Wednesday, 31 July 2019

பெரியபுராணம் \ திருஞானசம்பந்தர் \ GnanaSampantar1970


ஞானப்பால்
  • நீரில் மூழ்கிய தந்தையைக் காணாமல் பிள்ளையார் கண்ணீர் விட்டுக்க்கொண்டு அழுதார். 1961 
  • அப்போது திருத் தோணிபுர அம்மையப்பர் விடைமேல் எழுந்தருளினார். 1962    
  • ஞானம் கொடுக்க விரும்பினார். 1963   
  • “முலைப்பால் வள்ளத்தில் கறந்து ஊட்டுக” என்றார். 1964
  • அம்மை தன் முலைப்பாலை வள்ளத்தில் கறந்தார். 1965 
  • அதில் ஞானத்தைக் குழைத்து, பிள்ளையின் கண்ணீரைத் துடைத்து ஊட்டி அழுகையை நிறுத்தினார். 1966
  • அது முதல், அம்மையப்பரின் ஆளுடைய பிள்ளை ஆனார். சிவஞானம் உண்ட சம்பந்தர் ஆனார். 1967    
  • சிவனடியை மட்டுமே சிந்திப்பது சிவஞானம். அதுவே மெய்ஞ்ஞானம். 1968
  • எப்பொருளையும் ஆக்குபவன் சிவன் – என்னும் உணர்வு. அப்பொருள் அடியார்கள் – என்னும் அறிவு ஆகியவையே சிவஞானம். 1969   
  • நியமங்கள் முடித்து, கரையேறிய சிவபாத இருதயர் “யார் தந்த பால் உண்டாய்” எனக் கேட்டு வெகுண்டார். 1970   

பாடல்

1961 
மெய்ம் மேல் கண் துளி பனிப்ப வேறு எங்கும் பார்த்து அழுவார்
தம் மேலைச் சார்பு உணர்ந்தோ சாரும் பிள்ளைமை தானோ
செம் மேனி வெண் நீற்றார் திருத் தோணி சிகரம் பார்த்து
அம்மே அப்பா என்று என்று அழைத்து அருளி அழுது அருள   6.1.63

1962 
அந் நிலையில் திருத் தோணி வீற்றிருந்தார் அருள் நோக்கால்
முன் நிலைமைத் திருத் தொண்டு முன்னி அவர்க்கு அருள் புரிவான்
பொன் மலை வல்லியும் தாமும் பொருவிடை மேல் எழுந்து அருளிச்    
சென்னி இளம் பிறை திகழச் செழும் பொய்கை மருங்கு அணைந்தார் 6.1.64

1963 
திரு மறை நூல் வேதியர்க்கும் தேவியர்க்கும் தாம் கொடுத்த 
பெருகு வரம் நினைந்தோ தான் தம் பெருமை கழல் பேணும்
ஒரு நெறியில் வரு ஞானம் கொடுப்ப அதனுக்கு உடன் இருந்த
அருமறையாள் உடையவளை அளித்து அருள அருள் செய்வார் 6.1.65

1964 
அழுகின்ற பிள்ளையார் தமை நோக்கி அருள் கருணை
எழுகின்ற திரு உள்ளத்து இறையவர் தாம் எவ்வுலகும்
தொழுகின்ற மலைக்கொடியைப் பார்த்து அருளித் துணை முலைகள்
பொழிகின்ற பால் அடிசில் பொன் வள்ளத்து ஊட்டு என்ன 6.1.66

1965 
ஆரணமும் உலகு ஏழும் ஈன்று அருளி அனைத்தினுக்கும்
காரணமாய் வளம் பெருகு கருணைத் திரு வடிவான
சீர் அணங்கு சிவபெருமான் அருளுதலும் சென்று அணைந்து  
வார் இணங்கு திரு முலைப்பால் வள்ளத்துக் கறந்து அருளி    6.1.67

1966 
எண்ணரிய சிவஞானத்தின் இன் அமுதம் குழைத்து அருளி
உண் அடிசில் என ஊட்ட உமை அம்மை எதிர் நோக்கும்
கண் மலர் நீர் துடைத்து அருளிக் கையில் பொன் கிண்ணம் அளித்து
அண்ணலை அங்கு அழுகை தீர்த்த அங்கணனார் அருள் புரிந்தார்     6.1.68

1967 
யாவர்க்கும் தந்தை தாய் எனும் இவர் இப்படி அளித்தார்
ஆவதனால்ஆளுடைய பிள்ளையாராய் அகில
தேவருக்கும் முனிவர்க்கும் தெரிவு அரிய பொருளாகும்
தாவில் தனிச் சிவ ஞான சம்பந்தர் ஆயினார் 6.1.69

1968 
சிவன் அடியே சிந்திக்கும் திருப் பெருகு சிவஞானம்
பவம் அதனை அற மாற்றும் பாங்கினில் ஓங்கிய ஞானம்
உவமை இலாக் கலை ஞானம் உணர்வு அரிய மெய்ஞ் ஞானம்
தவ முதல்வர் சம்பந்தர் தாம் உணர்ந்தார் அந்நிலையில்  6.1.70

1969 
எப்பொருளும் ஆக்குவான் ஈசனே எனும் உணர்வும்
அப்பொருள் தான் ஆளுடையார் அடியார்கள் எனும் அறிவும்   
இப்படியால் இது அன்றித் தம் இசைவு கொண்டு இயலும்
துப்புரவு இல்லார் துணிவு துகளாகச் சூழ்ந்து எழுந்தார்    6.1.71

1970 
சீர் மறையோர் சிவபாத இருதயரும் சிறு பொழுதில்
நீர் மருவித் தாம் செய்யும் நியமங்கள் முடித்து ஏறி
பேர் உணர்வில் பொலிகின்ற பிள்ளையார் தமை நோக்கி
யார் அளித்த பால் அடிசில் உண்டது நீ என வெகுளா     6.1.72
சேக்கிழார் தமிழ் \ தமிழ் நாட்டுச் சைவம் - பன்னிரண்டாம் திருமுறை - பெரிய புராணம் - 6.01. திருஞானசம்பந்தசுவாமிகள் புராணம் - முதல் பகுதி- 12 ஆம் நூற்றாண்டு நூல்

பெரியபுராணம் \ திருஞானசம்பந்தர் \ GnanaSampantar1960


பிள்ளையார் அழத் தொடங்கினார்
  • பிள்ளையார் 3 ஆண்டுப் பிள்ளை. 1951  
  • உலகு உய்யப் பிள்ளையாருக்கு நிகழ்ந்தது சொல்கிறேன். 1952 
  • பிறர் வழிபாடு செய்யும்போது இவர் வேறொரு குறிப்புடன் அழுவது வழக்கம். 1953   
  • ஒருநாள் தந்தை நீராடச் சென்றபோது, அடம் பிடித்து, பிள்ளையார் அவருடன் சென்றார். 1954 
  • தந்தையின் முன்னும் பின்னும் ஏமாற்றிக்கொண்டு கிண்கிணி ஒலிப்பச் சென்றார். 1955
  • தோணிபுரத் தடத் துறைக்குச் சென்றனர். 1956
  • தோணிபுர இறைவனை வணங்கி, பிள்ளையாரைக் கரையில் விட்டுவிட்டு, குளத்துக்குள் இறங்கித் தந்தை நீராடினார். 1957 
  • தருப் பிடித்து, நியமங்கள் செய்து, நீருக்குள் மூழ்கினார். 1958  
  • தந்தையைக் காணாமல் பிள்ளையார் அழத் தொடங்கினார். 1959
  • கண்களைக் கைகளால் பிசைந்துகொண்டு பொருமி அழுதார். 1960    

பாடல்

1951 
மங்கையோடு உடன் ஆகி வளர் தோணி வீற்று இருந்த
திங்கள் சேர் சடையார் தம் திரு அருட்குச் செய் தவத்தின்
அங்குரம் போல் வளர்ந்து அருளி அரு மறையோடு உலகு உய்ய
எங்கள் பிரான் ஈர் ஆண்டின் மேல் ஓர் ஆண்டு எய்துதலும்     6.1.53

1952 
நாவாண்ட பல கலையும் நா மகளும் நலம் சிறப்பப்
பூவாண்ட திருமகளும் புண்ணியமும் பொலிவு எய்த
சேவாண்ட கொடியவர் தம் சிரபுரத்துச் சிறுவருக்கு
மூவாண்டில் உலகு உய்ய நிகழ்ந்தது அதனை மொழிகின்றேன் 6.1.54

1953 
பண்டு திருவடி மறவாப் பான்மையோர் தமைப் பரமர்
மண்டு தவ மறைக் குலத்தோர் வழிபாட்டின் அளித்து அருளத்
தொண்டின் நிலை தர வருவார் தொடர்ந்த பிரிவு உணர்வு ஒருகால்
கொண்டு எழலும் வெருக் கொண்டாற் போல் அழுவார் குறிப்பு அயலாய்   6.1.55

1954 
மேதகைய இந் நாளில் வேறு ஒரு நாள் வேத விதி
நீதி முறைச் சடங்கு நெறி முடிப்பதற்கு நீர் ஆடத்
தாதையார் போம் பொழுது தம் பெருமான் அருள் கூடச் 
சோதி மணி மனை முன்றில் தொடர்ந்து அழுது பின் சென்றார் 6.1.56

1955 
பின் சென்ற பிள்ளையார் தமை நோக்கிப் பெருந் தவத்தோர்
முன் செல்கை தனை ஒழிந்து முனிவார் போல் விலக்குதலும்
மின் செய் பொலங் கிண்கிணிக் கால் கொட்டி அவர் மீளாமை 
உன் செய்கை இது ஆகில் போ என்று அங்கு உடன் சென்றார்  6.1.57

1956 
கடை உகத்தில் தனி வெள்ளம் பல விரிக்கும் கருப்பம் போல்
இடை அறாப் பெரும் தீர்த்தம் எவற்றினுக்கும் பிறப்பு இடமாய்
விடை உயர்த்தார் திருத்தோணிப் பற்று விடா மேன்மை அதாம்    
தடம் அதனில் துறை அணைந்தார் தருமத்தின் தலை நின்றார் 6.1.58

1957 
பிள்ளையார் தமைக் கரையில் வைத்துத் தாம் பிரிவு அஞ்சித்
தெள்ளு நீர்ப் புக மாட்டார் தேவியொடும் திருத்தோணி
வள்ளலார் இருந்தாரை எதிர் வணங்கி மணி வாவி
உள்ளிழிந்து புனல் புக்கார் உலகு உய்ய மகப்பெற்றார்    6.1.59

1958 
நீர் ஆடித் தருப் பிடித்து நியமங்கள் பல செய்வார்
நீர் ஆடும் திரு மகனார் காண்பதன் முன் செய்து அதன்பின்
ஆராத விருப்பினால் அகம் அமர் உடம்படிய நீர்
பேராது மூழ்கினார் பெரும் காவல் பெற்றாராய்     6.1.60

1959 
மறை முனிவர் மூழ்குதலும் மற்றவர் தம்மைக் காணாது
இறை தெரியார் எனும் நிலைமை தலைக்கு ஈடா ஈசர் கழல்
முறை புரிந்த முன் உணர்வு மூள அழத் தொடங்கினார்
நிறை புனல் வாவிக் கரையில் நின்று அருளும் பிள்ளையார்   6.1.61

1960 
கண் மலர்கள் நீர் ததும்பக் கைம் மலர்களால் பிசைந்து
வண்ண மலர்ச் செங்கனி வாய் மணி அதரம் புடை துடிப்ப    
எண்ணில் மறை ஒலி பெருக எவ் உயிரும் குதுகலிப்ப
புண்ணியக் கன்று அனையவர் தாம் பொருமி அழுது அருளினார்     6.1.62
சேக்கிழார் தமிழ் \ தமிழ் நாட்டுச் சைவம் - பன்னிரண்டாம் திருமுறை - பெரிய புராணம் - 6.01. திருஞானசம்பந்தசுவாமிகள் புராணம் - முதல் பகுதி- 12 ஆம் நூற்றாண்டு நூல்

பெரியபுராணம் \ திருஞானசம்பந்தர் \ GnanaSampantar1950


விளையாட்டு 
  • ஞானசம்பந்தப் பிள்ளையார்க்குத் திருநீறு ஒன்றை மட்டுமே காப்பாக அணிவித்தனர். 1941    
  • தாய் மடி, தவிசு, தொட்டில்  ஆகியவற்றில் அவருக்குத் தாலாட்டு. 1942   
  • புகலிப் பிள்ளையாருக்கு முடியிறக்கினர். அவர் வாயில் செங்கீரை ஆடினார். 1943
  • பர சமயம் அறியோம் என்று கைகளால் சப்பாணி கொட்டினார். 1944 
  • முற்றத்தில் தவழ்ந்தார். 1945
  • கவுணியர் கற்பகமே வருக வருக என்று தோகையரும், தாதியரும் அழைத்தனர். 1946 
  • பிள்ளையார் சிரித்து விளையாடினார். 1947   
  • கீழ்மைச் சமயங்கள் அறத் தளர் நடை போட்டார். 1948   
  • ஓராண்டில் தாதியர் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு விளையாடினார். 1949
  • சிறுதேர் உருட்டினார். சிற்றில் சிதைத்தார். 1950    

பாடல்

1941 
ஆறுலவு செய்ய சடை ஐயர் அருளாலே
பேறு உலகினுக்கு என வரும் பெரியவர்க்கு  
வேறு பல காப்பு மிகை என்று அவை விரும்பார்
நீறு திரு நெற்றியில் நிறுத்தி நிறைவித்தார்   6.1.43

1942 
தாயர் திரு மடித் தலத்தும் தயங்கு மணித் தவிசினிலும்
தூய சுடர்த் தொட்டிலினும் தூங்கு மலர்ச் சயனத்தும்
சேய பொருள் திருமறையும் தீம் தமிழும் சிறக்க வரு
நாயகனைத் தாலாட்டும் நலம் பல பாராட்டினார்    6.1.44

1943 
வரும் முறைமைப் பருவத்தில் வளர் புகலிப் பிள்ளையார்
அருமறைகள் தலை எடுப்ப ஆண்ட திரு முடி எடுத்துப்
பெரு மழுவர் தொண்டு அல்லால் பிரிது இசையோம் என்பார் போல்
திருமுக மண்டலம் அசையச் செங்கீரை ஆடினார்   6.1.45

1944 
நாம் அறியோம் பர சமயம் உலகிர் எதிர் நாடாது
போம் அகல என்று அங்கை தட்டுவதும் புனிதன் பால்
காமரு தாளம் பெறுதற்கு ஒத்துவதும் காட்டுவ போல்
தாமரைச் செங் கைகளினால் சப்பாணி கொட்டினார் 6.1.46

1945 
விதி தவறுபடும் வேற்றுச் சமயங்கள் இடை விழுந்து
கதி தவழ இரு விசும்பு நிறைந்த கடிவார் கங்கை
நதி தவழும் சடை முடியார் ஞானம் அளித்திட உரியார்
மதி தவழ் மாளிகை முன்றின் மருங்கு தவழ்ந்து அருளினார்   6.1.47

1946 
சூழ வரும் பெருஞ்சுற்றத்துத் தோகையரும் தாதியரும்
காழியர் தம் சீராட்டே கவுணியர் கற்பகமே என்று  
ஏழ் இசையும் எவ் உலகும் தனித் தனியே
வாழ வரும் அவர் தம்மை வருக வருக என அழைப்ப   6.1.48

1947 
திரு நகையால் அழைத்து அவர் தம் செழு முகங்கள் மலர்வித்தும்
வருமகிழ்வு தலை சிறப்ப மற்றவர் மேல் செலவுகைத்தும்
உருகி மனம் கரைந்து அலைய உடன் அணைந்து தழுவியும் முன்
பெருகிய இன்புற அளித்தார் பெரும் புகலிப் பிள்ளையார்  6.1.49

1948 
வளர் பருவ முறை ஆண்டு வருவதன் முன் மலர் வரிவண்டு
உளர் கரு மென் சுருள் குஞ்சியுடன் அலையச் செந்நின்று
கிளர் ஒலி கிண்கிணி எடுப்பக் கீழ்மை நெறிச் சமயங்கள்
தளர் நடை இட்டு அறத் தாமும் தளர் நடை இட்டு அருளினார் 6.1.50

1949 
தாதியர் தம் கைப்பற்றித் தளர் நடையின் அசைவு ஒழிந்து    
சோதி அணி மணிச் சதங்கை தொடுத்த வடம் புடை சூழ்ந்த
பாத மலர் நிலம் பொருந்தப் பருவ முறை ஆண்டு ஒன்றின்
மீது அணைய நடந்து அருளி விளையாடத் தொடங்கினார் 6.1.51

1950 
சிறு மணித் தேர் தொடர்ந்து உருட்டிச் செழுமணல் சிற்றில்கள் இழை
நறுநுதல் பேதையார் மழுங்கு நடந்து ஓடி அடர்ந்து அழித்தும்
குறு வியர்ப்புத் துளி அரும்பக் கொழும் பொடி ஆடிய கோல
மறுகு இடைப் பேர் ஒளி பரப்ப வந்து வளர்ந்து அருளினார்     6.1.52
சேக்கிழார் தமிழ் \ தமிழ் நாட்டுச் சைவம் - பன்னிரண்டாம் திருமுறை - பெரிய புராணம் - 6.01. திருஞானசம்பந்தசுவாமிகள் புராணம் - முதல் பகுதி- 12 ஆம் நூற்றாண்டு நூல்

Tuesday, 30 July 2019

பெரியபுராணம் \ திருஞானசம்பந்தர் \ GnanaSampantar1940


பிறந்த மகிழ்ச்சிக் கொண்டாட்டம் 
  • பிள்ளையார் பிறந்தார் என்று சண்பை நகர் தெருக்களில் சங்கு, படகம், தாரை முதலான இசைக்கருவிகள் முழக்கினர். 1931
  • தந்தையும் தன் முற்றத்தை அணி செய்தார். 1932  
  • சாதக முறைப்படிச் சடங்கு செய்தார். 1933   
  • மகளிரும் இல்லத்தில் விளக்கு வைத்து அணி செய்தனர். 1934
  • மணப்பொடி, முளைப்பாலி, நிறைகுடம் – திண்ணையில் வைத்தனர். 1935
  • பொன்னைத் தானமாக வழங்கினர். அடியார் அமுது உண்ணச் செய்தனர். மாலைகளைத் தொங்க விட்டனர். 1936    
  • ஐயவி, அகில், ஆகுதி – புகைமணம் கமழச் செய்தனர். 1937    
  • 10 நாள் இவ்வாறு கொண்டாடினர். 1938 
  • பெயர் சூட்டத் தொட்டிலில் இட்டனர். 1939   
  • உமை பாலூட்டும் முன்பே தாய் அன்பைக் குழைத்து ஊட்டினாள். 1940    

பாடல்

1931 
அம் கண் விழவில் பெருகு சண்பை அகல் மூதூர்ச்
சங்கம் படகம் கருவி தாரை முதலான
எங்கணும் இயற்றுபவர் இன்றியும் இயம்பும்
மங்கல முழக்கு ஒலி மலிந்த மறுகு எல்லாம்     6.1.33

1932 
இரும் புவனம் இத்தகைமை எய்த அவர் தம்மைத்
தரும் குலமறைத் தலைவர் தம் பவன முன்றில்
பெரும் களி வியப்பொடு பிரான் அருளினாலே
அரும் திரு மகப் பெற அணைந்த அணி செய்வார்  6.1.34

1933 
காதல் புரி சிந்தை மகிழக் களி சிறப்பார்
மீது அணியும் நெய் அணி விழாவொடு திளைப்பார்
சூத நிகழ் மங்கல வினைத் துழனி பொங்கச்
சாதக முறைப் பல சடங்கு வினை செய்வார்  6.1.35

1934 
மா மறை விழுக் குல மடந்தையர்கள் தம்மில்
தாம் உறு மகிழ்ச்சியோடு சாயல் மயில் என்னத்
தூ மணி விளக்கொடு சுடர்க் குழைகள் மின்னக்
காமர் திரு மாளிகை கவின் பொலிவு செய்வார்     6.1.36

1935 
சுண்ணமொடு தண் மலர் துதைந்த துகள் வீசி
உண்ணிறைந்த விருப்பின் உடன் ஓகை உரை செய்வார்
வெண் முளைய பாலிகைகள் வேதி தொறும் வைப்பார்
புண்ணிய நறும் புனல் கொள் பொன் குடம் நிரைப்பார்    6.1.37

1936 
செம் பொன் முதலான பல தான வினை செய்வார்
நம்பர் அடியார் அமுது செய்ய நலம் உய்ப்பார்
வம்பலர் நறும் தொடையல் வண்டொடு தொடுப்பர்
நிம்பம் முதலான கடி நீடு வினை செய்வார்  6.1.38

1937 
ஐயவி உடன் பல அமைத்த புகையாலும்
நெய் அகில் நறுங் குறை நிறைத்த புகையாலும்
வெய்ய தழல் ஆகுதி விழுப் புகையினாலும் 
தெய்வ மணம் நாறவரு செய் தொழில் விளைப்பார் 6.1.39

1938 
ஆய பல செய் தொழில்கள் அன்று முதல் விண்ணோர்
நாயகன் அருள் பெருமை கூறும் நலம் எய்த
தூய திரு மா மறை தொடர்ந்த நடை நூலின்
மேய விதி ஐயிரு தினத்தினும் விளைத்தார்  6.1.40

1939 
நாம கரணத்து அழகு நாள் பெற நிறுத்திச்
சேம உதயப் பரிதியில் திகழ் பிரானைத்
தாமரை மிசைத் தனி முதல் குழவி என்னத்
தூ மணி நிரைத்து அணி செய் தொட்டில் அமர்வித்தார்   6.1.41

1940 
பெரு மலை பயந்த கொடி பேணும் முலையின் பால்
அரு மறை குழைத்த அமுது செய்து அருளுவாரைத்
தரும் இறைவியார் பரமர் தாள் பரவும் அன்பே
திருமுலை சுரந்து அமுது செய்து அருளுவித்தார்   6.1.42
சேக்கிழார் தமிழ் \ தமிழ் நாட்டுச் சைவம் - பன்னிரண்டாம் திருமுறை - பெரிய புராணம் - 6.01. திருஞானசம்பந்தசுவாமிகள் புராணம் - முதல் பகுதி- 12 ஆம் நூற்றாண்டு நூல்

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி