Thursday, 25 September 2014

குறுந்தொகை 397 KurunThogai 397

397. நெய்தல்
நனை முதிர் ஞாழற் தினை மருள் திரள் வீ
நெய்தல் மா மலர்ப் பெய்த போல
ஊதை தூற்றும் உரவு நீர்ச் சேர்ப்ப!
தாய் உடன்று அலைக்கும் காலையும், வாய்விட்டு,
''அன்னாய்!'' என்னும் குழவி போல,
இன்னா செயினும் இனிது தலையளிப்பினும்,
நின் வரைப்பினள் என் தோழி;
தன் உறு விழுமம் களைஞரோ இலளே.

வரைவிடை வைத்து நீங்கும் தலைமகற்குத் தோழி உரைத்தது.
அம்மூவன்

சேர்ப்ப! தாய் குழந்தை செயலொடு மாறுபட்டு அடித்தாலும் வாய்விட்டுஅன்னாஎன்று தாயையே அழைக்கும் குழந்தை போல இவள் நீ இவளுக்குத் துன்பம் செய்தாலும், இன்பம் தந்தாலும் உன்னையே சார்ந்து நிற்பவள். இவளது துன்பத்தைப் போக்குபவர் வேறு யாரும் இல்லை.
ஞாழல் மரம் தினை போல் பூ பூக்கும்.
அதன் பூக்கள் அம்மரத்தின் அடியில் உள்ள கழியில் பூத்திருக்கும் நெய்தல் மலர்மேல் கொட்டிக் கிடப்பது போல ஊதைக் (பனிநீர்க் காற்று) காற்று பனித் திவலைகளை வீசும் சேர்ப்பன் அவன்.

கி.மு. 2ஆம் நூற்றாண்டு
ஆங்கிலத்தில்இதன் செய்தி

ஒப்புநோக்குக
1
அரி சினத்தால் ஈன்ற தாய் அகற்றிடினும் மற்று அவள்தன் 
அருள் நினைந்தே அழும் குழவி அதுவே போன்று இருந்தேனே    
திவ்விய பிரபந்தம் - பெருமாள் திருமொழி - 687
2
தடித்த ஓர் மகனைத் தந்தை ஈண்டு அடித்தால் டித்தொரு தாய் அணைப்பள், தாய் அடித்தால் 
பிடித்து ஒரு தந்தை அணைப்பன் இங்கு என்னக்குப் பேசிய தந்தையும் தாயும்
பொடித்திரு மேனி அம்பலத்து ஆடும் புனிதன் நீ ஆதலால் என்னை
அடித்தது போதும் அணைத்திடல் வேண்டும் அம்மையப்பா இனி ஆற்றேன்
அப்பர் தேவாரம்

No comments:

Post a Comment

Blog Archive


இந்தக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி உங்கள் கட்டுரையில் பிழையைத் திருத்திக்கொள்ளலாம்.