Sunday, 28 October 2018

பல் பூஞ் சேக்கை Natrinai says 132

பேரூரில் யாரும் உறங்கவில்லை

சுறாமீன் வாயிலிருந்து நீரைப் பாய்ச்சுவது போல
தெருவில் காற்றுடன் மழை பொழிகிறது
அது சாரலாகக் கதவில் வீசுகிறது

எகினம் என்னும் அன்னப் பறவை கூரிய பற்கள் கொண்டது
அது குளிரில் நடுங்கிச் சிறகுகளை உதறும்போது விழும் இறகுகளைத் திணித்துப் பல அடுக்குகளாகச் செய்து விரிக்கப்பட்டிருந்த மெத்தையில் நான் கிடக்கிறேன்

சுற்றிலும் எனக்குக் காவல்
இது யாம நேரம் என்பதை அறிவிக்க அடிக்கும் மணி-ஓசை கேட்கிறது

அவர் இல்லை
தனிமையில் கிடக்கிறேன்

இன்றுதான் எனக்குச் சாகும் நாளோ
இப்படிப் பிதற்றும் தலைவியைத் தோழி தேற்றுகிறாள்

நெய்தல்
காப்பு மிகுதிக்கண்ஆற்றாளாகிய தலைவிக்குத் 
தோழி சொல்லியது
ஆசிரியர் பெயர் தெரியவில்லை.

குளிர் நாட்டில் உள்ள மெத்தைகளில் திணிக்கப்பட்டிருக்கும்
அன்னத் தூவி இங்குக் காட்டப்பட்டுள்ளது
சங்க கால மக்கள் இது போன்ற
அன்னத் தூவி திணிவு மெத்தையைப் பயன்படுத்தினர் என்று
இந்தப் பாடல் குறிப்பிடுகிறது


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி