Wednesday, 17 August 2016

அகநானூறு Agananuru 178

காட்டுப் பன்றி
தலைவிக்குத் தோழியின் திருமண வாழ்த்துரை.
1
அவன் மலைநாடன். காட்டுப்பன்றி வாழும் மலைக்கு நாடன். காட்டுப்பன்றி வயிரம் போன்ற பற்களை உடையது. மேலே உயர்திருக்கும் பற்களை உடையது. மூங்கில் வேர் போன்ற மயிர்களை உடம்பில் உடையது. அது பறையின் முகப்புப் போன்ற சுனையில் நீர் அருந்தும். நீலப்பூ இலை போன்று இலைகளைக் கொண்டிருக்கும் சேப்பஞ் செடியில் சோற்றுப் பிண்டம் போல் இருக்கும் கிழங்கைத் தின்னும்.
அங்கே யானை மடிந்து கிடப்பது போல் தோன்றும் பாறை இருக்கும். ஆறு சேர்ந்திருப்பது போல் ஊற்றுநீர்ப் பாயும் வயல்நிலம் (படார்) இருக்கும். அந்த நிலத்தில் இருக்கும் புதரின் கிளைகளில் குருகுப்பறவை இருக்கும். அந்தக் குருகு அமர்ந்திருப்பது போல் வெண்ணிறக் கூதாளம்பூ பூத்திருக்கும். காட்டுப்பன்றி அந்தக் கூதாளம்பூக்களை மேய முனையும். அப்போது அந்தப் பூவிலிருக்கும் மகரந்தப் பொடிகள் அந்தப் பன்றியின் மேல் விழும். அப்போது அந்தப் பன்றி மாற்றுப் பார்க்கும் கட்டளைக்கல்லில் பொன்னை உரைத்திருப்பது போல் தோற்றம் அளிக்கும். அந்தத் தோற்றத்துடன் அந்தப் பன்றி தினை வயலில் மேயும். பின் இனிமையாகப் படுத்து உறங்கும். இப்படிப்பட்ட மலைப் பகுதிக்கு உரிய நாடன் அவன்.
2
இந்த நாடன் எப்படிப்பட்டவன் என்பதை உணர்ந்து மணம் புரிந்துகொண்டு வாழவிருக்கிறாய். உன் தோள் பருமன் குறையாமல், துணைவனோடு சேர்ந்து வாழ்க. குறைவில்லாத இன்ப உலத்தில் வாழ்க. தோழி வாழ்க.
3
“இரவு பகல் என்னாமல் கீழைக்காற்று-மழை ‘கல்’ எனப் பொழிந்த பின்னர் தோன்றும் பனிக்காலத்தில் (பனி அற்சிரம்) தனியே இருப்பது கடினம்” என்பதை அவன் உணர்ந்தவன். அதனால் கனவிலும் உன்னை விட்டு அவன் பிரியமாட்டான். அதற்கு மேலும் ஒன்று. முன்பு அவன் உனக்குத் தந்த இன்பத்தைக் காட்டிலும் பெருமளவில் இன்பம் தரவிருக்கிறான்.
தோழி! வாழ்க!

பாடல் சொல் பிரிப்புப் பதிவு
திணை, குறிஞ்சி
1
வயிரத்து அன்ன வை ஏந்து மருப்பின்,
வெதிர் வேர் அன்ன பரூஉ மயிர்ப் பன்றி
பறைக் கண் அன்ன நிறைச் சுனை பருகி,
நீலத்தன்ன அகல் இலைச் சேம்பின்
பிண்டம் அன்ன கொழுங் கிழங்கு மாந்தி,          5
பிடி மடிந்தன்ன கல் மிசை ஊழ் இழிபு,
யாறு சேர்ந்தன்ன ஊறு நீர்ப் படாஅர்ப்
பைம் புதல் நளி சினைக் குருகு இருந்தன்ன,
வண் பிணி அவிழ்ந்த வெண் கூதாளத்து
அலங்கு குலை அலரி தீண்டி, தாது உக, 10
பொன் உரை கட்டளை கடுப்பக் காண்வர,
கிளை அமல் சிறு தினை விளை குரல் மேய்ந்து,
கண் இனிது படுக்கும் நல் மலை நாடனொடு
2
உணர்ந்தனை புணர்ந்த நீயும், நின் தோட்
பணைக் கவின் அழியாது துணைப் புணர்ந்து, என்றும்,    15
தவல் இல் உலகத்து உறைஇயரோ தோழி
3
''எல்லையும் இரவும் என்னாது, கல்லெனக்
கொண்டல் வான் மழை பொழிந்த வைகறைத்
தண் பனி அற்சிரம் தமியோர்க்கு அரிது'' என,
கனவினும் பிரிவு அறியலனே; அதன்தலை   20
முன் தான் கண்ட ஞான்றினும்
பின் பெரிது அளிக்கும், தன் பண்பினானே.

தோழி வரைவு மலிந்து சொல்லியது.
பரணர் பாடல்

கி.மு. காலத்துப் பாடல்

No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி