Thursday, 18 December 2014

புறநானூறு # 137

கரும்பு
இந்தக் கரும்பு போல் நாஞ்சில் நாட்டில் நெற்பயிர்களும் செழிக்குமாம்

முரசு முழங்கும் மூவேந்தரை நான் நினைத்துப் பார்த்ததும் இல்லை. உன்னைத்தான் முதன்முதலாக அறிந்துள்ளேன்.

  • வறண்ட காலத்திலும் உன் நாட்டில் ஈரமண்ணில் விழுந்த நெல் விதை கரும்பு போல் செழித்துள்ளது.
  • கோடையிலும் மலர்கள் பூத்துக் குலுங்குகின்றன.
  • பொன்னிற வேங்கைப் பூக்கள் கடலில் மிதக்கின்றன.
இப்படிப்பட்டதும், செவ்வரை என்னும் மலையைக் கொண்டதுமான ‘நாஞ்சில்’ என்னும் நாட்டை உடையவன் நீ. (செவ்வரை மலை என்பது நாஞ்சில்மலை. நாஞ்சில் = கலப்பை)
நீ வாழ்க. உன்னைப் பெற்றெடுத்த தாய்தந்தையர் வாழ்க.

பாடல்

இரங்கு முரசின், இனம்சால் யானை,
முந்நீர் ஏணி விறல் கெழு மூவரை
இன்னும் ஓர் யான் அவா அறியேனே;
நீயே, முன் யான் அறியுமோனே துவன்றிய
கயத்து இட்ட வித்து வறத்தின் சாவாது,          5
கழைக் கரும்பின் ஒலிக்குந்து,
கொண்டல் கொண்ட நீர் கோடை காயினும்,
கண் அன்ன மலர் பூக்குந்து,
கருங் கால் வேங்கை மலரின், நாளும்
பொன் அன்ன வீ சுமந்து,                  10
மணி அன்ன நீர் கடல் படரும்;
செவ் வரைப் படப்பை நாஞ்சில் பொருந!
சிறு வெள் அருவிப் பெருங் கல் நாடனை!
நீ வாழியர்! நின் தந்தை
தாய் வாழியர், நிற் பயந்திசினோரே!                    15

திணை பாடாண் திணை; துறை இயன்மொழி; பரிசில் துறையும் ஆம்.
நாஞ்சில் வள்ளுவனை ஒரு சிறைப் பெரியனார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


இந்தக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி உங்கள் கட்டுரையில் பிழையைத் திருத்திக்கொள்ளலாம்.