Sunday, 7 December 2014

புறநானூறு # 116

இது பனை மட்டையால் வேயப்பட்ட கூரை
வள்ளல் பாரியின் வீடு
ஈச்ச மட்டையால் வேயப்பட்டிருந்தது

வள்ளல் பாரியின் அரண்மனை இப்படிப்பட்ட ஒரு கூரை வீடு
இதன் மேல் சுரைக்கொடி ஏறிப் படர்ந்திருந்தது
பாரியின் மகளிர் இப்படிப்பட்ட கூரைமீது ஏறி
உப்பு விற்க வந்த வண்டிகள் எத்தனை
என்று எண்ணிக்கொண்டு விளையாடினர்
பறம்புமலை முற்றுகையின்போது பாரியின் பெண்மக்கள் அறியாப் பருவத்தினராய் விளையாடிய பாங்கு இப்பாடலில் கூறப்படுகிறது.

முன்பெல்லாம் தம் வீட்டுக் கூரையின்மீது ஏறி உப்பு விற்கச் செல்லும் உமணரின் வண்டிகளை ஒன்று, இரண்டு … என எண்ணியவர்கள் இன்று முற்றுகையில் சுற்றித் திரியும் போர்க்குதிரைகளை எண்ணிக்கொண்டு விளையாடுகிறார்கள்.
  • மகளிர் – சினையில் பூத்த குவளை மலர்களாலான தழையாடையால் ஒப்பனை செய்துகொண்டிருந்தனர். அழகிய கண்கள். சிரித்த முகம். – இது அவர்களின் தோற்றம்.
  • பாரியின் அரண்மனை – புல் வளர்ந்திருக்கும் காட்டுப்பாதை. முள் போட்ட வேலி. பஞ்சு வெடித்திருக்கும் முற்றம். ஈச்சம் இலையால் வேயப்பட்ட சிறிய இல்லம். கூரைமீது சுரைக்கொடி ஏறிப் படர்ந்திருக்கும் இல்லம்.
  • பண்டைய விளையாட்டு – இப்படிப்பட்ட வீட்டுக் கூரை மேல் ஏறித் தொலைவில் தோன்றும் உப்பு விற்கச் செல்லும் உமணரின் உப்பு-வண்டிகளை ஒன்று, இரண்டு … என்று எண்ணிக்கொண்டு விளையாடினர்.
  • பறம்பு மலை – பூஞ்சோலையில் மயில் ஆடும். மலைக்காட்டில் குரங்குகள்கூட உண்ணாமல் துள்ளி விளையாடும் அளவுக்குப் பருவம் அல்லாக் காலத்திலும் மரங்கள் காய்கனிகளை நல்கும்.
இப்படிப்பட்ட உயர்ந்த மலைமீது ஏறி, போரிட வந்துள்ள வேந்தரின் வேல்வீரர்களைக் கொண்ட குதிரைகளை அவற்றின் தன்மையை உணராமல் ஒன்று, இரண்டு … என்று எண்ணிப் பார்த்துக்கொண்டு விடையாடுகின்றனர்.

அந்தோ! இப்போது நான் வருந்துகிறேன். இந்தப் போர்க்காலம் விரைவில் முடிவுக்கு வரவேண்டும்.

பாடல்
  
தீம் நீர்ப் பெருங் குண்டு சுனைப் பூத்த குவளைக்
கூம்பு அவிழ் முழுநெறி புரள்வரும் அல்குல்,
ஏந்து எழில் மழைக் கண், இன் நகை, மகளிர்
புல் மூசு கவலைய முள் மிடை வேலி,
பஞ்சி முன்றில், சிற்றில் ஆங்கண்,       5
பீரை நாறிய சுரை இவர் மருங்கின்,
ஈத்து இலைக் குப்பை ஏறி, உமணர்
உப்பு ஒய் ஒழுகை எண்ணுப மாதோ;
நோகோ யானே; தேய்கமா, காலை!
பயில் பூஞ் சோலை மயில் எழுந்து ஆலவும்,             10
பயில் இருஞ் சிலம்பில் கலை பாய்ந்து உகளவும்,
கலையும் கொள்ளாவாக, பலவும்
காலம் அன்றியும் மரம் பயம் பகரும்
யாணர் அறாஅ வியல் மலை அற்றே
அண்ணல் நெடு வரை ஏறி, தந்தை   15
பெரிய நறவின், கூர் வேல் பாரியது
அருமை அறியார், போர் எதிர்ந்து வந்த
வலம் படு தானை வேந்தர்
பொலம் படைக் கலி மா எண்ணுவோரே.

திணை பொதுவியல்; துறை கையறுநிலை.
பாரி மகளிரைக் கொண்டுபோம் கபிலர் பறம்பு நோக்கி நின்று சொல்லியது. (நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இந்தக் குறிப்பு பொருந்தவில்லை)

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு



No comments:

Post a Comment

Blog Archive


இந்தக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி உங்கள் கட்டுரையில் பிழையைத் திருத்திக்கொள்ளலாம்.