 
மேய உறக்கம் வந்து அணைய விண்ணோர் பெருமான் கழல் நினைந்து 
தூய அன்பர் துயில் கொண்டார் துயிலும் பொழுது கனவின் கண் 5.7.26

1897
மேன்மை விளங்கும் திருவாரூர் வீதி விடங்கப் பெருமாள் தாம் 
மான அன்பர் பூசனைக்கு வருவார் போல வந்து அருளி 
ஞான மறையோய் ஆரூரில் பிறந்தார் எல்லாம் நம் கணங்கள் 
ஆன பரிசு காண்பாய் என்று அருளிச் செய்து அங்கு எதிர் அகன்றார் 5.7.27

1898
ஆதி தேவர் எழுந்து அருள உணர்ந்தார் இரவு அர்ச்சனை செய்யாது 
ஏதம் நினைந்தேன் என அஞ்சி எழுந்த படியே வழிபட்டு 
மாதரார்க்கும் புகுந்தபடி மொழிந்து விடியல் விரைவோடு 
நாதனார் தம் திருவாரூர் புகுத எதிர் அந் நகர் காண்பார் 5.7.28

1899
தெய்வப் பெருமாள் திருவாரூர்ப் பிறந்து வாழ்வார் எல்லாரும் 
மை வைத்த அனைய மணிகண்டர் வடிவே ஆகிப் பெருகு ஒளியால் 
மொய் வைத்து அமர்ந்த மேனியராம் பரிசு கண்டு முடிகுவித்த 
கைவைத்து அஞ்சி அவனிமிசை விழுந்து பணிந்து கள்஢சிறந்தார் 5.7.29

1900
படிவம் மாற்றிப் பழம் படியே நிகழ்வும் கண்டு பரமர் பால் 
அடியேன் பிழையைப் பொறுத்து அருள வேண்டும் என்று பணிந்த அருளால் 
குடியும் திருவாரூர் அகத்துப் புகுந்து வாழ்வார் குவலயத்து 
நெடிது பெருகும் திருத்தொண்டு நிகழச் செய்து நிலவுவார் 5.7.30

1901
நீறு புனைவார் அடியார்க்கு நெடுநாள் நியதி ஆகவே 
வேறு வேறு வேண்டுவன எல்லாம் செய்து மேவுதலால் 
ஏறு சிறப்பின் மணிப் புற்றில் இருந்தார் தொண்டர்க்கு ஆணி எனும் 
பேறு திருநாவுக்கரசர் விளம்பப் பெற்ற பெருமையினார் 5.7.31

1902
இன்ன வகையால் திருப்பணிகள் எல்லா உலகும் தொழச் செய்து 
நன்மை பெருகும் நமிநந்தி அடிகள் நயமார் திருவீதிச் 
சென்னி மதியும் திருநதியும் அலைய வருவார் திருவாரூர் 
மன்னர் பாத நீழல் மிகும் வளர் பொன் சோதி மன்னினார் 5.7.32

1903
சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் துதி 

நாட்டார் அறிய முன்னாளில் நன்னாள் உலந்த ஐம் படையின் 
பூட்டார் மார்பில் சிறிய மறைப் புதல்வன் தன்னைப் புக்கு ஒளியூர்த் 
தட்டா மரையின் மடுவின் கண் தனி மா முதலை வாய் நின்றும் 
மீட்டார் கழல்கள் நினைவாரை மீளா வழியின் மீட்பனவே 

திருச்சிற்றம்பலம்
திருநின்ற சருக்கம் முற்றிற்று.

சேக்கிழார் தமிழ் தமிழ் நாட்டுச் சைவம் - பன்னிரண்டாம் திருமுறை - பெரிய புராணம் - 5.07. நமிநந்தி அடிகள் நாயனார் புராணம் - 12 ஆம் நூற்றாண்டு நூல்

1 comment:

  1. தொட்டால் தீட்டு இல்லை என்பதை விளக்கும் நிகழ்வுகள்

    ReplyDelete

Blog Archive

எழுத்துப் பிழை திருத்திசந்திப் பிழை திருத்தி
தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி