Friday, 3 October 2014

புறநானூறு 16 Purananuru 16

ஓராங்கு மலைந்தன
பெரும! 
நின் களிறே.
மழவர் என்போர் போர்வீரர்கள். அவர்களை வணக்கிய செய்தி இப்ப்பாடலில் கூறப்பட்டுள்ளது.

  • செயல்திறம் மிக்க குதிரைப்படை, மழைமேகம் போன்ற காலால்-படை ஆகியவை முரியும்படி போரிட்டான்.
  • அவர்களது விளைவயல்களில் தம் குதிரைகளை மேயவிட்டான்.
  • அவர்களது வீட்டு-மரங்களை எரிக்கும் விறகாக்கிக்கொண்டான்.
  • காவல் மிக்க அவர்களது நீர்த் துறைகளில் களிறுகளைக் குளிக்கும்படிச் செய்தான்.
  • பட்டப்பகலில் அவன் ஊரை எரிக்கும் தீ மாலையில் சூரியன் மறையும்போது தோன்றுவது போல வானத்தைச் செந்நிறம் கொள்ளச் செய்தது.
  • நிலத்தில் துகள் பரக்கச்செய்யும் வரம்பில்லாத பெரும்படை கொண்டவன்.
  • யாரையும் துணைக்குச் சேர்த்துக்கொள்ளாமல் தானே வெற்றி கண்டவன்.
  • கையிலே புலால் நாறும் வாள்.
  • மார்பிலே சந்தனம்.
  • கடவுள் முருகன் போல் சீற்றமும் உருவமும் கொண்டவன்.
வள்ளை, ஆம்பல், பகன்றை, பாகல், கரும்பு ஆகியவற்றைக் கொண்ட வயல்நாடு பாழாகும்படி எரி ஊட்டினான்.
இதற்கு உதவியது இவனது யானை.

வீரர்களோடு போரிடுவதே 
அக்காலப் போர். 
வயல்களையும் 
வீடுகளையும் 
அழிக்கும் செயல் 
விரும்பத்தக்கது அன்று.
பாடல்
வினை மாட்சிய விரை புரவியொடு,
மழை உருவின தோல் பரப்பி,
முனை முருங்கத் தலைச் சென்று, அவர்
விளை வயல் கவர்பூட்டி,
மனை மரம் விறகு ஆகக்
கடி துறை நீர்க் களிறு படீஇ,
எல்லுப் பட இட்ட சுடு தீ விளக்கம்
செல் சுடர் ஞாயிற்றுச் செக்கரின் தோன்ற,
புலம் கெட இறுக்கும் வரம்பு இல் தானை,
துணை வேண்டாச் செரு வென்றி,
புலவு வாள், புலர் சாந்தின்,
முருகற் சீற்றத்து, உரு கெழு குருசில்!
மயங்கு வள்ளை, மலர் ஆம்பல்,
பனிப் பகன்றை, கனிப் பாகல்,
கரும்பு அல்லது காடு அறியாப்
பெருந் தண் பணை பாழ் ஆக,
ஏம நல் நாடு ஒள் எரி ஊட்டினை,
நாம நல் அமர் செய்ய,
ஓராங்கு மலைந்தன, பெரும! நின் களிறே.

திணை வஞ்சி; துறை மழபுலவஞ்சி.
சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளியைப் பாண்டரங்கண்ணனார் பாடியது.

காலம்     : கி.மு. 3 முதல் கி.பி. 2 (நூற்றாண்டு)


No comments:

Post a Comment

Blog Archive


இந்தக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி உங்கள் கட்டுரையில் பிழையைத் திருத்திக்கொள்ளலாம்.