Monday, 29 December 2014

Purananuru # 157

The poet praised the king of Etrai region having the capital of Etrai village.

  1. To endure the evils done by the kith and kin
  2. To shame himself for the evils done by others
  3. Being brave while standing with arms
  4. To tread majestically in the courtyard of the king (as ambassador)
These are the four qualities of habits, the king of Etrai possesses.
Others may have one or two of these but not all the four.   
        
Poem by: KutraMagal IlaEyini
Poem on: EtraiKon (king of the country of surrounding Etrai hill)
Context: the habit of the hero


Sunday, 28 December 2014

புறநானூறு # 157

குறமகள் இளவெயினி பாடிய
ஏறைக்கோன் தலைநகரம்
ஏறை
ஏறை என்று சங்ககாலத்தில் வழங்கப்பட்ட ஊர் இக்காலத்தில் எறையூர். இறையூர், மாறன்பாடி என்றெல்லாம் வழங்கப்படுகிறது. திருஞான சம்பந்தர் இவ்வூர் இறைவனை வழிபட்ட பின் தம் ஊருக்கு வந்து சேர அரத்துறை இறைவன் சம்பந்தருக்கு முத்துப்பல்லக்கு அனுப்பியதாகப் பெரியபுராணம் கூறுகிறது.
  1. தமக்கு வேண்டியவர் தவறு செய்தால் அதனைப் பொறுத்துக்கொள்ளுதல்,
  2. பிறர் தவறு செய்தால் அதற்காத் தான் நாணுதல்,
  3. படைக்கலப் பணியில் தன் திறமையைக் காட்டுதல்.
  4. வேந்தர் அவையில் பெருமிதத்துடன் நடத்தல்
ஆகிய செயல்கள்
பெருமக்களே!
உங்களைப் போன்றவர்களுக்கு முடியாத செயல்.
எம் அரசன் ஏறைக்கோனுக்குத் தகுந்த செயல்.

இவன் கோடல் என்னும் வெண்காந்தள் மலரைத் தன் குடிப்பூவாகக் கொண்டவன்.
இவனது மலைநாட்டில் ஆண்மான் பெண்மானை அழைக்கும் குரலைப் புலி உன்னிப்பாகக் கேட்டுக்கொண்டிருக்குமாம்.

பாடல்

தமர் தற் தப்பின் அது நோன்றல்லும்,
பிறர் கையறவு தான் நாணுதலும்,
படைப் பழி தாரா மைந்தினன் ஆகலும்,
வேந்துடை அவையத்து ஓங்குபு நடத்தலும்,
நும்மோர்க்குத் தகுவன அல்ல; எம்மோன்,  5
சிலை செல மலர்ந்த மார்பின், கொலை வேல்,
கோடல் கண்ணி, குறவர் பெருமகன்
ஆடு மழை தவிர்க்கும் பயம் கெழு மீமிசை,
எல் படு பொழுதின், இனம் தலைமயங்கி,
கட்சி காணாக் கடமான் நல் ஏறு          10
மட மான் நாகு பிணை பயிரின், விடர் முழை
இரும் புலிப் புகர்ப் போத்து ஓர்க்கும்
பெருங் கல் நாடன் எம் ஏறைக்குத் தகுமே.

திணை பாடாண் திணை; துறை இயன் மொழி.
ஏறைக் கோனைக் குறமகள் இளவெயினி பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


Purananuru # 156


Konkan hill slop
The hill of the king’s capital will usually have one capacity. But the hill ‘konkanam’ has two capacities: one; the poets and musicians receive gifts and two; the chieftain of the hill will receive gifts from the kings to offer warriors. Other hill will have the capacity of any one of the above.
        
Poem by: MosiKiranar
Poem on: KonkanamKizan
Context: the habit of the hero


புறநானூறு # 156


கொண்கானம் குன்றம்
கொண்கான நாட்டிலுள்ள குன்றம் இரண்டு நலன்களை உடையது. ஒன்று இரந்து உண்டு வாழ்பவர் விரும்பிச் சென்று பாடிப் பரிசில் பெறும் தனமையை உடையது. மற்றொன்று வேந்தர் பரிசாகத் தரும் திறையைப் பெற்றுச் சிறப்பெய்தும் தன்மையை உடையது. ஆனால் பிறரது குன்றோ இந்த இரண்டில் ஏதாவது ஒன்றைத்தான் பெற்றிருக்கும்.

பாடல்

ஒன்று நன்கு உடைய பிறர் குன்றம்; என்றும்
இரண்டு நன்கு உடைத்தே கொண் பெருங் கானம்;
நச்சிச் சென்ற இரவலர்ச் சுட்டித்
தொடுத்து உணக் கிடப்பினும் கிடக்கும்; அஃதான்று
நிறை அருந் தானை வேந்தரைத்    5
திறை கொண்டு பெயர்க்கும் செம்மலும் உடைத்தே.

திணை பாடாண் திணை; துறை இயன் மொழி.
கொண்கானங்கிழானை மோசிகீரனார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


Saturday, 27 December 2014

Purananuru # 155

Flower ‘nerunji’ in plant (a plant having prickly seeds) always directing the sun shining. In such a way the poet’s eating plat is always waiting for the gift of the patron ‘KonKanamKizhan’. The poets told the musician roaming with ‘yazh’ musical instrument to sing song with music praising the patron.
      
Poem by: MosiKiranar
Poem on: KonkanamKizan
Context: guiding the artists of musical dancers towards the hero


புறநானூறு # 155

நெருஞ்சிப் பூ
நெருஞ்சிப் பூ சூரியனையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கும். அதுபோலப் பாணர்களின் உண்கலம் கொண்கானங் கிழானின் மலரும் நெஞ்சத்தையே நோக்கிக்கொண்டுருக்கும்.

(சூரியகாந்திப் பூ சூரியனை நோக்குவது போல நெருஞ்சிப் பூவும் சூரியனையே பார்த்துத் திரும்பிக்கொண்டே இருக்கும்.)

வாழ்த்திப் பாடுவதற்காக வளைந்திருக்கும் யாழை வாடிக்கிடக்கும் தன் கக்கத்தில் தழுவிக்கொண்டு “என் துன்பத்தை உணர்ந்து தீர்த்துவைப்பவர் யாராவது இருக்கிறார்களா” எனத் திரிந்துகொண்டிருந்த பாணனைப் பார்த்துப் புலவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்.

பாடல்

வணர் கோட்டுச் சீறியாழ் வாடுபுடைத் தழீஇ,
'உணர்வோர் யார், என் இடும்பை தீர்க்க?' என,
கிளக்கும், பாண! கேள், இனி நயத்தின்,
பாழ் ஊர் நெருஞ்சிப் பசலை வான் பூ
ஏர்தரு சுடரின் எதிர்கொண்டாஅங்கு,  5
இலம்படு புலவர் மண்டை விளங்கு புகழ்க்
கொண் பெருங் கானத்துக் கிழவன்
தண் தார் அகலம் நோக்கின, மலர்ந்தே.

திணை பாடாண் திணை;  துறை பாணாற்றுப்படை
கொண்கானங்கிழானை மோசிகீரனார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


சிந்தாமணி நிகண்டு

து. குமரேசன்
சிந்தாமணி நிகண்டு 
என்பது தமிழில் உள்ள ஒருவகை அகராதி. அதில் அகர வரிசையில் சொற்கள் அடுக்கப்படாமல் இரண்டாவது எழுத்தாக வரும் எதுகை எழுத்து வரிசையில் சொற்கள் அடுக்கப்பட்டு, சொல் தரும் பொருள் காட்டப்பட்டுள்ளது.

இதில் உள்ள சொற்கள் அனைத்தையும் அகர வரிசையில் தொகுத்து, அந்தச் சொல்லைச் சொடுக்கியதும் பாடல் எண்ணுடன் பொருளைக் கண்டறியும் வகையில் 
ஈழத்துத் தமிழ்ப் பெருமகன் து. குமரேசன் 
ஒரு தளத்தை உருவாக்கியுள்ளார்.

இது போன்று பிற நிகண்டு நூல்களில் உள்ள சொற்களுக்கும் 
தொடுப்பு அகராதி 
ஒன்றை உருவாக்கும் பணியில் முனைந்துள்ளார்.


இந்தப் பெருமகனாரைப் பாராட்டித் தமிழ் உலகம் இவரையும், இவரது ஆக்கங்களையும் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.   

சிந்தாமணி நிகண்டு - சொல் அறியும் அகராதி

தமிழில் நுழைந்துள்ள வடசொற்கள் பலவற்றுக்கும், இந்த நிகண்டு நூலை இயற்றிய ஆசிரியர் யாழ்ப்பாணம் ச, வைத்தியலிங்கம் பிள்ளை தம் வடமொழிப் புலமையால் தாமே நுழைத்துள்ள வடசொற்கள் பலவற்றுக்கும் இந்த நூலில்  பொருள் காணமுடியும். 

Purananuru # 154

Even when we voyage in water in sea, we need drinking water separately. So, the poet says, the poets who are having the friendship of a king will seek for a benevolent man for financial help.
You, the Chieftain of country ‘Konkanam’ I approach you. Whether you give me or not, that is different, I shall sing your country under your control.
   
Poem by: MosiKiranar
Poem on: KonkanamKizan
Context: requesting gift


புறநானூறு # 154

கடலில் தண்ணீரிலேயே சென்றாலும் தாகம் தீர்க்க வேறு நீரையே மக்கள் நாடுவர். அதுபோல அரசர் பக்கத்தில் இருந்தாலும் புலவர்கள் வள்ளல்களையே நாடுவர். நானும் அப்படித்தான். அரசனிடம் ஊதியம் பெற்றாலும், கொண்கான வள்ளலை நாடி வந்துள்ளேன்.

கொள் (கொள்ளு)
கொள் விளையும் கானம்(காடு) கொண்கானம். மிகுதியாகக் கொள் விளைவதால் அது ‘கொண்பெருங்கானம்’ எனப் பலராலும் பேசப்பட்டது. அதன் உரிமைக்காரன் கொண்கானங்கிழான். இந்த நாட்டில் அருவி வெள்ளைத்துணி போல் ஒழுகுமாம்.

கொண்கானங்கிழான் சிறந்த போராளி. பெரும்படையை எதிர்த்து நின்றவன்.

‘கொண்கானங்கிழான் கொடை வழங்கினாலும் வழங்காவிட்டாலும், இவனுடைய நாட்டைப் புகழ்ந்து பாடிக்கொண்டே இருப்பேன்’ என்கிறார் புலவர்.

பாடல்

திரை பொரு முந்நீர்க் கரை நணிச் செலினும்,
அறியுநர்க் காணின், வேட்கை நீக்கும்
சில் நீர் வினவுவர், மாந்தர்; அது போல்,
அரசர் உழையராகவும், புரை தபு
வள்ளியோர்ப் படர்குவர், புலவர்: அதனால்,                 5
யானும், 'பெற்றது ஊதியம்; பேறு யாது?' என்னேன்;
உற்றனென் ஆதலின் உள்ளி வந்தனனே;
'' என இரத்தலோ அரிதே; நீ அது
நல்கினும், நல்காய் ஆயினும், வெல் போர்
எறி படைக்கு ஓடா ஆண்மை, அறுவைத்  10
தூ விரி கடுப்பத் துவன்றி மீமிசைத்
தண் பல இழிதரும் அருவி நின்
கொண் பெருங் கானம், பாடல் எனக்கு எளிதே.

திணை பாடாண் திணை;  துறை பரிசில் துறை.
கொண்கானங்கிழானை மோசிகீரனார் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


Purananuru # 153

The kinds of gifts articles offered by King AtanOri are spoken in this poem. He donates elephants with jewels decorated every day. He donates in person by his own hands wearing wrist-ring. It is the hands that make fear in war.
The poet wants to enjoy personal experience of his offerings and comes there. His relatives are also in the same mood.
When they meet him, he awarded the ladies with an ornament ‘Kuvalai’ (water lilly) not blossoms in pond water and was made of gold stringed with silver-thread. Again he offered elephants with their family. Having received they enjoyed and forgotten their routine life-habit of singing and dancing.
  
Poem by: VanParanar
Poem on: King Valvil Ori
Context: while leaving with gifts given by the king.


Friday, 26 December 2014

புறநானூறு # 153

பெண் கலைஞர்களுக்குச்
சங்ககால விருது
வள்ளல் ஓரி வழங்கியது
ஆதன் ஒரியின் கொடைத்தன்மை இந்தப் பாடலில் கூறப்படுகிறது.
உதவி வேண்டி வருபவர்களுக்கெல்லாம் அரசன் ஆதன் மகன் ஓரி அணிகலன் பூட்டிய யானைகளை ஒவ்வொரு நாளும் வழங்குவான். பசும்பூண் கடகம் அணிந்த கைகளால் வழங்குவான். போரில் அச்சம் தரும் கைகளால் வழங்குவான். அந்தக் கொடையைக் காணவேண்டும் என்று என் கண்ணும் மனமும் சுற்றத்தாரும் விரும்ப இங்கு வந்துள்ளேன். அவன் குவளைப்பூவை விருதாக வழங்கினான். அது குளத்து நீரில் பூக்காத பூ. வெள்ளி நாரால் தொடுக்கப்பட்டுத் தலையில் சூடிக்கொள்ளும் கண்ணிப் பூ. அத்துடன் அணிகலன்களும் வழங்கினான். யானைகளை அதன் குடும்பத்தோடு வழங்கினான். இவற்றையெல்லாம் பெற்ற என் குடும்பம் பசியைப் போக்கிக்கொள்ள ஆடுவதையும் பாடுவதையும் மறந்தே போய்விட்டது.

பாடல்  

மழை அணி குன்றத்துக் கிழவன், நாளும்,
இழை அணி யானை இரப்போர்க்கு ஈயும்,
சுடர் விடு பசும் பூண், சூர்ப்பு அமை முன் கை,
அடு போர் ஆனா, ஆதன் ஓரி
மாரி வண் கொடை காணிய, நன்றும் 5
சென்றதுமன், எம் கண்ணுளங் கடும்பே;
பனி நீர்ப் பூவா மணி மிடை குவளை
வால் நார்த் தொடுத்த கண்ணியும், கலனும்,
யானை இனத்தொடு பெற்றனர், நீங்கி,
பசியாராகல் மாறுகொல் விசி பிணிக்      10
கூடு கொள் இன் இயம் கறங்க,
ஆடலும் ஒல்லார், தம் பாடலும் மறந்தே?

திணை பாடாண் திணை; துறை இயன்மொழி.
வல் வில் ஓரியை வன்பரணர் பாடியது.

காலம் : கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு


Blog Archive


எழுத்துப் பிழை திருத்தி

சந்திப் பிழை திருத்தி

தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி