Sunday, 31 March 2019

கம்பராமாயணம் 196 KambaRamayanam 196

படை செல்வதால் எழுந்த புழுதி மேகம் போல் கிளம்பித் திசையானைகளின் செவியை அடைத்தது. 51 

யானை சிந்திய மதத்தில் வழுக்கி விழுந்துவிடாமல் மகளிரை ஆடவர் அணைத்துக்கொண்டு சென்றனர். 52

வயல்களிலும் மடுவிலும் பூத்திருந்த 
நெய்தல் மலர் தம் கைகள் போலவும், 
குமுதம் முகம் போலவும். 
கமலம் வாய் போலவும் 
தோன்றியதால் அவற்றைப் பறித்துத் தருமாறு மகளிர் தம் கொழுநரை வேண்டினர். 53 

யானையைக் கண்டு அஞ்சிய மகளிர் தம் கூந்தலையும், ஆடை அணிகலன்களையும் தழுவிக்கொண்டு மயில் போல் ஓடினர். 54 

குடை, கொடி பறத்தலால் பகல் போலவும்
அவற்றின் நிழலால் இரவு போலவும் 
எங்கும் தோன்றியது. 55 

பாடல்

குசை உறு பரியும், தேரும், வீரரும், குழுமி, எங்கும்
விசையொடு கடுகப் பொங்கி வீங்கிய தூளி விம்மி,
பசை உறு துளியின் தாரைப் பசுந் தொளை அடைத்த, மேகம்;
திசைதொறும் நின்ற யானை மதத் தொளை செம்மிற்று அன்றே         51

கேட்கத் தடக் கையாலே, கிளர் ஒளி வாளும் பற்றி,
சூடகத் தளிர்க் கை, மற்றைச் சுடர் மணித் தடக் கை பற்றி,
ஆடகத்து ஓடை யானை அழி மதத்து இழுக்கல் - ஆற்றில்,
பாடகக் காலினாரை, பயப் பயக் கொண்டு போனார்.    52

செய்களின் மடுவில், நல் நீர்ச் சிறைகளில், நிறையப் பூத்த
நெய்தலும், குமுதப் பூவும், நெகிழ்ந்த செங் கமலப் போதும்,
கைகளும், முகமும், வாயும், கண்களும், காட்ட, கண்டு,
'கொய்து, அவை தருதிர்' என்று, கொழுநரைத் தொழுகின்றாரால்      53

பந்தி அம் புரவிநின்றும் பாரிடை இழிந்தோர், வாசக்
குந்தள பாரம் சோர, குலமணிக் கலன்கள் சிந்த,
சந்த நுண் துகிலும் வீழ, தளிர்க் கையால் அணைத்து, 'சார
வந்தது வேழம்' என்ன, மயில் என இரியல் போவார்.          54

குடையொடு பிச்சம், தொங்கல் குழாங்களும், கொடியின் காடும்,
இடை இடை மயங்கி, எங்கும் வெளி சுரந்து இருளைச் செய்ய,
படைகளும், முடியும், பூணும், படர் வெயில் பரப்பிச் செல்ல-
இடை ஒரு கணத்தினுள்ளே, இரவு உண்டு, பகலும் உண்டே!       55

கம்பராமாயணம் – 1. பாலகாண்டம்  14. எழுச்சிப் படலம்
கம்பன் தமிழ் வளம் - கதை 


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி