Thursday, 31 December 2015

கேள்வி முயல் / ஆத்திசூடி AttiSudi

கேள்வி முயல் 39
12 ஆம் நூற்றாண்டு ஔவையார் பாடல்
அடுத்தவர் சொல்வதைக் கேள்.
நீயே வலியச் சென்று அடுத்தவர் சொல்வதைக் கேள்.
அடுத்தவர் நல்லுரை சொல்வதைக் கேள்.
நல்லுரை சொல்வதைக் கேட்க முயற்சி செய்.
Try to hear beneficial   

கெடுப்ப தொழி / ஆத்திசூடி AttiSudi

கெடுப்ப தொழி 38
12 ஆம் நூற்றாண்டு ஔவையார் பாடல்
அடுத்தவரைக் கெடுப்பதை விட்டுவிடு.
நீ வாழ்வதற்காக அடுத்தவரைக் கெடுப்பதை விட்டுவிடு.
Never harm to live.

கூடிப் பிரியேல் / ஆத்திசூடி AttiSudi

கூடிப் பிரியேல் 37
12 ஆம் நூற்றாண்டு ஔவையார் பாடல்
ஒருவரோடு ஒருவராக, பலராகக் கூடி வாழவேண்டும்.
தனித்துப் பிறர் உதவி இல்லாமல் வாழ்ந்துவிட முடியாது என்பதை உணர்ந்து கூடி வாழ வேண்டும்.
தனித்துத் தவம் செய்பவர்களுக்கும் உணவு வழங்கப் பிறர் உதவி வேண்டும்.
நண்பர்களாகக் கூடி வாழவேண்டும்.
கணவன் மனைவியாகக் கூடி வாழவேண்டும்.
கூடி வாழ்ந்த பின்னர் ஒருவரை ஏங்க வைத்துவிட்டுப் பிரிந்து வாழக்கூடாது.


குணமது கைவிடேல் / ஆத்திசூடி AttiSudi

குணமது கைவிடேல் 36
12 ஆம் நூற்றாண்டு ஔவையார் பாடல்
நல்ல குணம் என்று போற்றப்படுவதை கைவிடாமல் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
உதவுவது, கூடி வாழ்வது, பொறுத்துக்கொள்வது போன்றவை நல்ல பண்புகள்.
இவற்றை விடாமல் பின்பற்ற வேண்டும்.  


கீழ்மை அகற்று / ஆத்திசூடி AttiSudi

கீழ்மை அகற்று 35
12 ஆம் நூற்றாண்டு ஔவையார் பாடல்
கீழ்மை என்பது கீழ்மைத்தனம்
மேன்மை தராத செயல் கீழ்மை
இழிவு தரும் செயல் கீழ்மை
மற்றவரைத் தன்னினும் கீழானவராகக் கருதிச் செயல்படுவது கீழ்மைத்தனம்.
இத்தகைய எண்ணத்தை உள்ளத்திலிருந்தே அகற்றிவிடவேண்டும்.


Wednesday, 30 December 2015

சங்கம் | காளமேகப்புலவர் KalamekapPulavar

முச்சங்கப் புலவர், சொக்கன் திருவிளையால் ஆகியவை வரக் காளமேகப் புலவர் பாடிக் காட்டிய ஒரு வெண்பா.

பாடல்

நூலாநாலாயிர நானூற்று நாற்பத் தொன்பான்
பாலாநானூற்று நாற்பத் தொன்பான்மேலாநாற்
பத்தொன்பான் சங்கமறு பத்துநாலாட லுக்கும்
கர்த்தன் மதுரையிற் சொக்கன் (58)

நூலா நாலாயிர நானூற்று நாற்பத் தொன்பான் பாலாம் நானூற்று நாற்பத் தொன்பான் மேலாம் நாற்பத்தொன்பான் சங்கம் அறுபத்துநால் ஆடலுக்கும் கர்த்தன் மதுரையின் சொக்கன்

நூல் இயற்றியவர்கள் தலைச்சங்கத்தில் 4449 பேர். இடைச்சங்கத்தில் 449 பேர். கடைச்சங்கத்தில் 49 பேர். மதுரையில் நடந்த திருவிளையாடல்கள் 64. இவை அனைத்துக்கும் மூல கருத்தாவாக இருந்தவன் மதுரைச் சொக்கநாதன்.
மதுரைச் சொக்கநாதர் கோயில் 

திருமுட்ட | காளமேகப்புலவர் KalamekapPulavar

பன்றிக்கு மார்பிலே கொம்பு என்று காளமேகப் புலவர் பாடிக் காட்டிய ஒரு வெண்பா.

பாடல்

தெருமுட் டப்பாளை சிதறிவளர் பூகத்
தருமுட்டச் செவ்வாளை தாவும்திருமுட்டத்
தூரிலேகண் டேனொரு புதுமைபன் றிக்கு
மாரிலே கொம்பான வாறு . (57)

தெரு முட்டப் பாளை சிதறி வளர் பூகத் தரு முட்டச் செவ்வாளை தாவும் திருமுட்டத்து ஊரிலே கண்டேன் ஒரு புதுமை பன்றிக்கு மாரிலே கொம்பு ஆனவாறு.

  • எல்லாப் பன்றிகளுக்கும் வாயில்தான் பல்லுக்கொம்பு இருக்கும். ஆனால் திருமுட்டம் என்னும் ஊரில் இருக்கும் பன்றிக்கு மார்பகத்தில் கொம்பு இருப்பதைக் கண்டேன். இது புதுமையாக இருக்கிறதே!
  • பன்றி – பன்றி உருவம் எடுத்த திருமால்.
  • கொம்பு – கொம்பு போன்ற பெண். திருமகள்.
  • திருமால் மார்பில் திருமகள் இருக்கிறாள்.
  • திருமுட்டம் – கடலூர் மாவட்டத்தில் இருக்கும் ஓர் ஊர். 108 வைணவத் திருத்தலங்களில் ஒன்று.
  • பூகம் – பாக்குமரம்.
  • திருமுட்டம் ஊரிலுள்ள குளத்தில் இருக்கும் செவ்வாளை மீன் பாக்கு மரத்தின் பாளையை முட்டும்படித் தாவுவதால் அங்குப் பாக்குக் கொட்டைகள் சிதறி விழும். அந்தப் பாக்குக் கொட்டைகள் தெருவெல்லாம் சிதறிக் கிடக்கும் ஊர் இந்தத் திருமுட்டம்.
திருமுட்டம் திருமால் கோயிலில் உள்ள சிலை - சடைப்பின்னல் 
திருமால் மார்பில் திருமகள் 

நல்வழி 16 Nalvali 16

தண்ணீர் - கண் நீர்மை - கருணை - அற்புதம்

தண்ணீர் நிலநலத்தால் தக்கோர்குணங்கொடையால்
கண்ணீர்மை மாறாக் கருணையால்-பெண்ணீர்மை
கற்பழியா ஆற்றால் கடல்சூழ்ந்த வையகத்துள்
அற்புதமாம் என்றே அறி (16)

உலகில் பல அற்புதங்கள். வியப்பு.
தண்ணீரின் இருப்பும் சுவையும் நிலத்தில் நலத்தன்மையால் அமைகிறது.
கொடைக்குணம் படைத்தோரைத் தக்கோர் என்கிறோம்.
கண்ணுக்கு நீர்மை என்னும் நன்னெறி கருணை காட்டுவதால் வெளிப்படுகிறது.
பெண்ணுக்கு நீர்மை என்னும் நன்னெறி கற்பு அழியாமல் இருக்கும் அவளது ஆற்றலால் அமைகிறது.
வையத்துக்குப் பாதுகாப்பு கடல்.
இவை எல்லாமே அற்புதம்.
தக்கார் யார்?
12 ஆம் நூற்றாண்டு ஔவையார் பாடிய நல்வழி

கனவினுள் காண்கொடா முத்தொள்ளாயிரம் Muttollayiram 35

சோழன் | புகார்ப் பெருமானார்
பாடல் 35

கனவினுள் காண்கொடா கண்ணும் கலந்த
நனவினுள் முன்விலக்கு நாணும் – இனவங்கம்
பொங்கோதம் போழும் புகாஅர்ப் பெருமானார்
செங்கோல் வடுப்படுப்பச் சென்று. – 35

அவன் புகார் நகரப் பெருமான். என் கனவில் அவன் தன்னைக் காணக் கொடுக்கவில்லை. எப்போதாவது வரும்போது கண்ணில் கலந்து அவனைப் பார்க்கலாம் என்றால் என் நாணம் முன்னே வந்து நின்று தடுக்கிறது. இது அவனது செங்கோலுக்கு வடு. (குற்ற வடு) – வங்கக் கப்பல்கள் கடலலையைக் கிழித்துச் செல்லும் புகார் நகரம் அவன் இருக்கும் தலைநகரம்.
புகார் நகரத்தில் இருந்த இருகாமத்து இணை ஏரி (நூல் சிலப்பதிகாரம்)

புகார் நகரத்தில் இருந்த புத்த பீடிகை (நூல் மணிமேகலை)

மூழ்கிக் கிடக்கும் புகார்த் துறைமுகம் 

ஆங்கிலத்தில்

நூலின் காலம் கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு.

புலவி புறக்கொடுப்பன் முத்தொள்ளாயிரம் Muttollayiram 34

சோழன் | வளவன்
பாடல் 34

புலவி புறக்கொடுப்பன் புல்லியினா ணிற்பன்
கலவி களிமயங்கிக் காணேன் – நிலவியசீர்
மண்ணாளுஞ் செங்கோல் வளவனை யானிதன்றோ
கண்ணாரக் கண்டறியா வாறு. -34

ஒரு கனவு.
அதில் நான் அவனோடு ஊடல் கொள்ளவில்லை.
கூடி அரவணைத்து நின்றேன்.
ஆனால் அந்தக் கலவி மயக்கத்தில் அவன் இல்லை.
இதுதான் வளவனை நான் கண்டும் கானாமலும் இருக்கும் பாங்கு.
மண்ணுலகை ஆளும் செங்கோல் வேந்தன் அந்த வளவன்.
கனவு

ஆங்கிலத்தில்

நூலின் காலம் கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு. 

Tuesday, 29 December 2015

ஐங்குறுநூறு AinguruNuru 111-120

தோழிக்குரைத்த பத்து

நெய்தல்


தலைவன் வரவுக்காக மனம் இரங்குதலைக் கூறுவது நெய்தல் திணை.
நெய்தல் நிலத் தலைவி இப்படி மனம் இரங்கித் தன் தோழியிடம் கூறும் செய்திகள் இதில் உள்ளன. 

அம்ம வாழி தோழி – என்று எல்லாப் படல்களும் தோழியை விளித்துக் கூறுகிறது.

111

கழியில் வாழும் சினை கொண்ட கயல்மீன் தூண்டில் கயிற்றில் தொங்கும் இரையை விழுங்கிவிட்டுத் தன் உயிரை மாய்த்துக்கொள்ளும் துறையை உடையவனின் நட்பினைக் கொண்ட நான் அவனைப் பிரிந்து வாழமுடியுமா? அவனோடு சேர்ந்து வாழத் தவம் செய்து ஊழ்வலிமையைப் பெற்றிருக்கவில்லையே. (அவன் உறவால் அவள் கருவுற்றிருத்தல் சினைக்கயல் என்னும் இறைச்சிப் பொருளால் உணர்த்தப்பட்டுள்ளது.)

112

பசுமையான இலை கொண்ட செருந்தி உப்பங்கழிப் பரப்பில் பூத்துக் கிடக்கும் சேர்மிக்க சேர்ப்புநிலத் தலைவன் அவன். அவன் வருவதை முன்பெல்லாம் கண்டு இன்புற்ற நாம் இப்போது அவனை நெஞ்சம் மறக்கும் நிலை ஆயிற்றே. இதனை வெளியில் சொல்லவும் நெஞ்சம் நாணுகிறதே.

113

கடலலை மணலை உடைக்கும் துறைவன் அவன். ஊரார் என்னை அவன் பெண்டு (பெண்டாட்டி) என்றனர். அதனைக் கேட்ட தாய் என்னை உண்மையா எனக் கேட்பாள் போல ‘அன்னாய்’ என விளித்தாள். நானும் அதனை ஒப்புக்கொள்பவள் போல மெதுவாக ‘எம்மை’ (என் தாய் அல்லவா) என்று வாய் விரித்தேன்.

114

அவன் நாட்டுப் பனைமரத்தில் இருந்துகொண்டு நாரை ஒலி எழுப்பிக்கொண்டே இருக்கும். அவன் நாட்டுக்கு நாம் செல்லலாமா. அவனுக்கு நம்மை தராவிட்டாலும் சும்மா அவனைப் பார்க்கலாமே.

115

தண்ணம் துறைவன் (குளுமையானவன்) கள்ளத்தனமாக கடலோர நுண்மணல் கரைக்கு வந்து பலமுறை நம்மோடு விளையாடினான். இப்போது அன்னை நம்மைக் காப்பிட்டுச் சிறை வைத்திருக்கும் இடத்திற்கே வந்துவிட்டானே.

116

நாம் அழுவதைப் பார்த்து நீலநிற உப்பங்கழியில் மலர்ந்திருந்த நீலம்-பூ குவிகிறது. அம் அழும், நீலமலர் குவியும் மாலை நேரம் வந்துவிட்டதே. காலைநேரம் போன்ற காலம் முந்தி இருந்ததே! (இப்போது அழும் காலம் ஆகிவிட்டதே.

117

துறையெல்லாம் புன்னைமலர் கொட்டிக்கிடக்கும் நீலக்கடல் (மணிநீர்) சேர்ப்பன் அவன். அவனை நான் மறக்கவில்லையே. அப்படி இருந்தும் என் அழகுநலம் இப்படி ஆகிக் கெட்டொழுந்துவிட்டதே. 

118

எனக்கு அளி செய்யாத அறன் இல்லாத ஆளனை இன்று கண்டேன். அப்போது மிகுந்த சினம் கொண்டவள் போலச் சென்றேன். பின்னர் நினைத்துப் பார்த்துவிட்டு இரக்கத்தோடு திரும்பிவிட்டேன்.

119

அவன் நன்றாக இருக்கிறான். எய்யாமல் (இளைக்காமல்) இருக்கிறான். ஏதோ மனத்தில் பற்றுக்கோடாக வைத்துக்கொண்டு இருக்கிறான். அதனால் அன்பு இல்லாதவனாக இருக்கிறான். மென்புல (சேர் மிக்க சேற்றுநில)க் கொண்கன் ஆயிற்றே. அப்படித்தான் இருப்பான். (கொண்கன் = கொண்டவன், கணவன்)

120

அவன் மெல்லம் புலம்பன். (சேர் மிக்க நிலத்தவன்) அவன் வந்துவிட்டான். இப்போது என் உடல்நலம் நன்றாக இருக்கிறது. தோளும் அவனது அளியைப் பெறும். (தழுவுவான்)

புலவர் – அம்மூவனார்
ஐங்குறுநூறு 12 ஆம் பத்து
திணை – நெய்தல்
2 ஆம் பத்து
பாடல் – 111-120
தோழிக்குரைத்த பத்து

பாடல் சொல் பிரிப்புப்பதிவு

111

அம்ம வாழி, தோழி! பாணன்
சூழ் கழிமருங்கின் நாண்இரை கொளீஇச்
சினைக் கயல் மாய்க்கும்துறைவன் கேண்மை
பிரிந்தும் வாழ்துமோ நாமே
அருந் தவம் முயறல்ஆற்றாதேமே?  5

'இற்செறிப்பார்' எனக் கேட்ட தலைமகள் வரையாதுவந்து ஒழுகும் தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத்தோழிக்குச் சொல்லியது. 1

112

அம்ம வாழி, தோழி! பாசிலைச்
செருந்தி தாய இருங் கழிச்சேர்ப்பன்
தான் வரக் காண்குவம்நாமே;
மறந்தோம் மன்ற, நாணுடை நெஞ்சே.

களவுநீடுவழி, 'வரையலன்கொல்?' என்று அஞ்சிய தோழிக்குத்தலைமகன் வரையும் திறம் தெளிக்க, தெளிந்த தலைமகள் சொல்லியது. 2

113

அம்ம வாழி, தோழி! நென்னல்
ஓங்குதிரை வெண் மணல் உடைக்கும்துறைவற்கு,
ஊரார், 'பெண்டு' எனமொழிய, என்னை,
அது கேட்டு, 'அன்னாய்' என்றனள், அன்னை;
பைபய 'எம்மை' என்றனென், யானே. 5

வரையாதுவந்து ஒழுகும் தலைமகன் சிறைப்புறத்துநின்று கேட்ப, 'நெருநல் இல்லத்துநிகழ்ந்தது இது' எனத் தலைமகள்தோழிக்குச் சொல்லியது. 3

114

அம்ம வாழி, தோழி! கொண்கன்
நேரேம் ஆயினும், செல்குவம்கொல்லோ
கடலின் நாரை இரற்றும்
மடல்அம் பெண்ணை அவனுடைநாட்டே?

இடைவிட்டுஒழுகும் தலைமகன் வந்து சிறைப்புறத்தான்ஆனமை அறிந்த தலைமகள் அவன்கேட்குமாற்றால் தோழிக்குச் சொல்லியது. 4

115

அம்ம வாழி, தோழி! பல் மாண்
நுண் மணல் அடைகரைநம்மோடு ஆடிய
தண்ணம் துறைவன் மறைஇ,
அன்னை அருங் கடிவந்து நின்றோனே!

இற்செறிப்புண்ட பின்பும், வரைந்து கொள்ள நினையாதுதலைமகன் வந்தானாக, அதனை அறிந்த தலைமகள்அவன் கேட்குமாற்றால் தோழிக்குச் சொல்லியது. 5

116

அம்ம வாழி, தோழி! நாம் அழ,
நீல இருங் கழிநீலம் கூம்பும்
மாலை வந்தன்று, மன்ற
காலை அன்ன காலைமுந்துறுத்தே.

எற்பாட்டின்கண்தலைமகன் சிறைப்புறத்து நின்று கேட்ப, தலைமகள்தோழிக்குச் சொல்லியது. 6

117

அம்ம வாழி, தோழி! நலனே
இன்னது ஆகுதல் கொடிதே! புன்னை
அணி மலர் துறைதொறும்வரிக்கும்
மணி நீர்ச் சேர்ப்பனைமறவாதோர்க்கே.

வரையாதுவந்து ஒழுகும் தலைமகன் சிறைப்புறத்தானாகத்தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது. 7

118

அம்ம வாழி, தோழி! யான் இன்று,
அறனிலாளற் கண்ட பொழுதில்,
சினவுவென் தகைக்குவென் சென்றனென்
பின் நினைந்து இரங்கிப்பெயர்தந்தேனே.

சிறைப்புறமாகத்தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது; தோழி வாயில் மறுத்ததலைமகள், பின்பு தலைமகன் வந்துழி, நிகழ்ந்ததனை அவட்குக் கூறியதூஉம் ஆம். 8

119

அம்ம வாழி, தோழி! நன்றும்
எய்யாமையின் ஏதில பற்றி,
அன்பு இலன் மன்றபெரிதே
மென் புலக் கொண்கன்வாராதோனே!

'வரைதற்குவேண்டுவன முயல்வேம்' எனச் சொல்லி வரையாதுசெலுத்துகின்ற தலைமகன் சிறைப்புறத்தான் ஆனமைஅறிந்த தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது. 9

120

அம்ம வாழி, தோழி! நலம் மிக
நல்லஆயின, அளிய மென் தோளே
மல்லல் இருங் கழிமல்கும்
மெல்லம் புலம்பன் வந்தமாறே.

வரைவிடைவைத்துப் பிரிந்த தலைமகன் வந்துசிறைப்புறத்தானாகத் தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது. 10


வாள் | காளமேகப்புலவர் KalamekapPulavar

வாள் வாள் என்று அடுக்கி வரக் காளமேகப் புலவர் பாடிக் காட்டியஒரு வெண்பா.

பாடல்

செற்றலரை வென்ற திருமலைரா யன்கரத்தில்
வெற்றிபரி யும்வாளே வீரவாள்மற்றையவாள்
போவாள் வருவாள் புகுவாள் புறப்படுவாள்
ஆவாளிவ ளாவா ளாம் . (56)

போவாள் வருவாள் புகுவாள் புறப்படுவாள்
ஆவாள் இவள் அ[<ஆ]வாள் ஆம்.

பகைவரை வென்ற பின்னர் திருமலைராயன் கையில் இருக்கும் வாளே வாள் எனச் சொல்லத்தகும். பிறவெல்லாம் போவாள் வருவாள் புகுவாள் புறப்படுவாள்வாள் இவள் அ[<ஆ]வாள் ஆம்.
கையில் வாள்

Monday, 28 December 2015

நல்வழி 15 Nalvali 15

சிவாய நம

சிவாய நமவென்று சிந்தித்திருப்போர்க்கு
அபாயம் ஒருநாளும் இல்லை-உபாயம்
இதுவே மதியாகும் அல்லாதவெல்லாம்
விதியே மதியாய் விடும் (15)

சிவாயநம என்னும் சிந்தனையில் ஆழ்ந்திருப்போர்க்கு அபாயம் ஒருநாளும் இல்லை.
மகிழ்வாக வாழ்வதற்கு உரிய தந்திர மந்திரம் இதுதான்.
இதுவே நமது அறிவு கண்ட மதியாக இருக்கவேண்டும்.
அல்லாத அறிவின் மதிப்பீடு எல்லாம் விதியால் நமக்குக் கிடைத்தவை.

சிவ்+ஆயம்+நம
சிவன் துணவர் நம்முடையவர்
சிவன் தோழராக நாம் இருப்போம்
நிகழ்வுகள் எல்லாமே சிவ் என்னும் உணர்வு
சிவாயநம | நமசிவாய | நமச்சிவாய
12 ஆம் நூற்றாண்டு ஔவையார் பாடிய நல்வழி

நல்வழி 14 Nalvali 14

பிச்சைக்கு - இச்சை - சீச்சீ

பிச்சைக்கு மூத்த குடி வாழ்க்கைபேசுங்கால்
இச்சைபல சொல்லி இடித்துண்கை-சிச்சீ
வயிறு வளர்க்கைக்கு மானம்அழியாது
உயிர்விடுகை சால உறும் (14)

பிச்சை எடுக்கும் வாழ்க்கை மிகமிக இழிவு. அந்த வாழ்க்கைக்கு மூத்த குடிவாழ்க்கை எது தெரியுமா? சொல்கிறேன் கேள். பலப்பல ஆசைகளைக் காட்டி கேட்போர் மனத்தைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இடித்து நப்பாசை கொள்ளும்படிச் செய்து அவர்கள் தரும் பொருளால் தன் வயிற்றை வளர்த்தல் ஆகும். சீச்சீ! இப்படி வாழ்வது மானக்கேடு. இந்த மானக்கேட்டோடு வாழ்வதைக் காட்டிலும் தன் உயிரை விட்டுவிடுவது மேலானது.
பிச்சைக்காரன்
ஏமாற்றுக்காரன்
12 ஆம் நூற்றாண்டு ஔவையார் பாடிய நல்வழி

ஊடல் எனஒன்று தோன்றி முத்தொள்ளாயிரம் Muttollayiram 33

சோழன் | புனல்நாட்டுக் காளை
பாடல் 33

ஊடல் எனஒன்று தோன்றி அலருறூஉங்
கூடல் இழந்தேன் கொடியன்னாய் – நீடெங்கின்
பாளையிற் தேன் தொடுக்கும் பாய்புனல் நீர்நாட்டுக்
காளையைக் கண்படையுட் பெற்று. -33

புனல்நாட்டுக் காளையைக் கண்ணுறங்கும் கனவில் கண்டேன். ஒரு சமயம் பிணக்குப் போட்டு ஊடிக்கொண்டிருந்தேன். மற்றொரு சமயம் அவனோடு கூடியிருப்பேனா என்று விளையாட்டில் கூடல் இழைத்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். கொடி போன்றவளே! தோழியே! என்ன செய்வேன்? தென்னம்பாளையில் தேன் கூடு கட்டும் புனல்நீர் வளம் மிக்க நாடன் அவன்.
மரக்கிளையில் தேன் கூடு
பாடல் தென்னை மரத்தில் தேன்கூடு என்று என்று கூறுகிறது
ஆங்கிலத்தில்

நூலின் காலம் கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு. 

நளினத்தி | காளமேகப்புலவர் KalamekapPulavar

நடுக்கடலில் புலி என்று காளமேகப் புலவர் பாடிக் காட்டிய ஒரு நாற்சீரடி ஆசிரிய விருத்தம்.

பாடல்

தடக்கடலிற் பள்ளிக்கொள் வோமதனை நற்சங்கரனார்
அடற்புலிக்குட்டிக் களித்தனரா மதுகேட்டு நெஞ்சில்
நடுக்கம்வந் துற்றதுகைகா லெழாநளினத்தி யென்னை
இடுக்கடிபாயைச் சுருட்டடி யேகடி யம்பலத்தே . (55)

தடக் கடலில் பள்ளிக்கொள்வோம் அதனை நல் சங்கரனார் அடல் புலிக்குட்டிக்கு அளித்தனராம் அது கேட்டு நெஞ்சில்
நடுக்கம் வந்து உற்றது கை கால் எழா நளினத்தி என்னை இடுக்கடி பாயைச் சுருட்டடி ஏகடி அம்பலத்தே.

நளினம் என்பது தாமரை. நளினத்தில் இருக்கும் திருமகள் நளினத்தி. சிவபெருமான் திருமாலைப் புலிக்குட்டிக்குக் கொடுத்துவிட்டாராம். (புலிக்குட்டி என்பது திருப்புலியூர் எனப்படும் ஊர். 108 வைணவத் தலங்களில் ஒன்று.) அதனைக் கேட்ட திருமால் நெஞ்சம் நடுங்கினார். அவருக்குக் கை கால் வரவில்லை (எழவில்லை) தன் மனைவி நளினத்தியிடம் கூறினார். என்னை இடுக்கிப் பிடித்துக்கொள்ளடி. பாயைச் சுருட்டிக்கொள்ளடி. அவன் இருக்கும் அம்பலத்துக்கே சென்றுவிடுவோம் – என்றாராம்.
நளினத்தி

பாற்கடல் | காளமேகப்புலவர் KalamekapPulavar

பாற்கடலில் செந்தூள் எழும்பியது என்று காளமேகப் புலவர் பாடிக் காட்டிய ஒரு எழுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.

பாடல்

சுத்தபாற் கடலி னடுவினிற் றூளி தோன்றிய வதிசய மதுகேள்
மத்தககக் கரியை யுரித்தவன் மீது மதன்பொரு தழிந்திடு மாற்றம்
வித்தகக் கமலை செவியுறக் கேட்டாள் விழுந்துநொந் தயர்ந்தழு தேங்கிக்
கைத்தல மலரான் மார்புறப் புடைத்தா ளெழுந்தது கலவையின் செந்தூள் . (54)

சொல்லோட்டம்

சுத்த பாற்கடலின் நடுவினில் தூளி தோன்றிய அதிசயம் அது கேள்
மத்தககக் கரியை யுரித்தவன் மீது மதன் பொருது அழிந்திடும் மாற்றம்
வித்தகக் கமலை செவியுறக் கேட்டாள் விழுந்து நொந்து அயர்ந்து அழுது ஏங்கிக்
கைத்தல மலரான் மார்புறப் புடைத்தாள் எழுந்தது கலவையின் செந்தூள்.

தூய்மையான பாற்கடல். (அறிவியல் மண்ட பால்வெளி). அதன் நடுவில் பள்ளிகொண்டிருப்பவன் திருமால். பால்-கடலில் புழுதித் துகள் தோன்றியது. இது அதிசயம். இந்த அதிசயத்தைச் சொல்கிறேன் கேளுங்கள்.
மத்தக முகம் கொண்டது கருநிற யானை. அந்த யானையின் தோலை உரித்தவன் சிவன். மன்மதன் சிவனோடு போரிட்டான். அழிந்தான். இந்தச் சொல்லைக் கமல மலர்மேல் வீற்றிருக்கும் கமலை (திருமகள்) கேட்டாள். மன்மதன் திருமகளின் அண்ணன். அண்ணனுக்கு நேர்ந்த அழிவைக் கேட்டதும் தரையில் விழுந்து, மனம் நொந்து, அயர்வுற்று, அழுது, ஏங்கினாள். திருமகளை மார்பில் வைத்திருப்பவன் திருமால். திருமகள் தன் கைகளால் திருமால் மார்பினில் புடைத்தாள். திருமால் மார்பில் சந்தனம் (கலவை) பூசியிருபவன். அவள் அடித்த அடியில் திருமால் மார்பில் இருந்த சந்தனத் துகள் புழுதியாக எழுந்தது.  

சிவன் தவத்தில் மூழ்கினான். அவனை எழுப்புவதற்காக மன்மதன் காமக் கணையை தொடுத்தான். சினம் கொண்ட சிவன் காமனை எரித்தான்.
பாற்கடலில் பரந்தாமன்


Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி