Wednesday, 2 August 2017

திணைமாலை 114 Tinaimalai 114

பாத்துப் படுகடல் மாந்திய பல்கொண்மூக்
காத்துக் கனைதுளி சிந்தாமை - பூத்துக்
குருந்தே பருவம் குறித்திவளை நைந்து
வருந்தேயென் றாய்நீ வரைந்து.

தலைவிக்குச் சொல்லுவாளாய்த், தோழி குருந்த மலரைப் பார்த்துப் பேசுகிறாள். 

ஆழமான கடலில் இருக்கும் உப்பு நீரில் நன்னீரைப் பிரித்து பருகிநபல மேகங்கள் காத்திருக்கும் உனக்குக் கனமழைத் துளிகளைச் சிந்தாமல் இருக்கும்போதே,
குருந்தே!
நீ பூத்துக் குலுங்குகிறாய். 
இவளைக் குறித்துப் பூத்துச் சிரிக்கிறாய். 
இவளை "நைந்து வருந்து" என்கிறாய். 
இவளை மட்டும் வருத்துகிறாய். 
இது சரியா?

கணிமேதாவியார் இயற்றிய திணைமாலை நூற்றைம்பது - முல்லை 

No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி