Tuesday, 2 December 2014

புறநானூறு # 108

வேங்கைப்பூ
மலைவாழ் குறத்தியர் சந்தனக் கட்டையின் ஒரு நுனியில் தீ மூட்டித் தொங்கவிட்டிருப்பர். அதன் மணம் பூத்திருக்கும் வேங்கைப் பூ மணத்தோடு சேர்ந்து மலைச்சாரலில் கமழும். இப்படிப்பட்ட மணம் கமழும் நாட்டின் அரசன் பாரி. பரிசில் வேண்டுவோர் கேட்டால் பாரி தன்னையே பரிசாக அவர்களுக்குக் கொடுத்துவிடுவான்.

பாடல்

குறத்தி மாட்டிய வறல் கடைக் கொள்ளி
ஆரம் ஆதலின், அம் புகை அயலது
சாரல் வேங்கைப் பூஞ் சினைத் தவழும்
பறம்பு பாடினரதுவே; அறம் பூண்டு,
பாரியும், பரிசிலர் இரப்பின்,   5
'வாரேன்' என்னான், அவர் வரையன்னே.

திணை பாடாண் திணை; துறை இயன்மொழி.
வேள் பாரியைக் கபிலர் பாடியது.
           
காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


இந்தக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி உங்கள் கட்டுரையில் பிழையைத் திருத்திக்கொள்ளலாம்.