Saturday, 22 August 2015

மலைபடுகடாம் Malaipadukadam 29

கவண் வீசல் 
மரந்தோறும் பதுங்கிச் செல்லுங்கள்

  • விளைநிலங்களில் குறவர்கள் பரண்மீது ஏறி இருந்துகொண்டு விளைச்சலைத் தின்னவரும் யானைகளை ஓட்டக் கவணால் கல் வீசுவர். 
  • அதன் தாக்கத்துக்குப் பயந்து, கருமையான விரல்களை உடைய ஊகக் குரங்குகள் மூங்கிலின்மீது தத்திப் பயந்து பாய்ந்தோடும். 
  • அந்த விசைக்கல் உங்கள்மீது பட்டால் கூற்றம்போல் உங்கள் உயிருக்கு உலை வைக்கலாம். 
  • எனவே அக் காலத்தில் மரமறைவில் செல்லுங்கள்.

பாடல் – சொல் பிரிப்புப் பதிவு

புலந்து, புனிறு போகிய புனம் சூழ் குறவர்,    
உயர்நிலை இதணம் ஏறி, கை புடையூஉ,       
அகல் மலை இறும்பில் துவன்றிய யானைப்              205
பகல் நிலை தளர்க்கும் கவண் உமிழ் கடுங் கல்       
இரு வெதிர் ஈர்ங் கழை தத்தி, கல்லெனக்     
கரு விரல் ஊகம் பார்ப்போடு இரிய      
உயிர் செகு மரபின் கூற்றத்து அன்ன:
வரும், விசை தவிராது; மரம் மறையாக் கழிமின்  210

செங்கண்மாத்து வேள் நன்னன் சேய் நன்னனை இரணிய முட்டத்துப் பெருங்குன்றூர்ப் பெருங்கௌசிகனார் பாடியது
கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டுப் பாடல்


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி