Thursday, 31 July 2014

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 228


Though he is far away in distance it is adjoining with my heart, the lady feels.
He is far away from me in a village hut where in the court-yard of which waves of sea water come and retreat in littoral land and plant THAAZAI blossoms as bird KURUGU (image) dressing its wing.

This is a poem compiled by SEYTHI VALLUVAN PERUNJATTAN
2nd century B.C.

228. நெய்தல்

வீழ் தாழ் தாழை ஊழுறு கொழு முகை,
குருகு (படம்) உளர் இறகின், விரிபு தோடு அவிழும்
கானல் நண்ணிய சிறுகுடி முன்றில்,
திரை வந்து பெயரும் என்ப நத் துறந்து
நெடுஞ் சேண் நாட்டார் ஆயினும்,
நெஞ்சிற்கு அணியரோ, தண் கடல் நாட்டே.

கடிநகர் வேறுபடாது நன்கு ஆற்றினாய்!'' என்ற தோழிக்குக் கிழத்தி உரைத்தது.

செய்தி வள்ளுவன் பெருஞ்சாத்தன் பாடல்

அவர் நீண்ட தொலைவில் உள்ள நாட்டில் இருக்கிறார் என்றாலும் என் நெஞ்சுக்குப் பக்கத்தில்தான் இருக்கிறார்.

அவர் தண்கடல் நாட்டில் இருக்கிறார். அவர் இருக்கும் கானல்நிலச் சிறுகுடி முற்றத்தில் விழுது இறங்கும் தாழை குருகுப் பறவை சிறகை விரிப்பது போல் பூ விரித்து மலரும் இடமாகும். 

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 227


(Her friend hints her lady to join with her lover.)
It seems that his chariot would have come here. Bangle like rim of the wheel impression that cuts the round shaped leaves of NEYTHAL plant (image) seems in the littoral land.

This is a poem compiled by OTHA GNAANIYAR 
2nd century B.C.

227. நெய்தல்

பூண் வனைந்தன்ன பொலஞ் சூட்டு நேமி
வாள் முகம் துமிப்ப வள் இதழ் குறைந்த
கூழை நெய்தலும் (படம் - நெய்தல்) உடைத்து, இவண்
தேரோன் போகிய கானலானே.

சிறைப்புறம்.

ஓத ஞானி பாடல்


கையில் உள்ள பூண் வளைவு போல் இரும்புக் கட்டுப் போட்ட அவன் தேர்ச்சக்கரம் வட்டமான நெய்தல் இலைகளை வட்டிக்கொண்டு சென்ற பதிவு இந்தக் கானலில் காணப்படுகிறதே. இவ்வாறு தோழி தலைவிஇயிடம் கூறுகிறாள். (அவனிடம் நீ செல்ல்லாம் என்பது கருத்து)

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 226


My eyes like flower, shoulder like bamboo and forehead like crescent – all are beautiful before I smile with him, the Man of littoral land where flower THAAZAI resembles bird KURUDU (image).    

This is a poem compiled by SENTHAM POOTHAN, a writer in Madurai village.
2nd century B.C.

226. நெய்தல்

பூவொடு புரையும் கண்ணும், வேய் என
விறல் வனப்பு எய்திய தோளும் பிறை என
மதி மயக்குறூஉம் நுதலும், நன்றும்
நல்லமன்; வாழி தோழி! அல்கலும்
தயங்கு திரை பொருத தாழை வெண் பூக்
குருகு (படம்) என மலரும் பெருந் துறை
விரிநீர்ச் சேர்ப்பனொடு நகாஅ ஊங்கே.

வரைவிடை, ''ஆற்றாள்'' எனக் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தி உரைத்தது.

மதுரை எழுத்தாளன் சேந்தம் பூதன் பாடல்

பூப் போன்ற கண்ணும், மூங்கில் பொன்ற தோளும், பிறை போன்ற நெற்றியும் மிகவும் நல்லவை. எப்போது? தாழம்பூ குருகுப் பறவை போல் தோன்றும் சேர்ப்பனைப் பார்த்து சிரிப்பதற்கு முன்பு.

இப்போது மணக்கும் கவலையால் அவை பொலிவை இழந்துவிட்டன, என்கிறாள் தலைவி. 

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 225


He is a Man of the country where cow eats the millet that placed in sun to dry, while feeding its calf.
The friend-maid informs him (hero) that her (heroine) fertile hair of mattress is for him if he behaves with gratitude that not of a king who forgets the timely help of a person while he was losing his crown.  

This is a poem compiled by KAPILAR
2nd century B.C.

225. குறிஞ்சி

கன்று தன் பய முலை மாந்த, முன்றில்
தினை பிடி உண்ணும் பெருங் கல் நாட!
கெட்ட இடத்து உவந்த உதவி கட்டில்
வீறு பெற்று மறந்த மன்னன் போல,
நன்றி மறந்து அமையாய் ஆயின், மென் சீர்க்
கலி மயிற் கலாவத்தன்ன இவள்
ஒலி மென் கூந்தல் உரியவால் நினக்கே.

வரைவிடை வைத்துப் பிரிவாற்குத் தோழி சொல்லியது.

கபிலர் பாடல்

ஆட்சி பறிபோன காலத்தில் அரசுக் கட்டில் ஏறத் தனக்கு உதவியவரை மறந்த நன்றி கெட்ட மன்னன் போல இல்லாமல் இருப்பாயாயின் மயில் தோகை போன்று செழித்துள்ள இவளது கூந்தல் மெத்தை உனக்கே உரியது, என்று தலைவனிடம் கூறுகிறாள் தோழி.

கன்று பால் குடித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே முற்றத்தில் காய்ந்துகொண்டிருக்கும் தினைக் கதிர்களை உண்ணும் நாட்டை உடையவன் அந்தத் தலைவன். 

Wednesday, 30 July 2014

சொல் எப்படி வந்தது? 1


கூவல் < கூவம்























Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 224


How a dumb troubles when his cow kuraal in color troubles to save her from quagmire so I am in a trouble. He (my lover) is passing through a route where several branches of routes directing.

This is a poem compiled by KUVAL MAINTAN
2nd century B.C.


224. பாலை

கவலை யாத்த அவல நீள் இடைச்
சென்றோர் கொடுமை எற்றி, துஞ்சா
நோயினும் நோய் ஆகின்றே கூவற்
குரால் ஆன் படு துயர் இராவில் கண்ட
துயர் பொறுக்கல்லேன், தோழி நோய்க்கே.

பிரிவிடை ''இறந்துபடும்'' எனக் கவன்ற தோழி கேட்பக் கிழத்தி உரைத்தது.

கூவன் மைந்தன் பாடல்


தோழி, தன் குரால் பசு சேற்றுக் குழியில் விழக் கண்ட ஊமையன் (“மா மா” என்று குரல் எழுப்ப, பசுவும் அவ்வாறே குரல் எழுப்ப, யாரும் உதவ வராதது கண்டு ஊமையன்) துன்புறுவது போல அவரைப் பிரிந்து துன்பத்தைப் பொறுக்க முடியாத நோயால் துடிக்கிறேன். வழிகள் பலவாகப் பிரிந்து செல்லும் கவலை வழியில் அவர் சென்றுள்ளார். (திரும்ப வழி தெரியாமல் திண்டாடுகிறாரோ என்னவோ) என்னைப் பிரிந்த கொடுமை ஒருபுறம். இதனால் வந்த நோய்தான் என்னைத் தூங்கவிடாமல் வைத்திருக்கும் நோய். 

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 223


My sex beauty could not be seen even by gentle men.
My friend! You are calling me to see town festival (image). It is not good for me. There will be good gentle men. (They will see me to marry). It is not good. My sex cherished by my mother has already been taken by him giving me some THAZAL, THATTAI and MURI (leaf-dress) along with tempting words “These are apt to you”. This is my position.

This is a poem compiled by VENNAGANAR son of MADURAI KADAIYATTAR
2nd century B.C.

223. குறிஞ்சி

''பேர் ஊர் கொண்ட ஆர்கலி விழவில் (படம்)
செல்வாம் செல்வாம்'' என்றி; அன்று, இவண்
நல்லோர் நல்ல பலவால் தில்ல;
தழலும் தட்டையும் முறியும் தந்து, ''இவை
ஒத்தன நினக்கு'' எனப் பொய்த்தன கூறி,
அன்னை ஓம்பிய ஆய் நலம்
என்னை கொண்டான்; யாம் இன்னமால் இனியே.

வரைவிடை வேறுபட்ட கிழத்தியது வேறுபாடு கண்டு. வற்புறுத்தும் தோழிக்குக் கிழத்தி கூறியது.

மதுரைக் கடையத்தார் மகன் வெண்ணாகன் பாடல்

தோழி, திருவிழா பார்க்கப் பக்கத்துப் பேரூருக்குச் செல்லலாம் என்கிறாய். அது சரியன்று. அங்கு நல்ல நல்ல பெருமக்கள் வருவார்கள். என் தாய் என்னைப் பாதுகாத்த என் பெண்மை நலத்தை, (தினைப்புனம் காக்கும்போது) தழல், தட்டை, முறி (தழையாடை) ஆகியவற்றைஉனக்குத் தக்கவை இவைஎன்று பொய் சொல்லிக் கொடுத்துவிட்டு, அவன் என்னை எடுத்துக்கொண்டான். (திருவிழாவுக்குச் சென்றால் என் பெண்மை நலத்தைப் பிறர் பார்ப்பார்களே!)   

Tuesday, 29 July 2014

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 222


Image, top – canoeing a western lady - தலைப்புணை
Image, below – rowing a western lady - கடைப்புணை

She rained love in her eyes. She was wearing flower PITHIGAI in her hair dressed back. She followed me water festival. When I was canoeing my boat she followed me canoeing. When I was rowing my boat she also followed me rowing her boat. When I swim leaving my boat she also followed me swimming. (I fell in her love-net)


This is a poem compiled by ANTHAIYAR of Sirai_kudi village.
2nd century B.C.

222. குறிஞ்சி

தலைப் புணைக் கொளினே, தலைப் புணைக் கொள்ளும்;
கடைப் புணைக் கொளினே, கடைப் புணைக் கொள்ளும்;
புணை கைவிட்டுப் புனலோடு ஒழுகின்,
ஆண்டும் வருகுவள் போலும் மாண்ட
மாரிப் பித்திகத்து நீர் வார் கொழு முகைச்
செவ் வெரிந் உறழும் கொழுங் கடை மழைக் கண்
துளி தலைத் தலைஇய தளிர் அன்னோளே.

பெட்ட வாயில் பெற்று இரவு வலியுறுத்தது.

சிறைக்குடி ஆந்தையார் பாடல்

அவள் மழையில் நனைந்திருக்கும் தளிர் போன்ற கண்ணால் அன்புமழை பொழிபவள். மழைநீர் ஒழுகும் பித்திகைப் பூ மொட்டுகளைத் தலையில் அணிந்திருந்தாள். நீராட்டு விழாவின்போது என்னைப் பின்தொடர்ந்தாள். புணையில் ஏறி அதன் தலைப்பக்கமாகச் சென்றால் அவளும் அவளது புணையில் தலைப்பக்கமாகவே வந்தாள். நான் புணையின் கடைப்பக்கமாகப் பின்புறம் சென்றால் அவளும் பின்புறமாகவே அவள் புணையில் தொடர்ந்தாள். நான் புணையை விட்டுவிட்டு நீரில் நீந்தினால் அவளும் அவ்வாறே நீரில் நீந்தி என்னைத் தொடர்ந்தாள். (என்னால் விலக முடியவில்லை. அவளிடம் சிக்கிக்கொண்டேன் – என்கிறான் தலைவன்)

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 221


Even the shepherd who comes with milk and return back with water mixed food is wearing buds of the flower MULLAI. But I could not wear that flower everywhere that blossoms, because he is not with me.   

This is a poem compiled by MUDU_KOTRAN of Uraiyur village
2nd century B.C.

221. முல்லை

அவரோ வாரார் முல்லையும் பூத்தன;
பறியுடைக் கையர் மறியினத்து ஒழிய,
பாலொடு வந்து கூழொடு பெயரும்
ஆடுடை இடைமகன் சென்னிச்
சூடிய எல்லாம் சிறு பசு முகையே.

பிரிவிடைப் பருவ வரவின்கண் வற்புறுத்தும் தோழிக்குக் கிழத்தி உரைத்தது

றையூர் முது கொற்றன் பாடல்

எங்கும் முல்லை எதிலும் முல்லை. நான் முல்லை சூடி மகிழ அவர்தான் வரவில்லை. இலை பறித்துத் தரும் வாங்கறுவாளை ஆடுகளோடு விட்டுவிட்டுப் பாலைக் கொண்டுவந்து கொடுத்துவிட்டுக் குடிக்கக் கூழை எடுத்துக்கொண்டு மீளும் இடையன் கூடத் தன் தலையில் முல்லை மொட்டுகளைச் சூடிக்கொண்டிருக்கிறானே!  

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 220


Plant VRAGU (paspalum scrobiculatum linn) grew with lush by past rain. Deer IRALAI fed its harvest. Flower MULLAI bud on its remaining stem. It resembled the teeth of wild cat in laughing all over the cultivated land of forest. The honey birds are swarming. It is evening. Even at this time he who left me alone to earn wealth did not return. You friend, see his behavior, the lady confesses.

This is a poem compiled by MA_SATTIYAR of Okkur village
2nd century B.C.

220. முல்லை

பழ மழைக் கலித்த புதுப் புன வரகின்
இரலை மேய்ந்த குறைத்தலைப் பாவை
இருவி சேர் மருங்கில் பூத்த முல்லை,
வெருகு சிரித்தன்ன, பசு வீ மென் பிணிக்
குறு முகை அவிழ்ந்த நறு மலர்ப் புறவின்
வண்டு சூழ் மாலையும், வாரார்;
கண்டிசின் தோழி! பொருட் பிரிந்தோரே.

பருவ வரவின்கண் கிழத்தி தோழிக்கு உரைத்தது.

ஒக்கூர் மாசாத்தி  பாடல்

எப்போதோ பெய்த மழையில் முளைத்து புதிதாக விளைந்துள்ள வரகுப் பயிரை இரலை மான் மேய, கதிர் இல்லாத அதன் இருவிக் கோலில் முல்லைப்பூ, புறவு என்னும் முல்லை நிலத்தில், வெருகுப் பூனையின் சிரிக்கும் பல் போல மொட்டு விட்டுப் பூக்க வண்டு மொய்க்கும் மாலை நேரம் ஆகியும் பொருளுக்காகப் பிரிந்தவர் திரும்பி வரவில்லையே, தோழி

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 219


If there is a question “How are you”, then this is the answer. You are a Man of littoral land where plant THAZAI (pandanus fascicularis) grows. Love sick green is in my part. My love is with you though you are waiting without kindness. Here I am in lock. My mind tempts me to attach with you. It is folly.
He is waiting for her at distant sight. She indicates her position.

This is a poem compiled by VEN_PUTHIYAR son of Vellur Kizar
2nd century B.C.

219. நெய்தல்

பயப்பு என் மேனியதுவே; நயப்பு அவர்
நார் இல் நெஞ்சத்து ஆர் இடையதுவே;
செறிவும் சேண் இகந்தன்றே; அறிவே;
''ஆங்கண் செல்கம் எழுக'' என, ஈங்கே,
வல்லா கூறியிருக்கும்; அள் இலைத்
தடவு நிலைத் தாழைச் சேர்ப்பற்கு
இடம்மன் தோழி! ''எந் நீரிரோ?'' எனினே.

சிறைப்புறம்.

வெள்ளூர் கிழார் மகனார் வெண்பூதியார் பாடல்

அடுக்கு அடுக்காக நீண்டு கழிகுளத்தில் நிலைகொண்டிருக்கும் தாழைழ
தாழையை உடைய கடல்சேர் நிலம்.
அந்த நிலத்தவன் சேர்ப்பன்.
சேர்ப்பனுக்கு நான் இடம்.
“நீ எத் தன்மையள்” எனின் இதுதான் விடை.
பயப்பு என் மேனியில் உள்ளது.
நயப்பு அன்பில்லாத அவர் நெஞ்சத்தில் மிகத் தொலைவில் உள்ளது.
செறிப்பு என் தாய் இங்கு எனக்கு வைத்திருக்கும் சிறை.
அறிவு என்னை “அவனிடம் செல்லலாம் எழுக” என்று சும்மா கூறிக்கொண்டிருக்கிறது.

என்ன செய்வது எனப் புலப்படவில்லை. 

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 218


I could not survive a span of twinkling time without him. But, he is staying away leaving me alone. However I do not blame him. If I do Goddess can punish him for his behavior. So I do not. Not only that. I do not tie a coin as a token of due to do a favor for me, praying Goddess SULI (image) having temple in mountain cave. Again I do not tie thread in my hand in the same way of prayer. More than that, I do not wait an omen of bird PUL or words of other’s voice VIRICHI for the result of an omen may fall against.

This is a poem compiled by KOTRAN
2nd century B.C.

218.பாலை

விடர் முகை அடுக்கத்து விறல் கெழு சூலிக்குக் (படம்)
கடனும் பூணாம்; கைந் நூல் யாவாம்;
புள்ளும் ஓராம்; விரிச்சியும் நில்லாம்;
உள்ளலும் உள்ளாம் அன்றே தோழி!
உயிர்க்கு உயிர் அன்னர் ஆகலின், தம் இன்று
இமைப்பு வரை அமையா நம் வயின்
மறந்து ஆண்டு அமைதல் வல்லியோர் மாட்டே.

பிரிவிடை, ''ஆற்றாள்'' எனக் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தி உரைத்தது.

கொற்றன் பாடல்

வர் உரிருக்கு உயிர் போன்றவர். கண் இமைக்கும் கால அளவு கூட அவர் இல்லாமல் நான் இருக்க முடியாது. அப்படி இருந்தும் அவர் என்னை விட்டு அங்கே தங்கியுள்ளார். அவர் வருவாரா மாட்டாரா என்று புள்ளோ விரிச்சியோ பார்க்கமாட்டேன். (பார்த்தால் என் விருப்பத்துக்கு மாறுபட்டு வந்தால் என் செய்வேன்) அவர் வரவை எண்ணி மலைக்குகையில் உள்ள கொற்றவை தெய்வத்துக்கு நேர்த்திக் கடன் பூண்பதோ, கையில் காப்புநூல் கட்டிக்கொள்வதோ செய்யமாட்டேன். அவரை நினைக்கக் கூட மாட்டேன். (நான் அவரை நினைத்துக் குறைபட்டுக்கொண்டால் அவரது தவற்றுக்காக தெய்வம் தண்ணடஇக்கும் அன்றோ)

Monday, 28 July 2014

Kurunthogai annotation குறுந்தொகை விளக்கம் 217


Her friend-maid tempts her lady to elope.
I converse with him about our position. “We are spending our day time dismissing parrots from the harvest of millet in the field. We are afraid of your danger while you approach in night time”. Finding solution of elopement he becomes great. I am a simple and small girl. Your matured life becomes older. (What is the solution?)     

This is a poem compiled by MUDA_KOLLANAR of Thangal village
2nd century B.C.

217. குறிஞ்சி

தினை கிளி கடிதலின், பகலும் ஒல்லும்;
இரவு நீ வருதலின், ஊறும் அஞ்சுவல்;
யாங்குச் செய்வாம், எம் இடும்பை நோய்க்கு?'' என
ஆங்கு யான் கூறிய அனைத்திற்குப் பிறிது செத்து,
ஓங்கு மலைநாடன் உயிர்த்தோன் மன்ற;
ஐதேய் கம்ம யானே;
கழி முதுக்குறைமையும் பழியும் என்றிசினே.

உடன்போக்கு நயப்பத் தோழி தலைமகட்குக் கூறியது.

தங்கால் முடக்கொல்லனார் பாடல்

நீ ஓங்குமலை நாடன். உயர்ந்தவன். தினையில் கிளி ஓட்டிப் பகல் காலம் போய்விடுகிறது. இரவில் நீ வரின் உனக்கு ஏதாவது நேர்ந்துவிடுமோ என்று அஞ்சுகிறேன். இந்த மன உளைச்சலைப் போக்க நான் என்ன செய்வேன் என்றேன்.

அதற்கு அந்த ஓங்குமலை நாடன் தலைவியைத் தன் ஊருக்கு அழைத்துச் சென்று மணந்துகொள்ள ஒப்பி உயர்ந்தவன் ஆகிவிட்டான். நானோ மிகவும் சிறியவள். நீயோ பருவம் அடைந்து முதிர்ந்துவிட்டாய். (இதற்கு என்ன வழி)

Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி