Tuesday, 26 May 2015

புறநானூறு 336

இவள்
தகை வளர்த்து எடுத்த நகை
மகளைத் தா என்று கேட்ட வேந்தனோடு மாறுபட்டு எதிர்த்து நிற்பது மகட்பாற்காஞ்சி – என்று புறப்பொருள் வெண்பாமாலை இந்தத் துறைக்கு இலக்கணம் கூறுகிறது. (காஞ்சித்திணை நூற்பா 84) இந்தப் பாடலும் அந்தப் பொருளிலேயே அமைந்துள்ளது.
  • பெண்ணைக் கேட்ட வேந்தனோ பெரும் கோவக்காரன்.
  • இவளது தந்தையும் இவளுக்குப் பருவத்தில் திருமணம் செய்து தரவேண்டிய கடமையைச் செய்யவில்லை.
  • ஒளிரும் முகத்துத் தந்தங்களில் காப்புப்பூண் அணிந்திருக்கும் யானைகளோ கட்டுத்தறி யில் இல்லை.
  • வேலேந்திய வீரர்களும் வாயை மடித்துச் சினம் கொண்டு திரிகின்றனர்.
  • போர்முழக்கம் செய்வோரும் செய்வதறியாமல் பல வகையான போரிசைக் கருவிகளை முழக்குகின்றனர்.
அந்தோ!
  • பாதுகாப்பான இந்த ஊரே செய்வதறியாமல் திகைக்கின்றது.
  • இவள் தாய் அறம் செய்யவில்லை.
  • பண்பு இல்லாமல் பகையை வளர்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.
  • இவளோ, வேங்கை பூத்திருக்கும் மலையில் கோங்கு பூத்திருப்பது போல வனப்பு மிக்க முலைத் தோற்றத்துடன் புன்னகையும் பூத்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.
என்ன ஆகுமோ?

பாடல் (சொற்பிரிப்புப் பதிவு)

வேட்ட வேந்தனும் வெஞ் சினத்தினனே;
கடவன கழிப்பு இவள் தந்தையும் செய்யான்;
ஒளிறு முகத்து ஏந்திய வீங்கு தொடி மருப்பின்
களிறும் கடிமரம் சேரா; சேர்ந்த
ஒளிறு வேல் மறவரும் வாய் மூழ்த்தனரே;                                5
இயவரும் அறியாப் பல் இயம் கறங்க,
அன்னோ, பெரும் பேதுற்றன்று, இவ் அருங் கடி மூதூர்;
அறன் இலள் மன்ற தானே விறல் மலை
வேங்கை வெற்பின் விரிந்த கோங்கின்
முகை வனப்பு ஏந்திய முற்றா இளமுலைத்           10
தகை வளர்த்து எடுத்த நகையொடு,
பகை வளர்த்திருந்த இப் பண்பு இல் தாயே.

திணை காஞ்சி; துறை மகட்பாற் காஞ்சி.
பரணர் பாடியது.

காலம் : கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டு



No comments:

Post a Comment

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி