Thursday, 30 June 2016

இன்னாநாற்பது InnaNarppatu 40

அடக்கம் உள்ளவன் வீரம் கொள்ளல் துன்பம்.
தன்னைப் பற்றிய தொடக்க அறிவே இல்லாதவன் வீறாப்பு துன்பம்.
அடைக்கலாமாக தந்த பொருளைத் திருடிக்கொள்ளுதல் துன்பம்.
அடக்கினால் அடங்காதவரிடம் அறிவுரை சொல்லுதல் துன்பம்.

பாடல்

அடக்கம் உடையவன் மீளிமை இன்னா;
தொடக்கம் இலாதவன் தற்செருக்கு இன்னா;
அடைக்கலம் வவ்வுதல் இன்னா; ஆங்கு இன்னா,
அடக்க, அடங்காதார் சொல். 40
                               
கபில தேவர் பாடியது
காலம்கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு

இன்னாநாற்பது InnaNarppatu 39

கடிக்கும் கழிப்பாக்கு
கொடுப்பதற்குப் பொருள் இல்லாதவன் கொடை வழங்குதல் துன்பம்.
கடிக்கும் பாக்கு கல்லாக இறுகி இருக்கிமாயின் துன்பம்.
பாடிய பாடலுக்குக் கொடை வழங்கப்படாவிட்டால் துன்பம்.
துன்பம் வரும்போது போக்க முயலாவிட்டால் துன்பம்.

பாடல்

கொடுக்கும் பொருள் இல்லான் வள்ளன்மை இன்னா;
கடித்து அமைந்த பாக்கினுள் கல் படுதல் இன்னா;
கொடுத்து விடாமை கவிக்கு இன்னா; இன்னா,
மடுத்துழிப் பாடா விடல்.                39
                               
கபில தேவர் பாடியது
காலம்கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு

இன்னாநாற்பது InnaNarppatu 38

சேணம் பூட்டிய குதிரை
பிறன் மனைவியை அடையப் பின்தொடரும் பித்து துன்பம்.
வீரம் இல்லாத மன்னன் போரிடக் களம் புகுதல் துன்பம்.
சேணம் இல்லாமல் குதிரைமேல் ஏறுதல் துன்பம்.
செயலாற்றும் திறம் இல்லாதவன் செய்யும் செயல் துன்பம்.

பாடல்

பிறன் மனையாள் பின் நோக்கும் பேதைமை இன்னா;
மறம் இலா மன்னர் செருப் புகுதல் இன்னா;
வெறும் புறம் வெம் புரவி ஏற்று இன்னா; இன்னா,
திறன் இலான் செய்யும் வினை. 38
                               
கபில தேவர் பாடியது
காலம்கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு

இன்னாநாற்பது InnaNarppatu 37

மணக்கும் மலர் பூக்காமல் இருப்பது துன்பம்.
ஆழம் தெரியாதவன் ஆற்றுத் துறையில் இறங்கிச் செல்லுதல் துன்பம்.
தெரியாதவனைக் கேள்வி கேட்டால் துன்பம்.
எளியவர் மேல் சினம் கொள்ளுதல் துன்பம்.

பாடல்

நறிய மலர் பெரிதும் நாறாமை இன்னா;
துறை அறியான் நீர் இழிந்து போகுதல் இன்னா;
அறியான் வினாப்படுதல் இன்னா; ஆங்கு இன்னா,
சிறியார்மேல் செற்றம் கொளல். 37
                               
                               
கபில தேவர் பாடியது
காலம்கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு

இன்னாநாற்பது InnaNarppatu 36

பொருள் இல்லாதவன் உதவி செய்ய விரும்புதல் துன்பம்.
ஓங்கி உயர்ந்த மாடி வீடு இருக்கிறது. ஆனால் அது நம் இல்லாவிட்டால் துன்பம்.
சமைக்கும் வீட்டை எதிர்பார்த்துக்கொண்டு காத்திருந்து உண்ணுதல் துன்பம்.
கேடு வரும்போது கைவிட்டு நீங்குவார் நட்பு துன்பம்.

பாடல்

பொருள் இலான் வேளாண்மை காமுறுதல் இன்னா;
நெடு மாட நீள் நகர்க் கைத்து இன்மை இன்னா;
அடு மனை பார்த்திருந்து ஊண் இன்னா; இன்னா,
கெடும் இடம் கைவிடுவார் நட்பு. 36
                               
கபில தேவர் பாடியது
காலம்கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு

Wednesday, 29 June 2016

இன்னாநாற்பது InnaNarppatu 35

மேகம் மழை பொழியாவிட்டால் இந்த உலகில் உள்ளவர்களுக்கெல்லாம் துன்பம்.
குழலோசை இல்லாத வெறும் தாள ஓசை துன்பம்.
சொல்லத் தெரியாத குழந்தைக்கு நோய் வரின் துன்பம்.
அழகுடையவன் அறிவில்லாதவனாக இருந்தால் துன்பம்.

பாடல்

எழிலி உறை நீங்கின், ஈண்டையார்க்கு இன்னா;
குழல் இல் இயமரத்து ஓசை நற்கு இன்னா;
குழவிகள் உற்ற பிணி இன்னா; இன்னா,
அழகுடையான் பேதை எனல். 35

கபில தேவர் பாடியது
காலம்கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு

இன்னாநாற்பது InnaNarppatu 34

ஒழுக்கமே இல்லாதவருக்கு உறவுக்காரர் என்று சொல்லிக்கொள்ளுதல் துன்பம்.
விரும்பாதவர்களுக்கு நூல் எத்தகைய சிறப்புடையதாயினும் தருவது துன்பம்.
இழிதொழில் புரிபவருடன் நட்பு கொள்ளல் துன்பம்.
வயிற்றுப் போக்கு, வாந்தி வரின் துன்பம்.

பாடல்

ஒழுக்கம் இலாளர்க்கு உறவு உரைத்தல் இன்னா;
விழுத்தகு நூலும் விழையாதார்க்கு இன்னா;
இழித்த தொழிலவர் நட்பு இன்னா; இன்னா,
கழிப்பு வாய் மண்டிலம் கொட்பு. 34
                               
கபில தேவர் பாடியது
காலம்கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு

இன்னாநாற்பது InnaNarppatu 33


  1. கள்ளுண்டு களித்திருப்பவன் சொல்லும் அறிவுரை துன்பம்.
  2. முள்ளுக் காட்டில் நடத்தல் துன்பம்.
  3. குருதி வெள்ளம் படுமாறு வளர்ப்பு விலங்குகளைக் கொல்வது துன்பம்.
  4. நெஞ்சில் கள்ளத்தனம் வைத்திருபவரோடு தொடர்பு வைத்துக்கொள்வது துன்பம். 
பாடல் 

கள் உண்பான் கூறும் கருமப் பொருள் இன்னா;
முள்ளுடைக் காட்டில் நடத்தல் நனி இன்னா;
வெள்ளம் படு மாக் கொலை இன்னா; ஆங்கு இன்னா,
கள்ள மனத்தார் தொடர்பு
. 33                                                     


கபில தேவர் பாடியது
காலம்கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு

இன்னாநாற்பது InnaNarppatu 32

ஒருவன் அவனையே காப்பாற்றிக்கொள்ளாமல் நடந்துகொள்ளுதல் பெரிதும் துன்பம்.
ஒருவரைப் பற்றி அவர் முன்னிலையில் சொல்லாமல் அவர் இல்லாதபொழுது சொல்லுதல் துன்பம்.
பெருந்தன்மையாக நடந்துகொள்ளாதவர்ரோடு தொடர்பு வைத்துக்கொள்ளுதல் துன்பம்.
பழமையான நண்பர் கெடுதி அடைதல் துன்பம்.

பாடல்

தன்னைத் தான் போற்றாது ஒழுகுதல் நன்கு இன்னா;
முன்னை உரையார் புறமொழிக் கூற்று இன்னா;
தன்மை இலாளர் தொடர்பு இன்னா; ஆங்கு இன்னா,
தொன்மை உடையார் கெடல். 32
                               
கபில தேவர் பாடியது
காலம்கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு

இன்னாநாற்பது InnaNarppatu 31

பண் தெரியாமல் யாழில் பாடும் இசைப்பாடல் பெரிதும் துன்பம்.
கருவுற்று மாதவிடாய் நின்ற நாளை எண்ணத் தெரியாதவள் கூறுவது துன்பம்.
நீராடாத முழவோசை துன்பம்.
நல்ல குணத் தன்மை இல்லாதவரின் பகைமையும் துன்பம்.

பாடல்

பண் அமையா யாழின்கீழ்ப் பாடல் பெரிது இன்னா;
எண் அறியா மாந்தர் ஒழுக்கு நாள் கூற்று இன்னா;
மண் இல் முழவின் ஒலி இன்னா; ஆங்கு இன்னா,
தன்மை இலாளர் பகை. 31
                               
கபில தேவர் பாடியது
காலம்கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு

ஐங்குறுநூறு AinguruNuru 191-200

வளைப் பத்து

நெய்தல்


வளை என்னும் சங்கும்,
சங்கு அறுத்துச் செய்த அவளது வளையலும்
பற்றிச் சொல்லும் பாடல்கள் இவை.

கடல் சங்கினை அறுத்துச் செய்த வளையலை முன்னங்கையில் அணிந்திருப்பவள். உப்பங்கழியில் பூத்த மலர்களைக் கூந்தலில் அணிந்திருப்பவள். கானல் நிலத்தில் தழைத்திருக்கும் ஞாழல் மரத் தழையால் செய்த ஆடையை மேலாடையாக உடுத்திகொண்டிருப்பவள். அவள்தான் என்னுடனேயே நிறுத்தி வைத்திருந்த என் நெஞ்சத்தை எடுத்துச் சென்று ஒளித்துக்கொண்டவள். வரையில் விளையாடும் அரமகளிர் போல அவள் எனக்குக் கிடைத்தற்கு அரியவள். – தலைவன் கூற்று \ 191

சங்குச் சிப்பிகள் நிலத்துக்கு ஏறித் திரும்புமாறு கடலலை எழுந்து முழங்கும்படிப் பனிக்கடல் துறையில் ஓடும் மரக்கலங்களைச் செலுத்தும் துறையை உடையவன் அந்தத் துறைவன். அவன் பிரிந்திருக்கிறான் என்று கழன்றோடிய என் வளையல், வந்திருக்கிறான் என அறிந்து, வீங்கும் என் தோளில் செறிந்து கிடக்கின்றன. – தலைவி கூற்று \ 192

கடலலை கொண்டுவந்த வலம்புரிச் சங்கம் நீண்ட மணல்வெளியை உழும். அங்கே இலை மண்டிக் கிடக்கும் கரையில் அந்தச் சங்குகள் ஈன்ற முத்துக்கள் இருள் போகும்படி இமைக்கும். இப்படிப்பட்ட துறையை உடையவன் என்னைக் கொண்ட என் கொண்கனே! அணிந்துகொள் என்று நீ தந்த வளையல்கள் நல்லவைதானா? (கழன்று போகும்படி நீ பிரியாமல் இருப்பாயா – என்பது பொருள்) – தோழி கூற்று \ 193     

கடல் சங்கை அரத்தால் அறுத்துச் செய்த வளையலை நீ கொடுத்தாயே அது என் தோழியின் கையில் இருக்கிறது. அவள் நெற்றியில் நீ செய்த ஒப்பனை இருக்கிறது. இவற்றைப் பார்த்த தாய் வீணாக அவள்மீது சினம் கொள்கிறாள். (திருமணம் செய்துகொண்டு இவளை நீ பெறலாம்) \ 194

சங்காகிய வளையில் பிறக்கும் முத்துக்களை விலைகூறி விற்கும் கடல்நிலக் கொண்கனின் அன்பு மகள் அவள். காதல் அறியாத மடமை கொண்டவள். அவள் போக்கமுடியாத துன்பத்தை எனக்குத் தந்திருக்கிறாள். பாயில் படுத்து நான் உறங்கும் இன்பத்தை அவள் பிடுங்கிக்கொண்டாள். (அவள் உறங்குகிறாள். நான் உறங்காமல் கிடக்கிறேன்) – தலைவன் கூறுகிறான். \ 195

சங்கில் அறுத்த ஒளி வீசும் வளையல், கொழுமையான செறிந்த கூந்தல், நுட்பமான தோளணி தொடி ஆகியவற்றை உடையவள் என் தலைவி. நீ தெளிந்த உப்பங்கழியில் நல்ல இறா மீன்கள் மேயும் கடல்சேர் நேர்ப்பு நிலத்தவன். உனக்கு என் தலைவி வேண்டடுமாயின் திருமணம் செய்துகொண்டு அழைத்துச் செல். – தோழி கூற்று \ 196

வளையல் ஒலிக்கும்படி நண்டோடு விளையாடியவள் இப்போது தன் கூந்தலால் முகத்தை மறைத்துக்கொண்டு நாணத்தோடு தலை வணங்கி நிற்கிறாள். தனிமையை விரும்பாத மாலை வேளை இது. அவள் தன் மார்பை எனக்குத் தருவாள். – தலைவன் கூறுகிறான். \ 197

வளையல் அணிந்த முன்னங்கை. பல்லைக் காட்டும் சிரிப்பு. இவற்றை உடைய மகளிர் விளையாடும் துறையைக் கேட்டுத் திரிந்தவன் இப்போது தேரில் இங்கு வருவதைப் பார்த்தேன். – தோழி தலைவியிடம் சொல்கிறாள் \ 198

கானல் துறையில் பொங்கும் கடலலை விளையாடும். அங்கு வானளாவ உயர்ந்திருக்கும் மணல் மேட்டில் ஏறி, உன் வளையல்களைக் கழலச் செய்தவன் நாட்டைத் தேடிப் பார்க்கலாம், வா, தோழி. – தோழி சொல்கிறாள். \ 199

இனி, உன் வளையல் தோளில் செறிந்திருக்கும். நெற்றி பசலை நீங்கி அழகு பெறும். பொன் தேரில் உன் கொண்கன் வந்துள்ளான். உன் கண்கள் விரியட்டும். மகிழ்ச்சியில் திளைத்து நெகிழட்டும். உன் மேனியிலிருந்த பசலை ஓடுவதைப் பார்த்து நாம் ஏளனம் செய்யலாம். – தோழி சொல்கிறாள். \ 200

புலவர் – அம்மூவனார்
கி.மு. காலம்
ஐங்குறுநூறு 20 ஆம் பத்து
திணை – நெய்தல் - 10 ஆம் பத்து
பாடல் – 191 - 200
வளைப் பத்து

பாடல் சொல் பிரிப்புப்பதிவு

கடற்கோடு செறிந்த, மயிர் வார் முன்கை,
கழிப் பூத் தொடர்ந்த இரும் பல் கூந்தல்,
கானல் ஞாழல் கவின் பெறும் தழையள்.
வரையர மகளிரின் அரியள் என்
நிறை அரு நெஞ்சம் கொண்டு ஒளித்தோளே. \ 5 \\ 191

'நின்னால் காணப்பட்டவள் எவ்விடத்து எத்தன்மையள்?'
என்று வினாவிய பாங்கற்குத் தலைமகன் கூறியது. 1

கோடு புலம் கொட்ப, கடல் எழுந்து முழங்க,
பாடு இமிழ் பனித் துறை ஓடு கலம் உகைக்கும்
துறைவன் பிரிந்தென, நெகிழ்ந்தன,
வீங்கின மாதோ தோழி! என் வளையே! \\ 192

வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்த தலைமகன் வந்துழித்
தலைவி முனிந்து கூறுவாள்போலத்
தன் மெலிவு நீங்கினமை
தோழிக்குத் சொல்லியது. 2

வலம்புரி உழுத வார் மணல் அடைகரை
இலங்கு கதிர் முத்தம் இருள் கெட இமைக்கும்
துறை கெழு கொண்க! நீ தந்த
அறைபுனல் வால் வளை நல்லவோ தாமே? \\ 193

வரையாது வந்து ஒழுகும் தலைமகன்
தலைமகட்கு வளைகொண்டு வந்து கொடுத்துழி,
'பண்டை வளை போலாவாய், மெலிந்துழி நீங்கா நலன் உடையவோ இவை?'
எனத் தலைமகள் மெலிவு சொல்லித் தோழி வரைவுகடாயது. 3

கடற் கோடு அறுத்த, அரம் போழ் அவ் வளை
ஒண் தொடி மடவரல் கண்டிகும்; கொண்க!
நல் நுதல் இன்று மால் செய்தென,
கொன் ஒன்று கடுத்தனள், அன்னையது நிலையே. \\ 194

பகற்குறிக்கண் வந்து நீங்கும் தலைமகனைத் தோழி எதிர்ப்பட்டு
மனைக்கண் நிகழ்ந்தது கூறி, செறிப்பு அறிவுறீஇ, வரைவு கடாயது. 4

வளை படு முத்தம் பரதவர் பகரும்
கடல் கெழு கொண்கன் காதல் மட மகள்
கெடல் அருந் துயரம் நல்கி,
படல் இன் பாயல் வௌவியோளே. \\ 195

வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயிற் பிரிந்த தலைமகன்
தனித்து உறைய ஆற்றானாய்ச் சொல்லியது. 5

கோடு ஈர் எல் வளை, கொழும் பல் கூந்தல்,
ஆய் தொடி, மடவரல் வேண்டுதி ஆயின்
தெண் கழிச் சேயிறாப் படூஉம்
தண் கடல் சேர்ப்ப! வரைந்தனை கொண்மோ. \\ 196

குறை மறுக்கப்பட்ட தலைமகன்
பின்னும் குறைவேண்டியவழித் தோழி சொல்லியது. 6

இலங்கு வளை தெளிர்ப்ப அலவன் ஆட்டி,
முகம் புதை கதுப்பினள், இறைஞ்சி நின்றோளே
புலம்பு கொள் மாலை மறைய
நலம் கேழ் ஆகம் நல்குவள் எனக்கே. \\ 197

தலைமகன் இடந்தலைப்பாட்டின்கண்
தலைவியது நிலைமை கண்டு சொல்லியது. 7

வளை அணி முன்கை, வால் எயிற்று அமர் நகை,
இளையர் ஆடும் தளை அவிழ் கானல்,
குறுந் துறை வினவி நின்ற
நெடுந் தோள் அண்ணல் கண்டிகும், யாமே. \\ 198

பரத்தையர் மனைக்கண் பல் நாள் தங்கி,
பின்பு ஆற்றாமையே வாயிலாக வந்த தலைமகனை எதிர்ப்பட்ட தோழி
தலைமகட்குச் சொல்லியது. 8

கானல்அம் பெருந் துறைக் கலிதிரை திளைக்கும்
வான் உயர் நெடு மணல் ஏறி, ஆனாது,
காண்கம் வம்மோ தோழி!
செறிவளை நெகிழ்த்தோன் எறிகடல் நாடே! \\ 199

தலைமகன் ஒருவழித் தணந்துழி
ஆற்றாளாகிய தலைமகளை ஆற்றுவிக்கும் தோழி சொல்லியது. 9

இலங்கு வீங்கு எல்வளை! ஆய்நுதல் கவின,
பொலந்தேர்க் கொண்கன் வந்தனன் இனியே;
விலங்கு அரி நெடுங் கண் ஞெகிழ்மதி;
நலம் கவர் பசலையை நகுகம் நாமே! \\ 200

உடன்போக்குத் துணிந்தவழி,
அதற்கு இரவின்கண் தலைமகன் வந்தது அறிந்த தோழி
தலைமகளைப் பாயல் உணர்த்திச் சொல்லியது. 10


ஐங்குறுநூறு AinguruNuru 181-190

நெய்தல் பத்து

நெய்தல் திணை நிகழ்வுகள்

புலவர் – அம்மூவனார்
கி.மு. காலம்
ஐங்குறுநூறு 19 ஆம் பத்து
திணை – நெய்தல் - 9 ஆம் பத்து
பாடல் – 181 - 190
நெய்தல் பத்து
பொய்தல்
விளையாட்டு

நெய்தல் மலர் போன்ற கண்களையும், நேராக வளைந்து பருத்திருக்கும் தோள்களையும் கொண்ட மகளிர் பொய்தல் விளையாடிய பின்னர் குவிந்து கிடக்கும் வெண்மணலில் குரவை ஆடும் துறையை உடையவன் கொண்கன். அவன் என்னைத் திருமணம் செய்துகொண்டு வாழ்வானாயின் எனக்கும் அலர் தூற்றும் ஊருக்கும் நல்லது. – தலைவி கூற்று. 181

நெய்தல், செருந்தி ஆகிய பூக்கள் விரவிவர நாரால் மாலை கட்டி அணிந்துகொண்டிருக்கும் மாலையை உடைய அவன் என்னை வருத்தும் தெய்வ முருகன் அல்லன். – தோழி கூற்று  182

அருவி கொட்டும் கானநாடன், பாறை நிறைந்த குறும்பொறை நாடன், நன்செய் வயல் நிறைந்த ஊரன், கடல் சார் நிலச் சேர்ப்பன் என்றெல்லாம் சொல்லக்கூடிய அவன் பிரிந்திருக்கிறான் என்று ஏ! மாலைக்காலமே, நீ நண்பகலே வந்துவிடுகிறாய். கழியில் பூத்துக் குவியும்படி காலை நேரத்திலேயே நீ வந்தாலும் உன்னைத் தடுப்பவர் யார்? – தலைவி கூற்று. 183

கழியில் பூத்திருக்கும் நெய்தல் மலரை விலக்கிவிட்டு மீனை மேயும் குருகினம் கானல் நிலத்தில் தங்கும் கடல் அவருடைய ஊருக்கு அண்மையில் இல்லை. என்றாலும் அவர் நட்பு எனக்குக் கடலைக் காட்டிலும் பெரிது. – தலைவி கூற்று. 184

நெய்தல் பூத்திருக்கும் கொற்கைத் துறையில் தோன்றும் முத்துப் போல் பற்களைக் கொண்ட சிவந்த வாயையும், அரத்தால் அறுத்துச் செய்த வளையல்களையும் உடைய அந்தக் குறுமகள் யாழ் நரம்பில் எழும் இசைபோல இனிமையாகப் பேசுவாள்.  – தலைவன் கூற்று 185

நனைந்த சிறகை நாரை உலர்த்துவது போல, நீராடிய கூந்தலை மகளிர் உலர்த்தும் துறைவன், பொங்கும் கழியில் பூத்துக்கிடக்கும் நெய்தல் மலர்கள் அறுபடும்படி பலமுறை தேரில் வருவான் என்று சொல்கின்றனர். எனவே நீ அங்குச் செல்ல வேண்டாம் என்று தாய் கூறுகிறாள். – தலைவி நிலைமையைத் தோழி தலைவனுக்குக் கூறுகிறாள்.  186

நீ கொடுக்கும் தழையாடையை உனக்கு அயலாராக இருப்பவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். தொடலை ஆடை செய்துகொள்வதற்கு அவர்களிடம் சில நெய்தல் பூக்கள் உள்ளன. உன் தழையாடையில் நெய்தல் பூ இல்லை. எனவே அது ‘நெய்தலம்பகைத்தழை’ அதனை உடலில் உடுத்திக்கொள்ள மாட்டார்கள். – தோழி தலைவன் தந்த தழையாடையை வாங்க மறுத்துக் கூறுகிறாள். 187

கழியில் மேயும் இறா மீன்களைப் பறவைகள் வயிறார உண்ணும் துறை கொற்கைத்துறை. அது கொற்கைக் கோமான் பாண்டியனுக்கு உரியது. அந்தத் துறையில் வைகறைப் பொழுதில் மலரும் நெய்தல் போன்று தகைமையில் சிறந்து விளங்குவது காதலியின் கண். 188

புன்னைப் பூவில் உள்ள பொன் நிறத் துகள்கள் நீல நிற நெய்தலில் கொட்டி, பொன்னில் பொதித்துள்ள மணிக்கல் போலத் தோன்றும் புலம்பு நிலத்தவன் புலம்பன். அவன் வந்துவிட்டான் என்று கண் அழுவதை விட்டுவிட்டு நல்லன ஆயின. – தலைவி தோழிக்குச் சொல்கிறாள். 189

நெல் அறுப்பவர்கள் வயலில் பூத்திருக்கும் நெய்தலை ஒதுக்கிவிட்டு நெல்லை மட்டும் அறுக்கும் வயல் நிலத்தை உடையவன் புலம்பன். அவன் இல்லாததால் என் கண்கள் பனியைக் கொட்டுகின்றன. – தலைவி சொல்கிறாள். 190

பாடல் – சொல் பிரிப்பு

நெய்தல் உண்கண், நேர் இறைப் பணைத் தோள்
பொய்தல் ஆடிய பொய்யா மகளிர்
குப்பை வெண் மணல் குரவை நிறூஉம்
துறை கெழு கொண்கன் நல்கின்,
உறைவு இனிது, அம்ம! இவ் அழுங்கல் ஊரே.            5        181

'இக் களவொழுக்கம் நெடிது செல்லின், இவ் ஊர்க்கண் அலர் பிறக்கும்'
என்று அஞ்சியிருந்த தலைவி,
'தலைமகன் வரைந்து கொள்ளத் துணிந்தான்'
என்று கூறிய தோழிக்குச் சொல்லியது. 1

நெய்தல் நறு மலர் செருந்தியொடு விரைஇக்
கை புனை நறுந் தார் கமழும் மார்பன்
அருந் திறல் கடவுள் அல்லன்
பெருந் துறைக் கண்டு, இவள் அணங்கியோனே.     182

தலைமகள் மெலிவுகண்டு, 'தெய்வத்தால் ஆயிற்று'
எனத் தமர் நினைந்துழி, தோழி அறத்தொடு நின்றது. 2

கணங்கொள் அருவிக் கான் கெழு நாடன்
குறும்பொறை நாடன், நல்வயல் ஊரன்,]
தண் கடல் சேர்ப்பன் பிரிந்தென, பண்டையின்
கடும் பகல் வருதி கையறு மாலை!
கொடுங்கழி நெய்தலும் கூம்பக் 5
காலை வரினும், களைஞரோ இலரே. \ 183

வரைவிடைவைத்துப் பிரிந்துழி ஆற்றாளாகிய தலைமகள்
மாலைக்குச் சொல்லியது.
(முதலிரண்டு அடிகள் சில பிரதிகளில் காணப்படுகின்றன.) 3

நெய்தல் இருங் கழி நெய்தல் நீக்கி
மீன் உண் குருகினம் கானல் அல்கும்
கடல் அணிந்தன்று, அவர் ஊரே;
கடலினும் பெரிது, எமக்கு அவருடை நட்பே. \ 184

வாயில் வேண்டி வந்தார் தலைமகன் அன்புடைமை கூறியவழி,
வாயில் மறுக்கும் தலைமகள் சொல்லியது. 4

அலங்குஇதழ் நெய்தல் கொற்கை முன்துறை
இலங்கு முத்து உறைக்கும் எயிறு கெழு துவர் வாய்,
அரம் போழ் அவ் வளைக் குறுமகள்
நரம்பு ஆர்த்தன்ன தீம் கிளவியளே. \ 185

'ஆய மகளிருள் நின்னால் நயக்கப்பட்டாள் யாவள்?'
என வினவிய தோழிக்குத்
தலைமகன் சொல்லியது. 5

நாரை நல் இனம் கடுப்ப, மகளிர்
நீர் வார் கூந்தல் உளரும் துறைவ!
'பொங்குகழி நெய்தல் உறைப்ப, இத் துறைப்
பல்கால் வரூஉம் தேர்' என,
'செல்லாதீமோ' என்றனள், யாயே. \ 5 \\ 186

பகற்குறிக்கண் வந்து நீங்கும் தலைமகனைத்
தோழி செறிப்பு அறிவுறீஇ வரைவு கடாயது. 6
நொதுமலாளர் கொள்ளார் இவையே;

எம்மொடு வந்து கடல் ஆடு மகளிரும்
நெய்தல்அம் பகைத்தழைப் பாவை புனையார்;
உடலகம் கொள்வோர் இன்மையின்,
தொடலைக்கு உற்ற சில பூவினரே. \ 5 \\ 187

தோழி கையுறை மறுத்தது. 7

இருங் கழிச் சேயிறா இனப் புள் ஆரும்
கொற்கைக் கோமான் கொற்கைஅம் பெருந் துறை
வைகறை மலரும் நெய்தல் போலத்
தகை பெரிது உடைய, காதலி கண்ணே! \ \ 188

விருந்து வாயிலாகப் புகுந்த தலைமகன்
தலைவி இல்வாழ்க்கைச் சிறப்புக் கண்டு, மகிழ்ந்து சொல்லியது. 8

புன்னை நுண் தாது உறைத்தரு நெய்தல்
பொன்படு மணியின் பொற்பத் தோன்றும்
மெல்லம் புலம்பன் வந்தென,
நல்லஆயின தோழி! என் கண்ணே. \\ 189

வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்த தலைமகன்
வரைவான் வந்துழிக் கண்டு உவகையோடு வந்த தோழி,
'நின் கண் மலர்ச்சிக்குக் காரணம் என்?'
என்று வினாவிய தலைவிக்குத் சொல்லியது. 9

தண் நறு நெய்தல் தளை அவிழ் வான் பூ
வெண்ணெல் அரிநர் மாற்றினர் அறுக்கும்
மெல்லம் புலம்பன் மன்ற எம்
பல் இதழ் உண்கண் பனி செய்தோனே. \\ 190

தோழி செவிலிக்கு அறத்தொடு நின்றது. 10


Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி