Tuesday, 1 August 2017

திணைமாலை 98 Tinaimalai 98

கொன்றை | கடுக்கை
வீயும் வியப்புறவின் வீழ்துளியான் மாக்கடுக்கை
நீயும் பிறரொடுங்காண் நீடாதே - யாயும்
கழலாகிப் பொன்வட்டாய்த் தாராய் மடலாய்க்
குழலாகிக் கோல்கரியாக் கூர்ந்து.

இது கார்காலம் அன்று என்று தலைவியைத் தேற்றுவதற்காகப் பொய் சொல்லுகிறாள். தலைவி அதனை மறுத்துக் கூறுகிறாள். 

அகன்ற முல்லை நிலத்தில் மழைத்துளிகள் விழுகின்றன. 
(தோழி)
பிறரோடும் காலம் தாழ்த்தாமல் சென்று கொன்றை மரத்தைப் பார். 
அது கழற்சிக் காய்கள் போல மொட்டு விடுகிறது. 
விளையாடும் பொன்-வட்டுக் காய்கள் போல அவை பருக்கின்றன. 
அந்தப் பூக்கள் மாலை போல் சரம் சரமாய்த் தொங்குகின்றன. 
பூக்கள் காயாகி, மடல் வைத்துப் பின்னப்பட்ட மகளிர் சடைப்பினல் போல் தொங்குகின்றன. 
(இதனைக் கார்க்காலம் அன்று என்கிறாயே)

புறவு = முல்லை நிலம் 
கடுக்கை = கொன்றை மரம்

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி