Saturday, 13 December 2014

புறநானூறு # 127

பாணன்
ஆய் அரசன் தாலி அணிந்த தன் மகளிரோடு வாழ்கிறான். அவனிடமுள்ள யானைகளை யாழ் மீட்டிப் பாடும் பாணர்கள் கொண்டுசென்றுவிட்டதால் அவனது கோயில் அரண்மனையில், யானை கட்டும் வெளில் தறியில் யானை இல்லை. – இவ்வாறு கூறுகிறார்கள். முரசு முழங்கும் செல்வம் படைத்தவர் தாளித்து மணக்கும் உணவைப் பிறருக்கு வழங்காமல் தம் வயிற்றுப் பசித் தீ தணிய உண்பது போல் இந்த ஆய் அரசன் இல்லை.

ஈகை அரிய இழை
“ஈகை அரிய இழை” என்பது தாலி.
“யாழ் பாடும் பனுவல்” – யாழிசை நூல்
யாழ் களாப்பழம் போல கருநிறம் கொண்டதாகவும், வளைந்தும் இருக்கும்.

பாடல்

'களங்கனி அன்ன கருங் கோட்டுச் சீறியாழ்ப்
பாடு இன் பனுவல் பாணர் உய்த்தென,
களிறு இலவாகிய புல் அரை நெடு வெளில்,
கான மஞ்ஞை கணனொடு சேப்ப,
ஈகை அரிய இழை அணி மகளிரொடு   5
சாயின்று' என்ப, ஆஅய் கோயில்;
சுவைக்கு இனிது ஆகிய குய்யுடை அடிசில்
பிறர்க்கு ஈவு இன்றித் தம் வயிறு அருத்தி,
உரைசால் ஓங்கு புகழ் ஒரீஇய
முரைசு கெழு செல்வர் நகர் போலாதே. 10

திணை பாடாண் திணை; துறை கடைநிலை.
ஆயை உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


இந்தக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி உங்கள் கட்டுரையில் பிழையைத் திருத்திக்கொள்ளலாம்.