Monday, 15 August 2016

அகநானூறு Agananuru 171

தோழி தலைவியைத் தேற்றுகிறாள்.
1
“என் நெற்றியில் பசப்பு ஊர்கிறது. தோள் வாடுகிறது. அகன்ற மலைக் காட்டில் ஆராய்ந்து அறுத்துக் கொண்டுவந்த மூங்கில் (பணை) போல் இருந்த தோள் வாடுகிறது. நாளெல்லாம் அவர் அருகில் இல்லாத பண்பை நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்” என்று சொல்லிக்கொண்டு வருந்தாதே, தோழி. அவர் உன்னிடம் வந்துவிடுவார்.
2
ஒளியுடன் அழகு திகழுமாறு தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட உன் வளையல்கள் நழுவுகின்றன. இப்படி நழுவும்படி விட்டுவிட்டு அவர் பொருள் ஈட்டுகிறார். ஞெமை மரம் விரிந்த தலை கொண்டது. ஞெமை மரம் அடைருந்திருக்கும் மலைப் பாதையில் ஒரு சிற்றூர். அதில் வாழும் மக்கள் கொல்லும் விலங்கின் ஆண் ஒன்று உறுமும் ஒலியை உற்றுக் கேட்டனர். உடனே அம்பைத் தீட்டி எடுத்துக்கொண்டு, வில்லைத் தோளில் மாட்டிக்கொண்டு இருக்குமிடத்தைத் தேடலாயினர்.
3
கருமையான கிளைகளில் பழுத்திருந்த இரும்பைப் பழங்கள் மண்ணில் உதிர்ந்து கிடந்தன. அதனை உண்ணாமல் கரடி ஒன்று மரத்தின்மேல் ஏறிக் கொழுத்த சதைப்பற்று கொண்டதாகத் தேடிப் பறித்து உண்டுகொண்டிருந்தது. இப்படியெல்லாம் நிகழும் வழியில் அவர் பொருள் ஈட்டிக்கொண்டு வரச் சென்றுள்ளார். உன்னிடம் அவர் வந்து சேர்ந்துவிடுவார். வருந்தாதே.
 
இரும்பை | இலுப்பை | மரம் | காய்
பாடல் சொல் பிரிப்புப் பதிவு
திணை, பாலை
1
''நுதலும் நுண் பசப்பு இவரும்; தோளும்
அகல் மலை இறும்பின் ஆய்ந்து கொண்டு அறுத்த
பணை எழில் அழிய வாடும்; நாளும்
நினைவல் மாது அவர் பண்பு'' என்று ஓவாது
இனையல் வாழி, தோழி! புணர்வர் 5
2
இலங்கு கோல் ஆய் தொடி நெகிழ, பொருள் புரிந்து
அலந்தலை ஞெமையத்து அதர் அடைந்திருந்த
மால் வரைச் சீறூர் மருள் பல் மாக்கள்
கோள் வல் ஏற்றை ஓசை ஓர்மார்,
திருத்திக் கொண்ட அம்பினர், நோன் சிலை   10
எருத்தத்து இரீஇ, இடம் தொறும் படர்தலின்,
3
கீழ்ப்படு தாரம் உண்ணா, மேற் சினைப்
பழம் போற் சேற்ற தீம் புழல் உணீஇய,
கருங் கோட்டு இருப்பை ஊரும்
பெருங் கை எண்கின் சுரன் இறந்தோரே! 15

தலைமகன் பிரிவின்கண் வேறுபட்ட தலைமகளைத் தோழி வற்புறீஇயது.
கல்லாடனார் பாடல்

கி.மு. காலத்துப் பாடல்

No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி