Monday, 15 December 2014

புறநானூறு # 131

ஆய் அண்டிரன் சிறந்த வாள்வீரன். ‘வழை’ என்னும் பூ அவனது குடிப்பூ. அதனை குடியின் அடையாளப் பூவாக அவன் தலையில் சூடிக்கொள்வான். யானைகளை அவர் பரிசிலாக வழங்குவான். அவன் மலைகளில் ஏராளமான யானைகள் உள்ளன். ஒருவேளை அந்தக் காடுகள் அவனைப் பாடிப் பெற்றுக்கொண்டனவோ?

இப்படிக் கேட்பது ஒருவகை மொழிநயம். மொழிநயத்தை ‘அணி’ என்பர்.

பாடல்

மழைக் கணம் சேக்கும் மா மலைக் கிழவன்,
வழைப் பூங் கண்ணி வாய் வாள் அண்டிரன்,
குன்றம் பாடின கொல்லோ
களிறு மிக உடைய இக் கவின் பெறு காடே?

திணை பாடாண் திணை; துறை இயன்மொழி.
ஆயை உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


இந்தக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி உங்கள் கட்டுரையில் பிழையைத் திருத்திக்கொள்ளலாம்.